Not seeing a Scroll to Top Button? Go to our FAQ page for more info. Kalendarz - Lipiec
Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł! Do you want to support owner of this site? Click here and donate to his account some amount, he will be able to use it to pay for any of our services, including removing this ad.
Parfia Rzymskokatolicka w Pustkowie Osiedlu
Miesiące 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Miesiąc poprzedniMiesiąc bieżącyMiesiąc następny   
INTENCJE - Lipiec 2019  
 PAPIESKA MISYJNA
Aby ci, którzy wymierzają sprawiedliwość, działali uczciwie, by niesprawiedliwość, która przenika świat, nie miała ostatniego słowa.
 RYCERSTWA NIEPOKALANEJ
Aby miłość wierzących przełamała podziały i niezgodę.
KALENDARZ - Lipiec 2019  
1
Poniedziałek
Ottona Haliny Marcina Mariana Juliusza Aarona Gala Klarysy
Dzień powszedni
Św. Ottona, biskupa (WD)
W archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej patrona archidiecezji (WO)
śwśw. Aarona i Juliana, mm. († 287) • św. Domicjana op. († V w.) • św. Eparchiusa op. († 581) • św. Galia bpa Clermont († 551)
św. Marcina bpa († III w.) • św. Symeona Salos († VI w.) • św. Teodoryka kpł. († 633)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Pójdź za Mną i... zostaw

Ile razy obsypujemy Pana Boga komplementami? Ile razy składamy Panu Bogu deklaracje? Ile razy fascynuje On nas tak bardzo, że aż ciarki przechodzą nam po plecach? I cóż? I niestety niewiele z tego wynika. Bo mamy mnóstwo ograniczeń, które de facto okazują się być dla nas ważniejsze niż On. Czy nie czas już pozbyć się tego balastu?

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Otton

Św. Otton z Bambergi, biskup (ok. 1060-1139). Urodził się w Szwabii, w rodzinie szlacheckiej. Do Polski przybył jako kleryk w orszaku opata Henryka z Wurzburga, który został później arcybiskupem gnieźnieńskim. W młodym wieku był kapelanem na dworze księcia Władysława Hermana. Po powrocie do Niemiec został kanclerzem cesarza Henryka IV, a później biskupem Bambergi. Dał się poznać jako wytrawny dyplomata, budowniczy i administrator. W roku 1124 na prośbę Bolesława Krzywoustego Otton przybył na Pomorze, aby je chrystianizować. Ewangelizował i chrzcił m. in. w Stargardzie, Pyrzycach, Kamieniu, Szczecinie, Lubinie, Kołobrzegu, Białogardzie. Jego misja, mimo trudności i przeciwieństw, zakończyła się pomyślnie. Podczas drugiej wyprawy stworzył na Pomorzu zręby organizacji kościelnej. Pochowano go w opactwie na Górze św. Michała niedaleko Bambergi. Kanonizacji dokonał papież Klemens III w 1189 roku. Św. Otton jest patronem archidiecezji szczecińskokamieńskiej, Pomorza.

W IKONOGRAFII św. Otton przedstawiany jest w stroju biskupa, czasami ma paliusz.

2
Wtorek
Urbana Juliana Jagody Bernardyna
Dzień powszedni
NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY TUCHOWSKIEJ
W diecezji tarnowskiej (Święto)
Matka Boża Tuchowska
Najświętszej Maryi Panny Kodeńskiej
W diecezji siedleckiej (WO)
Najświętszej Maryi Panny Licheńskiej
W diecezji włocławskiej (WO)
Św. Bernardyna Realino, kapłana • św. Eutychiusza m. († III w.) • św. Monegundy († VI w.)
bł. Piotra bpa z Luksemburga kard. († 1387) • śwśw. Procesa i Martyniana, mm. († III w.) • św. Swituna bpa Winchester († 862)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Ratuj innych, jak On ich ratował

Nie skupiaj się na drugorzędnych sprawach, gdy dzięki tobie ktoś może wstać, zacząć nowe życie, wrócić do swoich bliskich, zacząć na nowo żyć. Nie karć plewiących ogródki w niedzielę, bo może dzięki temu uciekają od pokus, które ich dręczą i trawią, gdy "świętują dzień święty". Nie miej żalu do Boga, że ratuje bliźnich nie w tych miejscach i nie w tych okolicznościach, jakie ty byś sobie wyobrażał. Raduj się, że Bóg pomógł.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Bernardyn Realino

Św. Bernardyn Realino, kapłan, urodził się w Carpi koło Ferrary. Studiował medycynę w Modenie i Bolonii. Doktor prawa rzymskiego i cywilnego. Był burmistrzem Felizzano, sędzią w Castel Leone, doradcą i pełnomocnikiem namiestnika Neapolu. Kiedy miał 34 lata, podczas rekolekcji podjął decyzję radykalnej zmiany życia. Wstąpił do jezuitów. W trzy lata później przyjął święcenia kapłańskie. Pracował jako mistrz nowicjatu. Uznanie zyskał jako wybitny kaznodzieja. W 1574 roku wysłano go do Lecce, gdzie pozostał do śmierci. Swoją życzliwością i pobożnością podbił serca mieszkańców, którzy nazywali go "ojcem miasta". Miał dar ekstaz, proroctw, uzdrawiania. Pod koniec życia bardzo cierpiał. Trzy lata przed śmiercią utracił wzrok. Zmarł 2 lipca 1616 roku. Beatyfikowany przez Leona XIII w 1895 roku. Kanonizował go Pius XII (1947). Św. Bernardyn jest patronem Lecce.

W IKONOGRAFII przedstawiany jest z Dziecięciem Jezus na rękach, które miał otrzymać od Matki Bożej podczas jednej ze swoich ekstaz.

3
Środa
Tomasza Anatola Heliodora Jacka Leona Alfreda Miłosława
Św. TOMASZA APOSTOŁA (Święto)
św. Anatola bpa Laodycei († 458) • św. Datusa bpa Rawenny († IV w.) • św. Heliodora bpa Altino († IV w.)
św. Józefa Nyen m. w Indochinach († 1838) • św. Leona II pp. († 683) • św. Tryfona m. († III w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Dotyk Ciała

Jeżeli nie staniesz pod Jego krzyżem, jeśli nie spotkasz Pana, powstałego z grobu, tak długo, jak nie przyjmiesz od Zmartwychwstałego ożywczego tchnienia i daru pokoju, będziesz jak Tomasz - nie uwierzysz. Będziesz jedynie dywagował, analizował, porównywał. Dotknij Go dzisiaj - w Eucharystii. Jeśli zrobisz to z wiarą, dotkniesz Jego Ciała.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Tomasz, Apostoł
Michelangelo Merisi da Caravaggio "Niewierność św. Tomasza"

Św. Tomasz, Apostoł (+ ok. 67). Zwany także Didymos, "Bliźniak". Należał do ścisłego grona Dwunastu Apostołów. Ewangelie wspominają go kilkakrotnie: kiedy jest gotów pójść z Jezusem na śmierć (J 11,16); w Wieczerniku podczas Ostatniej Wieczerzy (J 14,5); osiem dni po zmartwychwstaniu, kiedy ze sceptycyzmem wkłada rękę w bok Jezusa (J 20,19 nn); nad Jeziorem Genezaret, gdy jest świadkiem cudownego połowu ryb po zmartwychwstaniu Jezusa (J 21,2). Według tradycji św. Tomasz ewangelizował Fartów (Iran). Dotarł do Indii, gdzie poniósł męczeńską śmierć w Kalaminie (?). Pochowano go w Mailapur (dzisiaj przedmieście Madrasu). W III wieku relikwie przeniesiono do Edessy, potem na wyspę Chios. W 1258 roku krzyżowcy przewieźli je do Ortony w Italii. Św. Tomasz jest patronem Indii, Portugalii, Urbino, Farmy, Rygi, Zamościa; architektów, budowniczych, cieśli, geodetów, kamieniarzy murarzy stolarzy małżeństw, teologów.

W IKONOGRAFII św. Tomasz przedstawiany jest jako młodzieniec (do XIII w. na Zachodzie, do XVIII w. na Wschodzie), później jako starszy mężczyzna w tunice i płaszczu. W prezentacji ikonograficznej powraca wątek "niewiernego" Tomasza.
Atrybutami Świętego są: kątownica, kielich, księga, miecz, serce, włócznia, którą go przeszyto, zwój.

4
Czwartek
Elżbiety Teodora Andrzeja Odona Eryka Piotra Innocentego Grzegorza
Dzień powszedni
Św. Elżbiety Portugalskiej (WD)
ROCZNICA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA KATEDRALNEGO W KRAKOWIE
W archidiecezji krakowskiej (Święto)
św. Andrzeja bpa Krety († 740) • św. Atanazego dk. m. († ok. 451) • św. Hiacynta m. († pocz. II w.)
św. Lauriana bpa Sewilli († VI w.) • św. Namfaniona m. († ok. 180) • św. Odo Dobrego († 959) • bł. Piotra Frassati tercjarza († 1925)
św. Teodora bpa († 150) • św. Udairyka bpa Augsburga († 973)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Odpuszczenie

Dzisiaj - podobnie jak uczeni w Piśmie - mamy problem z uwierzeniem, że Bóg odpuszcza nam grzechy. Skupiamy się na sprawach pobocznych: na meblu, który stoi w kościele - konfesjonale, czy też na księdzu słuchającym nas, kiedy mówimy o swoich niedoskonałościach. Tymczasem On nadal odpuszcza grzechy i przebacza, On nadal podnosi, On nadal umacnia, On nadal wierzy, że uda mi się pokonać kolejną słabość. On nadal chce mi powiedzieć: "Odpuszczam, przebaczam, jestem z tobą ".

