Imieniny: Kazimierza Eugeniusza Lucjusza Humberta Łucji

Św. Kazimierz Królewicz

słow.: kazi kazić, niszczyć; mir pokój, przymierze (Każemir „nakazuje pokój”)

Św. Kazimierz Królewicz, drugi z kolei syn Kazimierza Jagiellończyka, urodził się 3 października 1458 roku w Krakowie na Wawelu. „Był młodzieńcem szlachetnym, rzadkich zdolności i godnego pamięci rozumu” – pisał jego nauczyciel, ks. Jan Długosz. w 1471 roku wyrusza na Węgry gdzie obiecano mu koronę. Wyprawa kończy się fiaskiem. Po powrocie do kraju królewicz bierze czynny udział w życiu politycznym. Podczas dwuletniego pobytu ojca na Litwie jako namiestnik rządzi w Koronie. Obowiązki państwowe umiał pogodzić bogatym życiem duchowym.

Wezwany przez ojca do Wilna, umiera w drodze – w Grodnie. „Opowiedziawszy dzień śmierci swej tym, którzy mu w niemocy służyli […] ducha P. Bogu poleciwszy wypuścił 4 dnia marca R.P. 1484, lat mając 26” – napisał ks. Piotr Skarga. Pochowano go w katedrze wileńskiej, która od tej pory stała się miejscem pielgrzymek. Jest jednym z najbardziej popularnych świętych polskich. Patron Polski, Litwy.

W IKONOGRAFII atrybutem Świętego jest mitra Książęca. Przedstawiany także ze zwojem w dłoni, na którym są słowa łacińskiego hymnu: „Omni die dic Mariae” – ku czci Matki Bożej, do której św. Kazimierz miał wielkie nabożeństwo.


Św. Kazimierz Królewicz – zobacz wydawnictwa Poczty Polskiej ►►►

Zobacz wydawnictwa Poczty Watykanu:   1 – rok 1959 ►►►   2 – rok 1984 ►►►  

Inni patroni dnia

ŚwŚw. Bazylego, Eugeniusza, Agathodora, Elpidiusza, Kapitona, Efrema, Nestora, Arkadiusza, bpów mm. († ok. 300)
Św. Kajusa m. († 260)
Św. Lucjusza i pp. m. († 254)
Bł. Placydy Viel zk. († 1877)
Bł. Umberta III († 1189)
Bł. Narcyza Turchan (1879-1942) franciszkanina, m.

℗ Św. Kazimierz Królewicz