Imieniny: Kunegundy Tycjana Maryny Teresy Gerwina Jakobina

Św. Kunegunda, cesarzowa, wdowa, zakonnica

germ. kunni ród i gund walka


Henryk i Kunegunda
błogosławieni przez Chrystusa

Św. Kunegunda, cesarzowa, wdowa, zakonnica (978-1033) była córką Zygfryda, hrabiego Luksemburga. Poślubiła Henryka II, księcia Bawarii, który po śmierci Ottona III został wybrany cesarzem Niemiec. Wraz z mężem otrzymała w Rzymie koronę z rąk papieża Benedykta VIII. Oboje żyli jako dziewicze małżeństwo. Po śmierci męża wstąpiła do klasztoru, który ufundowała. Podczas uroczystości poświęcenia tegoż klasztoru, po liturgii Słowa, cesarzowa zdjęła cesarskie szaty, ostrzygła włosy i odziała się w zgrzebny habit. Zrobiło to wielkie wrażenie na uczestnikach ceremonii. Opisuje to wydarzenie ks. Piotr Skarga w „Żywotach Świętych”. Jako zakonnica służyła z oddaniem ludziom, zwłaszcza ubogim. Zmarła 3 marca. Pochowano ją obok męża w katedrze bamberskiej.

W IKONOGRAFII święta występuje w stroju cesarskim, najczęściej z mężem św. Henrykiem. Przedstawia się ją także w habicie zakonnym trzymającą w ręku kościół.

Inni patroni dnia

ŚwŚw. braci Hemiteriusza i Cheledoniusza żołnierzy mm. († 298)
Bł. Innocentego z Berzo kpł. zk. († 1890)
Bł. Jakuba de Canepacci zk. († 1508)
Bł. Jana Scalvinoni zk. († 1890)
ŚwŚw. Kleonika, Eutropiusza, Bazyliszka, mm. († pocz. IV w.)
ŚwŚw. Maryna żołnierza i Asteriusza senatora, mm. († III w.)
Bł. Teresy Eustochii Verzeri dz. zk. († 1852)
Św. Tycjana bpa († ok. 526)

℗ Św. Kunegunda, cesarzowa, wdowa, zakonnica