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Elżbieta Portugalska

Św. Elżbieta Portugalska, królowa, urodziła się w Saragossie w 1271 roku. Była córką Piotra III, króla Aragonii, i Konstancji, królewny Sycylii. Jej ciotką była św. Elżbieta Węgierska. Kiedy miała 12 lat, wydano ją za Dionizego, króla Portugalii. Miała z nim dwoje dzieci: Konstancję i Alfonsa. Małżeństwo jednak nic było szczęśliwe. Elżbieta przyjmowała to z cierpliwością. Modliła się, pościła, świadczyła miłosierdzie. Była fundatorką wielu kościołów i klasztorów. Posiadała dar godzenia zwaśnionych monarchów. W Coimbrze, a potem w Lizbonie doprowadziła do zgody między Dionizym i Alfonsem, który zbuntował się przeciw rodzonemu ojcu. Interweniowała w zatargach swego męża Dionizego z jego bratem oraz z Ferdynandem Kastylijskim. Podczas walk między jej synem Alfonsem IV a jej wnukiem Alfonsem IX, królem Kastylii, podążyła na pole bitwy, zapobiegając wojnie. Nazwano ją "aniołem pokoju". Po śmierci męża, który umarł na jej rękach pełen skruchy i nawrócenia, wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka i zamieszkała w założonym przez siebie klasztorze klarysek w Coimbrze. Zmarła 4 lipca 1336 roku. Beatyfikowana przez Leona X w 1516 roku. Kanonizował ją papież Urban VIII w roku 1626. Św. Elżbieta jest patronką Portugalii, Coimbry Estremoz, Saragossy Orędowniczka podczas udręk wojny.

W IKONOGRAFII Święta przedstawiana jest w stroju królewskim, czasami w habicie klaryski.
Jej atrybutami są: dzban na wino, flakonik z wodą zamienioną według legendy w wino, korona królewska w dłoniach, róża, księga.


Błogosławiony Piotr Jerzy FrassatiBł. Pier Giorgio (czyli po polsku: Piotr Jerzy) Frassati urodził się w Turynie w Wielką Sobotę, 6 kwietnia 1901 roku. Frassati to młody Włoch, który nie był by­naj­mniej uosobieniem doskonałości - miał kło­po­ty z nauką, palił fajkę i cygara. Na jednym ze zdjęć widzimy go jak ciągnie z kolegami becz­kę wina!

Jako zdrowy, wysportowany (czynnie u­pra­wiał alpinizm, świetnie pływał, jeździł na rowerze, nartach i konno), przystojny student politechniki, był szczerze lubiany przez ko­le­gów i koleżanki, których porywał na górskie wspinaczki w pobliskich Alpach, ale również do udziału w nabożeństwach kościelnych, pro­ces­jach i adoracjach (Jak przekazał jeden ze starych przyjaciół Ojca Świętego, podobno nasz Papież jeszcze w„czasach krakowskich” organizując wspólne wyjazdy z młodzieżą w góry, wzorował się właśnie na bł. Piotrze Jerzym!).

W 1918 roku zapisuje się do AKCJI KATOLICKIEJ i Kongregacji Maryjnej, a także rozpoczyna działalność w Konferencji św. Win­cen­tego a Paulo w Turynie – organizacji charytatywnej. 28 maja 1922 r. wstępuje do III Zakonu św. Dominika (zakon świecki), przyjmując imię Girolamo (Hieronim) na cześć Savonaroli.

W 1924 r. zakłada z przyjaciółmi nie­for­malne „Stowarzyszenie Ciemnych Typów” (Societa Tipi Loschi), którego celem był apostolat wiary i modlitwy między innymi przez wspólne górskie wycieczki.

W latach 1920-22 ojciec Piotra Jerzego był ambasadorem w Berlinie. W tym czasie Fras­sati często bywał w Niemczech i nawiązał kon­takt z wieloma tamtejszymi katolikami, m. in. przyjaźnił się z późniejszym znanym te­o­lo­giem – Karlem Rahnerem. Żywo interesował się problemami górników (m. in. w zagłębiu Ruhry ) i po ukończeniu studiów (Wydział Górniczy), chciał dzielić ich twarde życie: „[…] Będę inżynierem górnikiem, aby jeszcze więcej służyć Chrystusowi […]”.

Frassati miał jedyną siostrę, o półtora ro­ku młodszą Lucianę, poprzez którą losy zwią­zały rodzinę Frassatich z Polską. W styczniu 1925 roku Luciana wychodzi za mąż za mło­de­go polskiego dyplomatę – Jana Gaw­roń­skie­go. Właśnie Luciana Frassati-Gawrońska przyczyniła się do popularyzacji wiedzy o swoim bracie pisząc wiele książek tłu­ma­czo­nych na wiele języków w tym także na język polski. Dzisiaj to dzieło kontynuuje jej córka – Pani Wanda Gawrońska.

W grudniu 1922 roku Frassati zwiedza kopalnie w Katowicach, a w drodze powrotnej spędza pół dnia we Wrocławiu.

Bł. Piotr Jerzy Frassati umiera w sobotę 4 lipca 1925 r., w wieku 24 lat na chorobę Heinemedina, którą zaraził się od biednych, którym pomagał. Wyruszył w drogę: „[…] do naszej prawdziwej ojczyzny, by śpiewać na chwałę Boga”.(P. G. F.)

Ogłoszony błogosławionym przez Jana Pawła II 20 maja 1990 roku. Patron mło­dzie­ży i studentów oraz ludzi gór.

Kościół zaprasza Was do tego, abyście wszyscy byli świętymi w waszym codziennym życiu, tak jak był nim bł. Piotr Jerzy [Pier Giorgio Frassati].

Popatrzcie jak wyglądał człowiek OŚMIU BŁOGOSŁAWIEŃSTW, który nosił w sobie na co dzień radość Ewangelii, Dobrej Nowiny, radość zbawienia ofiarowanego nam przez Chrystusa. (Jan Paweł II)

5
Piątek
Marii Antoniego Atanazego Karoliny Filemona
Dzień powszedni
Św. Antoniego Marii Zaccaria, kapłana (WD)
Św. Marii Goretti, dziewicy i męczennicy (WD)
Św. Atanazego z góry Athos, opata • św. Cyryli m. († IV w.) • bł. Eliasza de Bourdeille bpa Tours kard. († 1484)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Czysty Jezus

Chcielibyśmy mieć Jezusa wręcz sterylnego, niepobrudzonego, w eleganckim, odświętnym ubraniu, najlepiej w perfekcyjnie wyprasowanej białej koszuli ze spinkami w mankietach. Tymczasem Jezus nie przyszedł, by błyszczeć na salonach, ale by odnajdywać pogubionych, zakurzonych przez grzech, ubłoconych niełaską - tych, których życie wywiodło na kompletne manowce. Chcesz szybko zobaczyć Jezusa? Spojrzyj w oczy żebraka, bezdomnego, śmierdzącego pijaka, osoby wykluczonej, społecznie nieprzystosowanej... W ich oczach Bóg zostawił odbicie swojej tęsknoty za twoją miłością.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Antoni Maria Zaccaria

Św. Antoni Maria Zaccaria, kapłan, zakonnik. Urodził się w Cremonie 1502 roku. Studiował medycynę w Padwie. Dał się poznać jako lekarz pełen troski, życzliwości i bezinteresowności. Katechizował dzieci i młodzież. Mając 26 lat przyjął święcenia kapłańskie. W 1530 roku założył kongregację Kleryków Regularnych św. Pawła. Od kościoła św. Barnaby w Mediolanie, gdzie osiedlił się nowy zakon, nazwano ich barnabitami. Spopularyzował 40-godzinne nabożeństwo. Wyniszczony pracą apostolską, zmarł 5 lipca 1539 roku. Do dziś wielu pielgrzymów gromadzi się przy jego grobie w Mediolanie.

W IKONOGRAFII św. Antoni przedstawiany jest m. in. w towarzystwie św. Pawła Apostoła, do którego miał szczególne nabożeństwo. Bywa ukazywany z monstrancją w ręku. Czasami, jako czciciel Męki Pańskiej, trzyma krzyż.
Atrybuty: hostia, kielich, lilia.


Święta Maria Goretti

Św. Maria Goretti, dziewica, męczennica (1890-1902). Urodziła się w Corinaldo koło Ankony Pochodziła z ubogiej wiejskiej rodziny Kiedy miała 10 lat, umarł jej ojciec. Maria pomagała matce i opiekowała się rodzeństwem. W wieku 12 lat, broniąc swej niewinności, została zasztyletowana przez 16-letniego chłopca z sąsiedztwa. Przed śmiercią darowała winę swemu zabójcy. W procesie beatyfikacyjnym świadkowie podkreślali niezwykłą dla tak młodej dziewczyny pracowitość, zaradność i nadzwyczajną pobożność. Pius XII beatyfikował ją w 1947 roku. Kanonizował w trzy lata później. Jest patronką młodzieży.

6
Sobota
Marii Dominiki Dominika Piotra Gotarda Łucji Izajasza
Bł. Marii Teresy Ledóchowskiej (WO)
św. Dominiki dz. m. († III w.) • św. Goara kpł. († VI w.) • bł. Piotra od Krzyża zk. († 1522)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Każdy rodzaj wina jest potrzebny

Jedni modlą się w ciszy, a inni głośno. Jedni wołają: "Bądź wola Twoja", a inni modlą się o zdrowie. Jednych naucza ksiądz, a drugich - świeccy. Bóg w każdym czasie podpowiada różne formy docierania z Dobrą Nowiną, adekwatną również do cywilizacyjnych zmian, i odkrywa, że świeccy są również niezbędnym skarbem Kościoła dla Kościoła. Młode wino w młodych bukłakach to dar Pana. Niech dojrzewa w spokoju otoczone naszą modlitwą.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Bł. Maria Teresa Ledóchowska

Bł. Maria Teresa Ledóchowska, dziewica, zakonnica. Urodziła się 29 kwietnia 1863 roku w Loosdorf w Austrii, dokąd jej rodzina wyemigrowała po powstaniu listopadowym. Otrzymała religijne wychowanie. W 1883 roku przeniosła się z rodziną do Lipnicy Murowanej koło Bochni. Po śmierci ojca została damą dworu księżny toskańskiej w Salzburgu. Tutaj zetknęła się z problemami misji w Afryce. W 1889 roku zaczęła wydawać pismo "Echo aus Africa", które w cztery lata później ukazało się w języku polskim. Za zgodą Leona XIII założyła instytut zakonny, który nazwała Sodalicją św. Piotra Klawera. Jako pierwsza złożyła w nim śluby zakonne. Była człowiekiem niezwykłej energii i pracy. Miała szczególne nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa. Zmarła 6 lipca 1922 roku w Rzymie. Beatyfikował ją w 1975 roku Paweł VI. Jest patronką dzieł misyjnych w Polsce.

