StyczeńLutyMarzecKwiecieńMajCzerwiecLipiecSierpieńWrzesieńPaździernijListopadGrudzień

WRZESIEŃ ▪ 123456789101112131415161718192021222324252627282930

 
Imieniny: Katarzyny Nikodema Albina Marii Rolanda

NajświętszejMaryi Panny Bolesnej  

akkad. mariam napełnia radością; egip. merijam ukochana przez Boga; hebr. Mirjam pani. Ze względu na cześć wobec Matki Bożej używa się imienia Maryja; kobiety, które przyjęty Jej imię, używają formy: Maria.


Matka Boża Bolesna,
malowidło z końca XVI w.
z kościoła w Radomyślu
(Diec.przemyska)

Maryja była świadkiem cierpień Jezusa i miała w nich swój udział. „Ażeby zrozumieć, jak wielka była boleść Maryi przy śmierci Jej Syna, trzeba by poznać, jak wielka była Jej miłość do Niego. A kto kiedykolwiek potrafi zmierzyć tę miłość?” – pytał św. Alfons Liguori.

Matko Bolesna, która miałaś szczególny udział w ofierze swego Syna na Kalwarii, pomóż nam przyjmować codzienne nasze krzyże i cierpienia. Dodaj nam siły i męstwa i polecaj nas Bogu samemu.

„Oto Ten przeznaczony jest na upadek… A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu” (Łk 2, 34a. 35).

Tymi słowami prorok Symeon, podczas ofiarowania Jezusa w świątyni, zapowiedział Maryi cierpienie. Maryja, jako najpokorniejsza i najwierniejsza Służebnica Pańska, miała szczególny udział w dziele zbawczym Chrystusa, wiodącym przez krzyż.

Przez wiele stuleci Kościół obchodził dwa święta dla uczczenia cierpień Najświętszej Maryi Panny: w piątek przed Niedzielą Palmową – Matki Bożej Bolesnej oraz 15 września – Siedmiu Boleści Maryi. Pierwsze święto wprowadzono najpierw w Niemczech w roku 1423 w diecezji kolońskiej i nazywano je „Współcierpienie Maryi dla zadośćuczynienia za gwałty, jakich dokonywali na kościołach katolickich husyci”. Początkowo obchodzono je w piątek po trzeciej niedzieli wielkanocnej. W roku 1727 papież Benedykt XIII rozszerzył je na cały Kościół i przeniósł na piątek przed Niedzielą Palmową.

Drugie święto ma nieco inny charakter. Czci Maryję jako Matkę Bożą Bolesną i Królową Męczenników nie tyle w aspekcie chrystologicznym, co historycznym, przypominając ważniejsze etapy i sceny dramatu Maryi i Jej cierpień. Święto to jako pierwsi zaczęli wprowadzać serwici. Od roku 1667 zaczęło się ono rozszerzać na niektóre diecezje. Pius VII w roku 1814 rozszerzył je na cały Kościół, a dzień święta wyznaczył na trzecią niedzielę września. Papież św. Pius X ustalił je na 15 września. W Polsce oba święta rychło się przyjęły. Już stary mszał krakowski z 1484 r. zawiera Mszę De tribulatione Beatae Virginis oraz drugą: De quinque doloribus B. M. Virginis. Również mszały wrocławski z 1512 roku i poznański z 1555 zawierają te Msze.

Oba święta są paralelne do świąt Męki Pańskiej, są w pewnym stopniu ich odpowiednikiem. Pierwsze bowiem święto łączy się bezpośrednio z Wielkim Tygodniem, drugie zaś z uroczystością Podwyższenia Krzyża świętego. Ostatnia zmiana kalendarza kościelnego zniosła pierwsze święto, obchodzone przed Niedzielą Palmową.

Od XIV w. często pojawiał się motyw siedmiu boleści Maryi. Są nimi:
1. Proroctwo Symeona (Łk 2, 34-35)
2. Ucieczka do Egiptu (Mt 2, 13-14)
3. Zgubienie Jezusa (Łk 2, 43-45)
4. Spotkanie z Jezusem na Drodze Krzyżowej (Ewangelie o nim nie wspominają)
5. Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa (Mt 27, 32-50) (Mk 15, 20b-37) (Łk 23, 26-46) (J 19, 17-30)
6. Zdjęcie Jezusa z krzyża (Mk 15, 42-47) (Łk 23, 50-54) (J 19, 38-42)
7. Złożenie Jezusa do grobu (Mt 27, 57-61) (Mk 15, 42-47) (Łk 23, 50-54) (J 19, 38-42)