W IKONOGRAFII bł. Maria Teresa przedstawiana jest w habicie Sodalicji św. Piotra Klawera, czasami z murzyńskimi dziećmi.

7
Niedziela
Willibalda Sędzisława Benedykta Ewalda Klaudiusza Sędzisławy Dominika Łucjana Apoloniusza Antonina
XIV NIEDZIELA ZWYKŁA
Bł. Benedykta XI, papieża • błbł. Cezydiusza Giacomantonio, Józefa, Gambaro, Antonina Fantosati, mm. w Chinach († 1900)
św. Edylburgi królewny ksieni († VIII w.) • św. Heddy bpa († 705) • św. Illidiusza bpa († 384) • św. Odona bpa († 1122)
św. Pantena († II w.) • śwśw. Peregryna, Lucjana, Pompejusza, Hezychiusza, Papiusa, Saturnina, Germana, mm. († II w.)
św. Wilibalda bpa († 787)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Zatroskany Jezus

Religijni przywódcy Izraela doskonale znali Pismo i przepisy religijne, ale nie obchodziła ich duchowa bieda ludzi. Jezusowi natomiast, z żalu powodowanego ludzką słabością i porzuceniem, przewracały się wnętrzności. Tamci uznawali ratowanie innych z pazurów Złego za dowód zwiedzenia, On natomiast wysyłał w świat kolejnych głosicieli, by przywracać ludziom godność i miłość do Boga. Taki jest Jezus.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Bł. Benedykt XI

Bł. Benedykt XI, papież. Michał Boccasini, późniejszy papież, urodził się w 1240 roku w Trevisio. Matka jego była praczką. Miał 14 lat, kiedy wstąpił do dominikanów. Po ukończonych studiach teologicznych w Wenecji i Genewie został wkrótce prowincjałem. Bonifacy VIII mianował go biskupem Ostii i kardynałem. Jako kardynał prowadził liczne misje dyplomatyczne z ramienia Kościoła pośredniczył w zawarciu pokoju pomiędzy Filipem Pięknym, królem Francji, a Edwardem I, królem Anglii. Był wysłany jako legat na Węgry, do Polski, Serbii, Dalmacji. Człowiek łagodny, życzliwy, głębokiej modlitwy W 1303 roku został wybrany papieżem. Benedykt XI zmarł 7 lipca 1304 roku w Perugii. Tam w kościele św. Dominika spoczywają jego relikwie. Beatyfikowany przez Klemensa XII w 1736 roku.

8
Poniedziałek
Jana Eugeniusza Edgara Kiliana Elżbiety Prokopa Grzegorza
Św. Jana z Dukli, Kapłana (WO)
W archidiecezji przemyskiej - patrona archidiecezji (WO)
Św. Edgara Spokojnego, króla • śwśw. małżonków Akwili i Pryscylii, mm. († I w.) • bł. Eugeniusza III pp. († 1153)
św. Kiliana bpa († 689) • bł. Piotra z Amiens zk. († 1115) • św. Prokopa m. († 303)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Dotyk Boga

Jak niewyobrażalnie wielkie jest pragnienie dotyku Boga albo chociaż Jego płaszcza, gdy się wierzy, że ma On moc nie tylko uzdrowienia, ale nawet podniesienia ze śmierci. I to się dzieje. Skoro choćby samo dotknięcie Jego płaszcza sprawia cuda, to co musi się dziać w naszym sercu, gdy Go przyjmujemy w Eucharystii!

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Jan z Dukli

Św. Jan z Dukli urodził się w rodzinie mieszczańskiej. Po studiach na uniwersytecie w Krakowie wstąpił do zakonu franciszkanów Zostawszy kapłanem pracował w różnych klasztorach Małopolski. Pod wpływem św. Jana Kapistrana przeniósł się do bernardynów Działał w Krakowie, Poznaniu i Lwowie. Pod koniec życia stracił wzrok. Miał dar proroctwa. Św. Jan został beatyfikowany przez Klemensa XII (1733). Kanonizowany przez Jana Pawła II (1997). Patron Królestwa Polskiego, Wielkiego Księstwa Litewskiego, archidiecezji przemyskiej, Lwowa, rycerstwa polskiego. Relikwie Świętego spoczywają w kościele w Dukli.

W IKONOGRAFII przedstawiany jest św. Jan z Dukli w habicie zakonnika, czasami jako niewidomy.
Jego atrybutem są promienie światła.

9
Wtorek
Augustyna Weroniki Zenona Adriana Lukrecji
Św. męczenników Augustyna Zhao Rong kapłana i 119 towarzyszy (WO)
Św. Weroniki Giuliani, dziewicy, ksieni • bł. Adriana Fortescue m. († 1538) • śwśw. Anatolii dz., Audaksa, mm. († poł. III w.)
św. Brycjusza bpa Martuli († IV w.) • św. Cyryla bpa († poł. III w.) • św. Hadriana III pp. († 885) • św. Jana z Kolonii m. († 1572)
bł. Joanny Scopelli zk. († 1491) • św. Mikołaja Pieck zk. m. († 1572) • śwśw. Patermucjusza, Kopresa, Aleksandra, mm. († IV w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Bóg otwiera milczące usta

On ma władzę nawet nad duchami nieczystymi, które potrafią zamykać ludzkie usta. On ma władzę, aby te usta rozwiązać, by mogły Bogu powiedzieć: "dziękuję". Ile razy w ciągu dnia wyznaję to Bogu? Ile razy odczuwam i okazuję wdzięczność za głos, dzięki któremu mówię i porozumiewam się z ludźmi, za to, że mogę i im, i Bogu powiedzieć: "kocham"?

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Augustyn Zhao Rong i 119 towarzyszy

Początki ewangelizacji Chin sięgają V w., ale misje europejskie w tym kraju rozwinęły się szczególnie w czasach nowożytnych, poczynając od XVI w. W ciągu minionych czterech stuleci Kościół katolicki w Chinach wzrastał nieprzerwanie, choć w niektórych okresach i regionach bywał prześladowany. Za pierwszego męczennika uznawany jest o. Franciszek Fernández de Capillas, hiszpański dominikanin, umęczony w 1648 r., beatyfikowany w 1909 r. Wchodzi on w skład 120-osobowej grupy męczenników kanonizowanych 1 października, której przewodzi Augustyn Zhao Rong, pierwszy chiński kapłan umęczony za wiarę. Pozostali męczennicy to w części europejscy zakonnicy — członkowie zgromadzeń, którym Stolica Apostolska powierzyła prowadzenie misji w różnych regionach Chin (jezuici, franciszkanie, dominikanie, salezjanie i członkowie Paryskich Misji Zagranicznych) — a w części rodowici Chińczycy — biskupi, kapłani i świeccy, mężczyźni i kobiety. Najmłodszy z nich miał zaledwie 9 lat.

Augustyn Zhao Rong pochodził z prowincji Syczuan. W wieku 20 lat zaciągnął się do wojska i wchodził w skład oddziału, który eskortował do Pekinu grupę chrześcijańskich więźniów. Uderzyła go ich cierpliwość i odwaga. Ponownie zetknął się z chrześcijanami w prowincji Wuczuan, gdzie poznał uwięzionego o. Marcina Moye. Przykład wiary i miłości tego kapłana oraz jego katecheza skłoniły Augustyna do przyjęcia chrześcijaństwa. Otrzymał chrzest z rąk o. Moye w wieku 30 lat. Przez następnych pięć lat przygotowywał się do kapłaństwa i przyjął święcenia w 1781 r. Przez wiele lat pełnił posługę kapłańską. W okresie prześladowań wszczętych za panowania cesarza Jiaqinga został aresztowany, gdy udzielał sakramentów choremu. Uwięziony w Chengdu, został skazany na dotkliwą karę cielesną, choć miał już 69 lat. Otrzymał 60 uderzeń bambusowym kijem w kostki i 80 policzków zadanych skórzaną podeszwą. Zmarł w więzieniu kilka dni później, 27 stycznia 1815 r. Jest pierwszym kapłanem chińskim — męczennikiem.

10
Środa
Olafa Kanuta Filipa Witalisa Amelii Rufiny Sylwana Daniela Emanuela
Dzień powszedni
Św. Antoniego Peczerskiego, opata (983 - 1073) • św. Amalbergi zk. († IX w.) • śwśw. Bianora, Sylwana, mm. († IV w.)
bł. Emanuela Ruiz m. w Libanie († 1860) • śwśw. Leoncjusza, Maurycego, Daniela, mm. († IV w.)
śwśw. sióstr Ruflny i Sekundy, mm. († III w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Bóg działa i dzisiaj

W Kościele pierwszych wieków uczniowie Jezusa dzięki Jego mocy, której im udzielił, uzdrawiali, wskrzeszali, przywracali wykluczonych do społeczności, wypędzali złe duchy. My zaś w Kościele XXI wieku czytamy Pismo, bierzemy udział w łamaniu chleba, ale do chorych wzywamy księdza z olejami. Sam najpierw pobłogosław chorą osobę, która jest obok ciebie. Zrób na jej czole znak krzyża, a Boga poproś o uzdrowienie dla niej.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Antoni Peczerski

Św. Antoni Peczerski, opat (983-1073).Antypas jego pierwotne imię, pochodził z grodu Lubecz, leżącego na północ od Kijowa. Jako miody człowiek zapoznał się z życiem zakonnym na górze Athos. Po powrocie na Ruś w pobliżu Kijowa zajął pieczarę, w której wiódł surowe życie pustelnika. Od tego miejsca otrzymał przydomek "Peczerski". Po pewnym czasie zaczęli gromadzić się wokół niego uczniowie. Z ich pomocą powiększył pieczarę i urządził w niej cerkiew. Wokół wydrążono grotycele. Dał tym samym początek Ławrze Pieczerskiej. Kiedy życie wspólnoty było w miarę zorganizowane, mianował igumena, a sam usunął się do osobnej groty której nie opuszczał. Zmarł mając 90 lat. Ruś widziała w nim swego ojca życia monastycznego, związanego z tradycją wschodnią.

11
Czwartek
Benedykta Olgi Piusa Pelagii Kaliny Piotra
Św. BENEDYKTA, OPATA, PATRONA EUROPY (Święto)
św. Abundiusa kpł. m. w Kordobie († 854) • św. Cyndeusza kpł. m. († III w.) • św. Jana bpa Bergamo m. († ok. 680)
św. Olgi Mądrej księżny († 969) • św. Piusa I pp. († 155) • św. Sabina († VI w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Strata poniesiona z Jezusem oznacza zysk

Gdy idzie się za Jezusem, można stracić - i to bezpowrotnie - mnóstwo osób, rzeczy, okazji i możliwości. Czy to boli? Czasami nawet bardzo. Czy więc warto ponosić te straty? Tak, ale tracisz to wszystko, gdy stajesz przed Nim, a nie za Nim. Pozwól Mu być dla ciebie tarczą.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA

Św. Benedykt, opat. Urodził się w Nursji około 480 roku. Był synem właściciela ziemskiego. Kształcił się w Rzymie, lecz przerwał naukę i podjął życie pustelnika w Affile. Po paru latach przeniósł się w góry niedaleko Subdiaco. Kiedy zaczęli gromadzić się wokół niego uczniowie, założył w okolicy 12 klasztorów. Później przeniósł się w ruiny opuszczonej, niewielkiej fortecy na Monte Cassino, gdzie założył opactwo. Tutaj napisał "Regułę", która stała się podstawą życia monastycznego na Zachodzie. Zaleca w niej roztropność i umiar w modlitwie, pracy i spoczynku. Ukazuje drogę do doskonałości religijnej poprzez panowanie nad sobą, pokorę, posłuszeństwo. Poważną część dnia zakonnika przeznaczył na "lectio divina" - czytanie Pisma Świętego. Święty wprowadził do zakonu profesję - prawem zagwarantowaną przynależność do klasztoru, oraz stabilność miejsca, czyli zobowiązanie mnichów do pozostawania w jednym klasztorze aż do śmierci. Jego sława ściągała wielu współczesnych mu, m. in. odwiedził go król Gotów, Totiia. Św. Scholastyka, bliźniacza siostra św. Benedykta, w pobliżu Monte Cassino założyła benedyktyńską gałąź żeńską. Święty umarł 21 marca 547 roku. W klasztorze na Monte Cassino żyło wtedy 150 mnichów. "Reguła" św. Benedykta wywarła poważny wpływ na całe życie klasztorne Europy Zachodniej. W Polsce najbardziej znanym opactwem benedyktyńskim jest Tyniec. Tradycja nadała św. Benedyktowi tytuł "patriarchy" monastycyzmu Zachodu. Paweł VI w roku 1964 ogłosił go patronem Europy Św. Benedykt jest także patronem wielu zakonów, diecezji tarnowskiej, Francji; architektów, górników, inżynierów, nauczycieli, speleologów, uczniów, wydawców. Orędownik w chorobach róży oraz konających. 11 lipca upamiętnia dzień przeniesienia relikwii Świętego.

W IKONOGRAFII św. Benedykt przedstawiany jest w habicie benedyktyńskim, w kukulli, z krzyżem w dłoni.
Jego atrybutami są: anioł, bicz, hostia, kielich z wężem, księga, kruk z chlebem w dziobie, księga reguły w ręce, kubek, pastorał, pies, rozbity puchar, infuła u nóg z napisem "Ausculta fili" - "Synu, bądź posłuszny", wiązka rózg.

12
Piątek
Brunona Jana Bonifacego Marcjanny Pameli Weroniki Benona
Św. Brunona Bonifacego z Kwerfurtu, biskupa i męczennika (WO)
W diecezji łomżyńskiej - głównego patrona diecezji (UROCZYSTOŚĆ)
św. Andrzeja z Rinn († XIV w.) • św. Epifany m. († III/IV w.) • św. Hermagorasa bpa Akwilei († I w.)
św. Jana Gwalberta op. († 1073) • św. Jana Jones m. w Anglii († 1598) • bł. Jazona († I w.)
śwśw. Nabora, Feliksa, mm. († ok. 304) • św. Paterniana bpa Bolonii († IV w.) • św. Paulina m. († I w.)
śwśw. Proklusa i Hilariona, mm. († II w.) • św. Wiwencjola bpa Lyonu († ok. 524)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Godzina próby

Uczeń Chrystusa ma być (stawać się) roztropny - dosłownie fronimos, co znaczy: inteligentny, mądry, rozsądny, świadomy swojego dobra. Uczeń Chrystusa ma być (stawać się) akeraios, co znaczy: czysty (w czystej postaci, czyli bez żadnych domieszek, np. zła), wolny od podstępu, niewinny, prostoduszny. Tak ukształtowany uczeń Chrystusa usłyszy w godzinie próby podpowiedzi Ducha Ojca niebieskiego.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Brunon Bonifacy z Kwerfurtu

Św. Brunon Bonifacy z Kwerfurtu, biskup, męczennik (970-1009). urodził się w 974 r. w rodzinie grafów niemieckich w Kwerfurcie. w roku 986 uczył się w szkole katedralnej w Magdeburgu. Studia odbywał pod kierunkiem magistra Geddona. Tu zetknął się z metropolitą magdeburskim, Gizylerem i z Thietmarem, późniejszym biskupem w Merserburgu, autorem znanej Kroniki. w roku 995 został mianowany kanonikiem katedralnym w Magdeburgu. w roku 997 wraz z cesarzem Ottonem III udał się do Rzymu. Tu w roku następnym (998) wdział habit benedyktyńskiego mnicha na Awentynie w opactwie św. Bonifacego i Aleksego. Pięć lat wcześniej w tym samym klasztorze przebywał św. Wojciech i bł. Radzim. Brunon otrzymał jako imię zakonne Bonifacy.

W roku 999 Bonifacy złożył śluby zakonne. w tym samym czasie zaprzyjaźnił się ze św. Romualdem, który miał już sławę świętego męża i ojca nowej rodziny zakonnej. w roku 1001 Bonifacy znalazł się wśród jego synów duchowych w eremie Pereum koło Rawenny. w tym samym roku jesienią udała się do Polski pierwsza grupa kamedułów z Pereum: Św. Jan i św. Benedykt. Misję tę zorganizował św. Romuald na prośbę cesarza Ottona III i króla polskiego, Bolesława Chrobrego. Mieli oni działać wśród Słowian nadodrzańskich. Do nich to miał się dołączyć Brunon. Dla wyjednania misji odpowiednich przywilejów papieskich, św. Romuald wysłał go do Rzymu. Papież Sylwester II chętnie udzielił wszystkich potrzebnych dla misjonarzy indultów. Brunon otrzymał także od papieża paliusz, a więc tym samym nominację na metropolitę misyjnego. Dawało mu to uprawnienia do mianowania biskupów na terenach misyjnych. z niewiadomych przyczyn, sakrę biskupią Bonifacy otrzymał dopiero w roku 1004 w Magdeburgu. w ten sposób Brunon był pierwszym metropolitą pogańskich Słowian zachodnich, do których był wysłany jako misjonarz.

Złożona sytuacja polityczna na terenie Polski sprawiła, że Brunon zatrzymał się we Włoszech, a potem na dworze cesarza. w 1005 r. udał się na Węgry, aby tam szukać pola dla swojej działalności. w roku 1006 był w Polsce, by w roku następnym (1007) znaleźć się po raz drugi na Węgrzech. Papież wysyła go w tym samym czasie także do Kijowa, a nawet do Pieczyngów nad Morzem Czarnym. Wyprawę finansował zapewne Bolesław Chrobry. w roku 1008 Bonifacy jest ponownie w Polsce i usiłuje udać się z kolei do Szwecji, aby przez swoich uczniów zorientować się w sytuacji tamtejszego Kościoła, w 1009 roku udaje się do Jaćwierzy z wyraźnym zamiarem rozpoczęcia tam misji. Niestety nie było mu dane dokończyć pomyślnie rozpoczętego dzieła. Według podania miał nawrócić nad Bugiem jednego z książąt jaćwieskich, Nothimera. Rywale księcia wykorzystali ten moment i pozbawili go władzy. Brunon zaś, z 18 towarzyszami, miał zginąć z ich ręki 9 marca 1009 roku, gdzieś w okolicach Pojezierza Suwalskiego. Miał wówczas zaledwie 35 lat życia. Bolesław Chrobry wykupił jego ciało. Niestety, ślad o relikwiach męczennika zaginął.

Brunon jest autorem trzech dochowanych utworów pisanych: Żywotu św. Wojciecha, Listu do cesarza Henryka II (1008) i Żywotu Pięciu Braci Kamedułów (1008 lub 1009), zamordowanych przez na pół pogańskich pachołków królewskich. Styl i język tych pism wskazują na wysoką kulturę św. Brunona.