IKONOGRAFIA CHRZEŚCIJAŃSKA zwykła przedstawiać Matkę Bożą Bolesną w trojaki sposób: najdawniejsze wizerunki pokazują Maryję pod krzyżem Chrystusa, nieco późniejsze (od XIV w.) w formie Piety, czyli jako rzeźbę lub obraz Maryi z Jezusem złożonym po śmierci na Jej kolanach. W tym czasie pojawiają się obrazy i figury Maryi z mieczem, który przebija jej pierś lub serce. Potem pojawia się więcej mieczy – do siedmiu włącznie. Znany jest także średniowieczny hymn Stabat Mater, opiewający boleści Maryi. Wątek współcierpienia Maryi w dziele odkupienia znajduje swoje odzwierciedlenie także w znanym polskim nabożeństwie wielkopostnym Gorzkie Żale.

Św. Katarzyna Genueńska, wdowa

gr. katharos czysty, bez skazy, prawy

Św. Katarzyna Genueńska, wdowa (1447-1510), córka wicekróla Neapolu. W szesnastym roku życia została przymuszona do małżeństwa z Julianem Adoro, człowiekiem, który miał już pięcioro nieślubnych dzieci. Związek nie był szczęśliwy. Katarzyna przez kilka lat żyła w osamotnieniu, po czym podjęła życie towarzyskie, właściwe jej sferze. 11 marca 1473 roku doznała łaski nawrócenia i przemiany, odtąd modlitwę połączyła z surowymi postami i pokutą. Działalność charytatywną skoncentrowała szczególnie na posługiwaniu chorym.

W roku 1490 objęła kierownictwo szpitala. Podczas epidemii, jaka nawiedziła miasto, ciężko zachorowała. Jej mąż, który wcześniej nawrócił się i razem z nią służył biednym oraz chorym, zmarł podczas tej zarazy Katarzyna była mistyczką. Miała dar wizji i duchowego zjednoczenia z Chrystusem. Wiele cierpiała. Zmarła 15 września 1510 roku. Pozostawiła cenne pisma na temat życia duchowego oraz czyśćca. Kanonizowana przez Klemensa XII w 1737 roku. Jest patronką Genui, a także chorych i szpitali.

Bł. Józef (Pino) Puglisi

hebr. jasaf przydać; Joseph lub Jehoseph „niech Bóg pomnoży”

Bł. Józef (Pino) Puglisi (1937-1993) urodził się na przedmieściach Palermo w biednej rodzinie. Jego ojciec był szewcem, a matka krawcową. W wieku 16 lat, w 1953 roku wstąpił do seminarium w Palermo, gdzie 2 lipca 1960 roku, z rąk kardynała Ernesto Ruffiniego, otrzymał święcenia kapłańskie.

W 1961 roku został mianowany wikarym w parafii Najświętszego Zbawiciela, a w 1963 roku został mianowany kapelanem w sierocińcu Roosevelta. W dniu 1 października 1970 roku mianowano go proboszczem parafii w Godrano.

W dniu swych 56. urodzin, 15 września 1993 roku został zabity przez mafię.

14 kwietnia 1998 roku Gaspare Spatuzza, Nino Mangano, Cosimo Lo Nigro, Luigi Giacalone, Filippo Graviano i Giuseppe Graviano zostali uznani przed sąd za winnych zbrodni zabójstwa i skazani na karę dożywotniego pozbawienia wolności.

W 1999 roku papież Jan Paweł II rozpoczął jego proces beatyfikacyjny.

25 maja 2013 w Palermo został beatyfikowany.


Zobacz wydawnictwa Poczty Watykanu:   1 – rok 2018 ►►►

Inni patroni dnia

św. Aicharda op. († VII w.)
św. Albina bpa († VI w.)
św. Apra bpa († VI w.)
śwśw. Emilasa dk., Jeremiasza mm. w Kordobie († 852)
św. Eutropli wdowy († V w.)
św. Leobina bpa w Chartres († ok. 560)
św. Nicetasa m. († 370)
św. Nikomedesa kpł. m. († III w.)
bł. Rolanda de’Medici ps. († 1386)
św. Waleriana m. († III w.)

℗ Św. Katarzyna Genueńska, wdowa ℗ Bł. Józef (Pino) Puglisi