Kult św. Brunona-Bonifacego rychło rozszedł się po świecie. Już w roku 1040 wychodzi jego żywot wpleciony przez św. Piotra Damiana do żywo tu św. Romualda. Jego cześć rozwijała się w zakonie kamedułów, a także w kolegiacie w Kwerfurcie, której sam św. Bronon miał być funadatorem. w Martyrologium Rzymskim figuruje od XVI w. w XVII w. św. Brunon-Bonifacy został uznany za patrona Warmii, a w 1963 został ogłoszony głównym patronem diecezji łomżyńskiej.

13
Sobota
Andrzeja Benedykta Kunegundy Kingi Henryka Ernesta Eugeniusza Sary
Św. pustelników Andrzeja Świerada i Benedykta (WO)
W diecezji tarnowskiej - patronów diecezji (WO)
śwśw. Eugeniusza bpa, Salutarisa dk., Moritty, mm. w Kartaginie († 505) • św. Henryka II cesarza († 1024)
św. Kleili Barbieri zk. († 1870) • św. Myropy m, († 307) • św. Serapiona m. († ok. 210) • św. Sylasa bpa († I w.)
św. Turiawy bpa († VII/VIII w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Nie konkuruj z Jezusem

Jemu nie chodzi o to, byś stanął z Nim do zawodów. On nie chce, byś widział w Nim konkurencję, byś się z Nim ścigał, byś marzył o wygranej z Nim. Nie czyń wysiłków, by przeskoczyć Chrystusa, wystarczy być takim jak On. A kiedy będziesz taki jak On, nie będziesz się bał wszelkiego rodzaju oskarżeń, pomówień i ciosów od wszelkiej maści ,,-żerców". Wówczas ocalisz swoją duszę.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Świerad

Św. Andrzej Świerad (Andrzej żurawek), pustelnik (+ 1030). Według tekstu z 1064 roku, napisanego przez węgierskiego biskupa Maurusa, Święty pochodził z Polski. Wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru św. Hipolita na górze Zabór koło Nitry. Następnie przeniósł się na pustelnię w pobliżu klasztoru, gdzie zasłynął z surowej pokuty.


Św. Benedykt, pustelnik

Św. Benedykt, pustelnik (+1033/1037). Towarzysz pustelniczego życia św. Andrzeja. Po jego śmierci opowiadał biskupowi Maurusowi o cnotach i umartwieniach swego mistrza. Kontynuował surowy tryb życia w pustelni. Podobnie jak św. Andrzej miał przybyć "de terra Poloniensi". W trzy lata po śmierci św. Andrzeja napadli go zbójcy i zabili. Ciało wrzucili do rzeki Wag. Relikwie obu Świętych spoczywają w kościele św. Emmerama w Nitrze. Obaj Święci odbierają szczególną cześć w Polsce - w Tropiu (nowosądeckie) i w Opatowcu.

W IKONOGRAFII ukazuje się św. Andrzeja jako pustelnika. Jego atrybutem jest dziupla.

14
Niedziela
Kamila Henryka Ulryka Franciszka Marcelina Stelli Angeliny
XV NIEDZIELA ZWYKŁA
Św. Kamila de Lellis, kapłana (WD)
Św. Henryka, cesarza (WD)
Bł. Jakuba de Voragine, biskupa (1228 - 1289) • bł. Angeliny Marsciano wdowy († 1435) • św. Franciszka Solano kpł. zk. († 1610)
św. Feliksa bpa Como († ok. 390) • św. Foksa m. († pocz. II w.) • św. Heraklesa bpa w Aleksandrii († ok. 248)
św. Marcelina kpł. († ok. 775) • św. Optacjana bpa Brescii († IV w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Bliźnim być

Wcale nie jest proste być bliźnim, ponieważ będąc nim, nie ominiesz mnie leżącego w rowie, nie zostawisz mnie powalonego niemocą, nie przejdziesz obojętnie obok mnie, kiedy będę poraniony. Będąc bliźnim, udzielisz mi pomocy i wsparcia. Bliźnim bowiem jest ten, kto zabliźni me rany.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Święty Kamil de Lellis

Św. Kamil de Lellis, kapłan, zakonnik. Urodził się 25 maja 1550 roku w Abruzzach. W latach 1559-1574 prowadził życie żołnierza, walcząc przeciw Turkom w służbie Wenecji. 2 lutego 1575 roku doznał nawrócenia. Odmienił życie. Pragnął zostać kapucynem, ale z powodu rany w nodze musiał opuścić zakon. Własne cierpienie zaprowadziło go do szpitala św. Jakuba dla nieuleczalnie chorych w Rzymie. Tutaj spełniał najniższe posługi i przygotowywał chętnych do dobrej śmierci. Tu odnalazł swoje powołanie. Jako 32-letni mężczyzna rozpoczął naukę, aby zostać kapłanem. W 1586 roku założył zakon Kleryków Regularnych, aby posługiwał chorym (kamilianie). Był jego przełożonym. Umarł 14 lipca 1614 roku. Jest patronem kamilianów, szpitali i chorych, pielęgniarek i pielęgniarzy.

W IKONOGRAFII św. Kamil przedstawiany jest w sutannie, na której widnieje czerwony krzyż.
Jego atrybutami są: anioł, krzyż, księga, różaniec.

15
Poniedziałek
Bonawentury Włodzimierza Atanazego Egona Dawida Henryka Lubosława
Św. Bonawentury, biskupa i doktora Kościoła (WO)
św. Abudemiusza m. († III/IV w.) • bł. Anny Marii Javouhey zk. († 1851) • śwśw. Antiocha z Sebasty i Cyriaka, mm. († III/IV w.)
św. Atanazego bpa Neapolu († 872) • bł. Ignacego de Azevedo m. († 1570) • św. Pompilusza Marii Pirotti zk. († 1766)
św. Włodzimierza I Wielkiego księcia († 1015)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Wiara kosztuje

Jeżeli twoja wiara, twoja miłość do Przenajświętszego spotka się ze sprzeciwem, oporem czy kpiną, to dobrze. Oznacza to bowiem, że jesteś na właściwej - na Bożej drodze. Bo kiedy życie jest lekkie, jeśli jest jedynie miło i tylko przyjemnie, może to znaczyć, że jest nijako. Wszystko zatem wskazuje na to, że "pospolitość skrzeczy". Nie bądź pospolitym?

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Bonawentura

Św. Bonawentura, zakonnik, biskup, kardynał, doktor Kościoła. Jan di Fidanza urodził się około 1217 roku w Bagnoregio koło Viterbo. Ojciec był lekarzem. Jan studiował filozofię w Paryżu. Mając 25 lat wstąpił do franciszkanów, przyjmując imię zakonne Bonawentura. Następnie skończył studia teologiczne i podjął wykłady 2 lutego 1257 roku został generałem zakonu i na tym urzędzie zasłużył sobie na miano drugiego założyciela franciszkanów. W zakonie mediował pomiędzy frakcją rygorystyczną a zwolennikami łagodniejszej reguły Odbył wizytacje w Anglii, Flandrii, Niemczech, Hiszpanii, we Włoszech. Bonawentura posiadał umiejętność łączenia życia czynnego, publicznego z bogatym życiem wewnętrznym. Miał wielkie nabożeństwo do Męki Pańskiej. Papież Grzegorz X mianował go kardynałem-biskupem Albano. Delegacja papieska z wiadomością o nominacji zastała go przy myciu naczyń kuchennych w klasztorze. Przygotował sobór w Lyonie. Prowadził negocjacje w sprawie unii Kościoła katolickiego z greckim Kościołem ortodoksyjnym. Niestety, wkrótce potem została ona zerwana. Umarł 15 lipca 1274 roku podczas trwania soboru w Lyonie. Był jednym z najwybitniejszych teologów średniowiecza. Pozostawił po sobie wiele traktatów i dzieł teologicznych. Kanonizowany w 1482 roku przez Sykstusa IV Św. Bonawentura jest patronem franciszkanów, matek oczekujących potomstwa, dzieci, robotników, teologów.

W IKONOGRAFII Święty przedstawiany jest w habicie franciszkańskim z biskupim krzyżem na piersiach; jako kardynał w cappa magna; jako teolog nad pulpitem.
Jego atrybutami są: anioł przynoszący mitrę, kapelusz kardynalski trzymany przez anioła lub leżący u stóp, księga, krzyż w dłoniach, drzewo Krzyża Świętego (jest to aluzja do traktatu "Ecce lignum Vitae"), zwój.

16
Wtorek
Marii Eustachego Mariki Dzierżysława Marii Magdaleny
Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel (WO)
Św. Marii Magdaleny Postel, dziewicy (1756 - 1846) • św. Atenogena bpa Sebasty m. († III/IV w.) • św. Eustachego bpa († ok. 338)
św. Fausta m. († III w.) • św. Rajneldy dz. m. we Francji († 680) • św. Syzenanda m. w Kordobie († 851)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Wiara potwierdzona życiem

Największe znaki i cuda potwierdzające, że Jezus jest oczekiwanym Mesjaszem i Synem Bożym, działy się na oczach ludzi uważających się za ortodoksyjnych, sprawiedliwych i wybranych. Mieli oni łaskę i przywilej rozpoznania Mesjasza. To oni wszakże przez odrzucenie przyczynili się w sposób bezpośredni do Jego ukrzyżowania. Pamiętajmy więc: od deklaracji wiary i dumy z przynależności do Boga droga do nieba jest daleka.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

Najświętsza Maryja Panna z Góry Karmel

Matka Boża Szkaplerzna (Matka Boża z Góry Karmel). Święto wprowadzili karmelici. Ich generałowi zakonu - św. Szymonowi Stockowi (zob. 16 maja) - Maryja miała objawić tę formę pobożności w 1251 roku. Benedykt XII ustanowił to święto dla całego Kościoła (1726).

Matka Boża z Góry Karmel, która ukazała się także podczas ostatniego objawienia w Fatimie, jest patronką osób zakonnych. Módlmy się dziś za nie słowami aktu poświęcenia rodzin zakonnych: „O Matko nasza ukochana, weź serca, dusze i ciała zakonników i zakonnic i kształtuj w nich Jezusa jak najpełniej, jak najdoskonalej. Zdajemy sobie sprawę, że ich zadaniem i obowiązkiem jest ratować świat, lecący w przepaść zmysłowości i żądzy użycia za wszelką cenę, aby uchronić tysiące dusz od wiecznego potępienia. Bóg bardzo jest obrażany. Najświętsze Serce Jezusa znieważane, grzechy ciężkie ściągają kary na świat cały. Uczyń więc ich, o Maryjo, światłem dla świata i znakiem świętości na wszystkich ludzkich drogach”.

PATRON DNIA
Św. Maria Magdalena Postel

Św. Maria Magdalena Postel, dziewica (1756-1846). Urodziła się w Barfleur, w Normandii, jako najstarsze z siedmiorga dzieci Jana i Teresy Levallios. Po szkole podstawowej oddano ją na wychowanie do benedyktynek. Kiedy wybuchła Rewolucja Francuska, jej domek nad zatoką stał się schronieniem dla ukrywających się i uchodzących do Anglii duchownych. Julia imię otrzymane na chrzcie roznosiła chorym Komunię św, potajemnie katechizowała dzieci, zajmowała się pracą apostolską wśród opuszczonych. Po rewolucji przystąpiła do zakładania bezpłatnych szkół i internatów dla dziewcząt oraz sierocińców. Z myślą o tym dziele założyła zakon Ubogich Córek Miłosierdzia. Zmarła w wieku 90 lat. Kanonizował ją Pius XI w 1925 roku.

17
Środa
Jadwigi Aleksego Bogdana Ennodiusza Anety Marceliny
Dzień powszedni
Św. Jadwigi, królowej • św. Aleksego, wyznawcy († V w.) • św. Ennodiusza bpa Pawii († 521) • św. Leona IV pp. († 855)
św. Marceliny dz. († 398) • śwśw. Sperata, Narzalisa, Cytyna, Weturiusza, Feliksa, Acylina, Letancjusza, Januarego, Generosa, Westina, Donata, Sekunda, mm. w Kartaginie († 180) • św. Teodoty m. († VII w.) • św. Teodozego bpa Auxerre († pocz. VI w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Prostaczkowie Boży

Upodobał sobie Pan wyjątkowo ludzi nieuczonych, bez teologicznego napuszenia. To oni są nadzwyczaj wdzięcznymi uczniami. To oni chłoną - choć się dziwią, idą - choć nie jest im łatwo, kochają - choć potrafią zdradzić. Są jednak szczerzy, niewyniośli i świadomi swoich ograniczeń. Im bardziej prości jesteśmy w naszych sercach, tym bliżej nam do Niego.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Aleksy, wyznawca

Św. Aleksy, wyznawca (+V w), według syryjskiego tekstu z V wieku był Rzymianinem z zamożnej rodziny. W dniu swego ślubu potajemnie opuścił dom i udał się z pielgrzymką do Ziemi Świętej. W Edessie miał być żebrakiem. Tuż przed śmiercią wyjawił, kim jest. Według innej wersji wiódł życie eremity koło Edessy Następnie powrócił do Rzymu i nie rozpoznany przeżył 17 lat w maleńkiej celi pod schodami rodzinnego domu. Życie spędził na modlitwie i nawiedzaniu sanktuariów rzymskich. Po śmierci znaleziono w jego ręku kartkę z opisem życia. W jego życiorysie przemieszana jest tradycja z legendą. W średniowieczu św. Aleksy był bardzo popularną postacią w Europie i Północnej Afryce. Patron licznych zakonów, a także ubogich, pielgrzymów, wędrowców, żebraków. Orędownik podczas trzęsienia ziemi, suszy, złej pogody, w czasie epidemii i plag.
Św. Aleksy był ulubioną postacią w średniowiecznej literaturze i w sztuce scenicznej. Poemat o św. Aleksym jest jednym z najstarszych zabytków języka we Francji. Pojawia się również wcześnie m. in. w tekstach niemieckich, polskich „Legenda o św. Aleksym”(XV w.). W Polsce Święty odbierał szczególną cześć w Tumie pod Łęczycą oraz w Płocku.

W IKONOGRAFIIśw. Aleksy przedstawiany jest w ubiorze pustelnika lub pielgrzyma, czasami jako postać leżąca pod schodami. Atrybuty: księga, kij pielgrzyma, schody, zwój.

18
Czwartek
Szymona Fryderyka Arnolda Emiliana Kamila Erwina Karoliny Brunona
Dzień powszedni
Św. Szymona z Lipnicy, kapłana (WD)
W diecezji tarnowskiej (WO)
św. Arnulfa bpa ps. († 640) • św. Brunona bpa w Segni († 1123) • św. Emiliana m. (†362) • św. Filastriusza bpa († ok. 397)
św. Fryderyka bpa m. († 838) • św. Gaudenty dz. m. w Kartaginie († 203) • św. Maryny dz. m. († III w.) • św. Materna bpa († IV w.)
śwśw. Symforozy i jej siedmiu synów: Krescenta, Juliana, Nemezjusza, Prymitywa, Justyna, Stakteusza, Eugeniusza, mm. w Tivoli
(† pocz. II w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Wsparcie Boga

Szczególnie wówczas, kiedy masz wszystkiego serdecznie dosyć, kiedy cały dzień był wyjątkowo kiepski, kiedy słabość charakteru wzięła górę nad zdrowym rozsądkiem, przyjdź do Jezusa. Po co? Bo On ci da wytchnienie, poda ci rękę, wesprze cię, i... pójdziecie razem w kolejny dzień. Spróbuj. Zobaczysz, że z Nim jest łatwiej.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Szymon z Lipnicy

Św. Szymon z Lipnicy, kapłan, urodził się około 1437 roku w Lipnicy. Studiował na Akademii Krakowskiej, po czym pod wpływem kazań św. Jana Kapistrana wstąpił do bernardynów. Pełnił wiele funkcji w zakonie, m. in. był gwardianem w Tarnowie, kaznodzieją w Stradomiu i Krakowie, magistrem nowicjatu. Podróżował do Akwilei, Pawii, Rzymu oraz do Ziemi Świętej. W zakonie odznaczał się surowością życia, nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej.
Umarł posługując chorym, podczas zarazy w Krakowie 18 lipca 1482 roku. Beatyfikacji w roku 1685 dokonał Innocenty IX. Relikwie bł, Szymona spoczywają w kościele bernardynów w Krakowie.

24 lutego 1685 roku został beatyfikowany przez papieża Innocentego XI.

3 czerwca 2007 roku o godz. 10.00, w Uroczystość Trójcy Przenajświętszej, w czasie Mszy na Placu Świętego Piotra w Watykanie, Ojciec święty Benedykt XVI uroczyście kanonizował bł. Szymona.

W IKONOGRAFII św. Szymon przedstawiany jest jako głoszący kazanie.

19
Piątek
Wincentego Wodzisława Ambrożego Teodora Marcina Radomiły Alfredy Rufina Makryny Symmacha
Dzień powszedni
Św. Makryny Młodszej (ok. 327 - 379) • św. Ambrożego Autperta op. († 781) • św. Aurei m. († 856)
św. Epafrasa bpa Kolosan († I w.) • śwśw. Justyny i Rufiny, mm. w Sewilli († ok. 287) • św. Symmacha pp. († 514)
św. Teodora mn. († 848)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Prawo nigdy ponad miłością

Miłość jest zawsze przed ofiarą, a życie ludzkie zawsze przed stertą przepisów. Jeśli ustawimy inaczej nasze priorytety, w pewnym momencie nawet samego Boga wyrzucimy z naszego życia, obwieszczając, że Jego miłość stoi w wyraźnej sprzeczności z dyrektywą numer X, paragraf Y, punkt Z.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Makryna Młodsza

Św. Makryna Młodsza (ok. 327-379). Makryna (zwana Młodszą, dla odróżnienia od jej babki ze strony ojca, Makryny Starszej, która zginęła podczas prześladowań za Galeriusza) była córką św. Bazylego Starszego, retora, oraz jego żony Emmalion (Emmalii), która także uchodziła za świętą. Małżeństwo to wydało na świat pięć córek i pięciu synów, z których najbardziej się zasłużyli: św. Bazyli zwany Wielkim, św. Piotr, biskup Sebasty, oraz św. Grzegorz, który został biskupem w małoazjatyckiej Nyssie. Najstarszą wśród rodzeństwa była właśnie Makryna. Urodziła się w Cezarei około roku 327. Gdy miała mniej więcej dwanaście lat, zaręczono ją z młodzieńcem, którego imienia nie znamy. Na skutek jego przedwczesnej śmierci nie doszło do małżeństwa. Makryna poświęciła się wtedy wychowywaniu młodszego rodzeństwa, które wedle świadectwa brata Grzegorza wiele jej zawdzięczało.
W tym czasie przeżywała zwykłe tragedie rodzinne: śmierć Naukracjusza, wyjazdy innych braci, śmierć matki Emmalii (373), pochowanej obok ojca w kościele pod wezwaniem Czterdziestu Męczenników. Bazyli i Grzegorz byli już wówczas biskupami, ale rzadko zaglądali do rodzinnego domu. Pierwszy z nich zmarł w sześć lat po matce. Makryna, która od dłuższego czasu oddawała się bez reszty bogomyślności i wraz z towarzyszkami oraz domownikami prowadziła życie na wpół klasztorne, miała niebawem pójść za Bazylim. Przed śmiercią odwiedził ją jeszcze Grzegorz, co było dla niej wielką pociechą.
Zwrócona całkowicie ku Bogu, zmarła w roku 379, może w dniu 19 lipca, w którym ją wspominają synaksaria greckie. Do Martyrologium Rzymskiego wpisana została dopiero w XVI w. (Molanus). Najwspanialsze wspomnienie przekazał Grzegorz z Nyssy w Życiu św. Makryny oraz w Dialogu z siostrą Makryną o duszy i zmartwychwstaniu. Pierwszy z tych utworów stoi na pograniczu hagiografii i literatury duchownej. Prawdziwym klejnotem jest w nim modlitwa Makryny na łożu śmierci.

20
Sobota
Czesława Małgorzaty Ludwiki Hieronima Eliasza Emiliani Fryderyka Józefa Kolumby
Bł. Czesława, kapłana (WO)
W archidiecezji wrocławskiej i diecezji opolskiej - patrona archidiecezji i diecezji (WO)
św. Ansegiza († 833) • św. Aureliusza bpa Kartaginy († 429) • św. Eliasza proroka • św. Eliasza bpa Jerozolimy († 516)
św. Flawiana II bpa Antiochii († 512) • św. Hieronima Emilian I zk. († 1537)
błbł. Leona Ignacego Mangin, Pawła Denn, Modesta Andlauera, Remigiusza Isore, mm. w Chinach († 1900)
św. Ludwiki Sabaudzkiej księżny wdowy zk. († 1503) • św. Małgorzaty dz. m. († III w.) • św. Pawła dk. m. († 851)
św. Sewery († ok. 660) • św. Wulmara op. († ok. 700)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Nie zniechęcaj się

Uzdrawiał, wskrzeszał, karmił tysiące na pustyni, uciszał burzę na morzu, chodził po wodzie, a duchowi ojcowie narodu chcieli Go zabić. Co robił Jezus? Szedł dalej, realizując posłannictwo Ojca. Nie poddawaj się. Nie ulegaj pokusie uznania, że to koniec, że już nie dasz rady, że nie warto się szarpać. Nie daj sobie tego wmówić. Popatrz na Pana, który pomijał miejsca, w których był odrzucany, ale w innych głosił Dobrą Nowinę. I ty czyń podobnie.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Bł. Czesław

Bł. Czesław, kapłan. Urodził się około roku 1180 w Kamieniu Opolskim. Studiował w Paryżu (?). Jako kapłan wstąpił do dominikanów. Habit otrzymał z rąk św. Dominika. W roku 1222 roku przybył z innymi współbraćmi do Krakowa. Stąd udał się do Pragi, gdzie założył pierwszy klasztor. W parę lat później został przeorem we Wrocławiu. W mieście tym przebywał aż do śmierci (1242). Beatyfikowany przez Klemensa XI w 1713 roku. Jest patronem Wrocławia.

W IKONOGRAFII bł. Czesław jest przedstawiany z kulą ognistą lub ze słupem ognia nad głową, który według tradycji ukazał się podczas oblężenia Wrocławia przez Tatarów. Niecodzienne to zjawisko spowodowało ich odwrót.
Atrybutami Błogosławionego są: krzyż misyjny, kielich, otwarta księga Ewangelii, laska pielgrzyma, lilia, monstrancja, puszka z komunikantami, różaniec.

21
Niedziela
Apolinarego Wawrzyńca Daniela Wiktora Andrzeja Benedykta Wojsława Roksany Praksedy Alberta
XVI NIEDZIELA ZWYKŁA
Św. Wawrzyńca z Brindisi, kapłana i doktora Kościoła (WD)
Św. Apolinarego biskupa i męczennika (WD)
bł. Alberta Crescitelli m. w Chinach († 1900) • św. Argobasta bpa Strasburga († VI w.) • św. Daniela proroka
śwśw. Klaudiusza, Justa, Jukundyna, mm. († poł. II w.) • św. Jana mn. († IV w.) • św. Praksedy dz. († 491)
św. Wiktora m. w Marsylii († 290) • św. Zotyka bpa i m. († II w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Słuchać i służyć

W zachowaniu obu sióstr zawiera się sedno bycia uczniem: należy słuchać Boga i ludzi oraz służyć - i Jemu, i ludziom. Słuchanie bez służenia jest niezbyt owocne. Służenie bez słuchania staje się akcją charytatywną. Jednak wiara rodzi się ze słuchania Boga, i to ono skłania nas później do służby - i Jemu, i bliźnim.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Wawrzyniec

Św. Wawrzyniec z Brindisi, kapłan, doktor Kościoła. Juliusz Cezary Russo urodził się w roku 1559. Wstąpił do zakonu kapucynów, przyjmując imię zakonne Wawrzyniec. Na studiach w Padwie i Wenecji zdobył wykształcenie teologiczne i biegłość w kilku językach. Wyświęcony na kapłana, pracował gorliwie nad reformą Kościoła w Italii, Niemczech, Czechach. Mając 43 lata został generałem zakonu. Znany jako kaznodzieja, gorliwy apostoł oraz dyplomata, mediator między panującymi. Przyczynił się do odniesienia zwycięstwa nad Turkami pod Szekesfehervar w 1601 roku, do stworzenia Ligi Świętej. Pełnił misje dyplomatyczne we Włoszech, na dworach Austrii, Bawarii, Hiszpanii, Francji.
Zmarł, podczas misji dyplomatycznej, w Lizbonie 22 lipca 1619 roku. Pozostawił po sobie bogatą spuściznę literacką i teologiczną. Kanonizował go Leon XIII w 1881. Jan XXIII ogłosił doktorem Kościoła. Jest patronem zakonu kapucynów.

W IKONOGRAFII św. Wawrzyniec przedstawiany jest w brązowym habicie kapucyńskim.
Jego atrybutami są: obraz Matki Bożej, krucyfiks, księga, pióro, czaszka, lilia, anioł z koroną.

22
Poniedziałek
Marii-Magdaleny Benona Bolesława Bolesławy Stojsława Teofila
Św. Marii Magdaleny (Święto)
bł. Benona bpa († 1088) • św. Cyryla bpa († ok. 306) • św. Józefa ze Scytopola († ok. 355) • św. Meneleusa op. († ok. 700)
św. Nicefora od Jezusa zk. m. w Hiszpanii († 1936) • św. Platona m. († III/IV w.) • św. Syntychy († I w.)
św. Teofila pretora m. na Cyprze († 792) • św. Wandregizyla op. († 668)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Słowo i znak

Znak potwierdza głoszone Słowo. Sam jednak - w oderwaniu od Słowa jest, być może, i czymś nadzwyczajnym, ale nie zbawczym. Sam jeden nie ożywia naszej wiary i miłości do Boga, nie prowadzi do duchowej przemiany - do nawrócenia. Gdybyśmy z takim uporem, z jakim zabiegamy o znaki, zabiegali o niebo, w piekle nie byłoby tłumów.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Maria Magdalena

Św. Maria Magdalena, według biblijnej relacji pochodziła z Magdali - "wieży ryb" nad Jeziorem Galilejskim. Jezus wyrzucił z niej siedem złych duchów (Mk 16,9; Łk 8,2). Odtąd zalicza się do kręgu Jego uczniów i wraz z innymi niewiastami troszczy się o wędrujące z Nim grono. Była obecna podczas ukrzyżowania i śmierci Jezusa (Mk 15,40; Mt 27, 56; J 19,25) oraz zdjęcia Go z krzyża i pogrzebu. Była jedną z trzech Marii, które udały się do grobu, aby namaścić ciało Ukrzyżowanego, ale grób znalazły pusty (J 20,1). Marii Magdalenie ukazał się Zmartwychwstały Jezus jako ogrodnik (J 20,15). Ona pierwsza powiedziała Apostołom o Chrystusie, że On żyje (Mk 16,10; J 20,18). W tradycji Marię Magdalenę utożsamiano z innymi Mariami - Marią z Betanii, siostrą Łazarza; z Marią, grzesznicą obmywającą nogi w domu Szymona (J 12,3; Łk 7,37-48) oraz z Marią Egipcjanką, nierządnicą (V w.), która po nawróceniu miała żyć jako pustelnica nad Jordanem. Według greckiej tradycji Maria Magdalena zmarła w Efezie, a jej relikwie zostały przeniesione w roku 899 do Konstantynopola przez cesarza bizantyjskiego Leona VI Mądrego. Według tradycji Zachodu przybyła do południowej Francji, gdzie głosiła wiarę w Chrystusa w okolicach Marsylii i Aix. Potem trzydzieści lat spędziła na pustelni w St. Baume. Maria Magdalena jest patronką zakonów kobiecych; Prowansji, Sycylii, Neapolu; dzieci, które mają trudności z chodzeniem, fryzjerów, kobiet, osób kuszonych, ogrodników, studentów, więźniów.

W IKONOGRAFII św. Maria Magdalena przedstawiana jest według tradycji, która utożsamiła ją z innymi Mariami. Ukazywana w długiej szacie z nakrytą głową; w bogatym książęcym wschodnim stroju lub jako pokutnica, której ciało osłaniają długie włosy; w malarstwie barokowym ukazywana bez odzieży lub półnago.
Jej atrybutami są: dyscyplina, instrumenty muzyczne, krucyfiks, księga - znak jej misyjnej działalności, naczynie z olejkiem, kadzielnica, gałązka palmowa, czaszka, włosiennica, zwierciadło.

23
Wtorek
Brygidy Apolinarego Sławosza Bogny Bogdy Beatryczy Razyfa
Św. BRYGIDY SZWEDZKIEJ, ZAKONNICY, PATRONKI EUROPY (Święto)
św. Apolinarego bpa m. († II/III w.) • św. Jana Kasjana mn. († 433) • bł. Joanny z Onieto zk. († 1305)
św. Liboriusza bpa w Le Mans († IV w.) • śwśw. Romuli, Redempty, Herundy, mm. w Rzymie († VI w.)
śwśw. Trofima i Teofila, mm. († pocz. IV w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Rodzina Boża

To właśnie jest w Bogu niesamowite, że nie jesteśmy dla Niego bezimienni, dalecy. Nie jesteśmy nawet dobrymi znajomymi. Nie. Należymy do Jego rodziny, do Jego najbliższych. Stało się to przez chrzest i staje się nadal, gdy pełnimy Jego wolę.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Brygida

Św. Brygida, królowa, wdowa, zakonnica. Urodziła się w 1303 roku w Finstad koło Uppsali. Jej rodzina była spokrewniona z królem szwedzkim. Od dzieciństwa miała nadprzyrodzone wizje. W wieku 15 lat wydano ją za mąż za 18-letniego księcia Ulfa Gudmarssona. Małżeństwo było szczęśliwe. Brygida wychowała ośmioro dzieci, w tym Katarzynę, późniejszą świętą. Z mężem pielgrzymowała do Santiago de Compostela. Po powrocie Ulf wstąpił do cystersów w Alvastra, gdzie zmarł w lutym 1344 roku. W dwa lata później Brygida położyła kamień węgielny pod klasztor nowego zakonu - Najświętszego Zbawiciela (brygidki). Jej życie wypełniała modlitwa, umartwienia, pokuta. Była hojna dla fundacji kościelnych i charytatywnych. Doznawała licznych przeżyć mistycznych i objawień. W ich wyniku wzywała kolejnych papieży, aby powrócili z Awinionu do Wiecznego Miasta. Była prekursorką nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusa. W 1372/1373 w towarzystwie córki Katarzyny odbyła pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Ostatnie 24 lata spędziła w Rzymie. Tam zmarła 23 lipca 1373 roku, w dniu, który przepowiedziała. Jej ciało poprzez Korsykę, Styrię, Morawy, Polskę sprowadzono do Szwecji, gdzie złożono w klasztorze w Vadsena, który założyła. Pozostawiła po sobie księgę "Objawień", która ze względu na przepowiednie dotyczące Kościoła, losów państw cieszyła się wielkim zainteresowaniem w Europie. Kanonizowana w 1391 roku. Jest patronką Szwecji, pielgrzymów oraz dobrej śmierci.

W IKONOGRAFII św. Brygida przedstawiana jest w ciemnowiśniowym habicie z czerwonym welonem, na nim korona z białego płótna z pięcioma czerwonymi znakami - symbolizującymi pięć ran Jezusa. Czasami siedzi przy pulpicie i spisuje swoje wizje.
Jej atrybutami są: heraldyczny lew, korona; księga, którą pisze; ptasie pióro, pielgrzymi kapelusz, serce i krzyż.

Tajemnica szczęścia - Nabożeństwo piętnastu modlitw św. Brygidy
24
Środa
Kingi Kunegundy Krystyny Borysa Gleba Olgi
Św. Kingi, dziewicy (WO)
W diecezji tarnowskiej - patronki diecezji (WO)
bł. Augustyna z Biella zk. († 1493) • śwśw. Borysa i Gleba, mm. pod Kijowem († XI w.) • św. Krystyny z Bolsena dz. m. († III/IV w.)
św. Ursycyna bpa († V w.) • św. Wiktora żołnierza m. († III/IV w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Wydajność Bożej uprawy

Chrystus nikogo nie odrzuca, wierzy w nas do końca, walczy do upadłego i nie zniechęca się. Dlatego sieje Słowo w każde serce. I w to nieustannie deptane (jak droga), i w to twarde jak skała, i w to wciąż zagłuszane oplatającymi je cierniami, i w to wreszcie, które niczym żyzna ziemia wchłonie Słowo i wyda owoc. Nigdy nie rezygnuj z nikogo w zwiastowaniu Dobrej Nowiny. Nigdy i z nikogo - jak Chrystus.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Kinga (Kunegunda)

Św. Kinga (Kunegunda), księżna, dziewica. Urodziła się w 1234 roku jako córka Beli IV, króla węgierskiego, i jego żony Marii, cesarzówny bizantyjskiej. Była siostrą św. Małgorzaty Węgierskiej oraz bł. Jolanty. Żona Bolesława Wstydliwego, księcia krakowskiego, z którym dzieliła trudy długiego panowania. Sprowadziła górników węgierskich, z czym wiąże się legenda o odkryciu przez nią soli w Bochni. Matka biednych i strapionych. Po śmierci męża wstąpiła do klasztoru klarysek w Starym Sączu, który wcześniej ufundowała. Umarła 24 lipca 1292 roku w Starym Sączu.
Beatyfikowana przez Aleksandra VIII w 1690 roku.
Kanonizowana przez Jana Pawła II 16 czerwca 1999 roku w Starym Sączu.
Jest patronką Polski i Litwy oraz diecezji tarnowskiej.

W IKONOGRAFII przedstawiana jest w stroju klaryski lub księżny, w ręku trzyma makietę klasztoru ze Starego Sącza, czasami bryłę soli, bywa w niej pierścień.

25
Czwartek
Jakuba Krzysztofa Olimpii Walentyny
Św. JAKUBA, APOSTOŁA (Święto)
Św. Krzysztofa męczennika († ok. 250) • św. Olimpii, wdowy • św. Kukufasa m. w Barcelonie († pocz. IV w.)
św. Magneryka bpa († ok. 596) • św. Pawła m. († 308) • bł. Piotra z Mogliano kpł. zk. († 1490)
błbł. Rudolfa Acquavivy kpł., Alfonsa Pacheco kpł., Piotra Berno kpł.. Antoniego Francisco kpł., Franciszka, Aranha zk., mm. w Goa
(† 1583) • św. Teodemira mn. m. († 851) • św. Walentyny m. († 308)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Wymagające uczniostwo

Bycie uczniem Chrystusa to niewątpliwie wyróżnienie i łaska, ale przede wszystkim obowiązek, który będąc misją, posłaniem, wymaga zaangażowania się w stu procentach. Uczniostwo to nie powód do przypinania medali do klapy marynarki. To wezwanie, by pomóc innym otworzyć serce na miłość, na Boga. A to wcale nie jest takie proste.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Jakub, Apostoł

Św. Jakub, Apostoł. Jakub, zwany Większym lub Starszym, był synem rybaka Zebedeusza i Salonie z Betsaidy (Mt 27,56). Starszy brat św. Jana Ewangelisty Był powołany przez Jezusa, razem ze swym bratem Janem, jako jeden z Jego pierwszych uczniów (Mt 4,21). Wraz z Piotrem i Janem należał do grupy Apostołów najbliższych Mistrzowi. Świadek wskrzeszenia córki Jaira (Mk 5,37), Przemienienia Pańskiego (Mt 17,1 nn) oraz agonii Chrystusa w Getsemani (Mt 26,37). Żywe usposobienie Jakuba i Jana sprawiło, że Jezus nazwał ich "synami gromu" (Mk 3,17). Święty Jakub jako pierwszy z Apostołów poniósł, zgodnie z przepowiednią Chrystusa (Mk 10,39), męczeńską śmierć. W Jerozolimie około 44 roku został ścięty mieczem na rozkaz Heroda Agryppy I (Dz 12,1-2). Według starej tradycji hiszpańskiej jego relikwie spoczywają w Santiago de Compostela. W średniowieczu jego sanktuarium było jednym z trzech najważniejszych w chrześcijaństwie. Do dzisiaj jest licznie odwiedzane. Święty jest patronem Hiszpanii i Portugalii; m. in. zakonów rycerskich, czapników, hospicjów, szpitali, kapeluszników, pielgrzymów, sierot.

W IKONOGRAFII św. Jakub przedstawiany jest jako starzec o silnej budowie ciała w długiej tunice i w płaszczu lub pielgrzym w miękkim kapeluszu z szerokim rondem. Jego atrybutami są: bukłak, kij pielgrzyma, księga, miecz, muszla, torba, turban turecki, zwój.

26
Piątek
Joahima Anny Mirosławy Wilhelma Bartłomiei Grażyny Hanny
Św. Joahima i Anny, rodziców NMP (WO)
Św. Anny, Matki NMP
W diecezji opolskiej - głównej patronki diecezji (UROCZYSTOŚĆ)
W diecezji gliwickiej - patronki diecezji (WO)
św. Barttomiei Capitanio zk. († 1833) • św. Erasta bpa Filippi († I w.) • św. Jacka m. († I/II w.) • św. Symeona ps. († 1016)
bł. Tytusa Brandsma zk. m. († 1941) • bł. Wilhelma Warda kpł. m. († 1641)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Serce w rękach Boga

A gdyby w przypowieści o siewcy wyraz "miejsce", na które Bóg sieje swoje Słowo, zamienić na "serce"? Wówczas okazuje się, że może być ono systematycznie deptane - jak stale uczęszczana droga. Ten proces mógł je uczynić twardą, martwą skamieliną. Może być także ciągle ranione i krwawiące przez ściśle owinięte wokół niego cierniste chaszcze, które osnuwają je mrokiem i sieją w nim przerażenie. Może być wreszcie jak płodny czarnoziem z nieokiełznanym pragnieniem życiodajności. Lecz takim staje się serce jedynie w rękach Boga.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

Rodzice Najświętszej Maryi Panny są patronami wszystkich chrześcijańskich ojców i matek. Módlmy się dziś w ich intencjach: „Niech miłość, wierność i życie chrześcijańską nadzieją matek i ojców sprawi, by w ogniskach rodzinnych płonęły prawdziwa pobożność i trwała miłość. Niech wszyscy rodzice z miłości dla Twego Serca, Maryjo, spełniają pragnienia Serca Jezusowego i żyją wedle przykazań Bożych, nauki Chrystusa i Kościoła. Niech swoje dusze często oczyszczają z grzechów i karmią je chlebem życia. Maryjo, okaż się im Matką i prowadź ich i ich dzieci do Jezusa. Amen”.

PATRON DNIA

Św. Anna i św. JoachimŚw. Anna i św. Joachim (+I w.). Rodzice Najświętszej Maryi Panny. Ewangelie nie przekazały o nich żadnej wiadomości. Milczenie Biblii dopełnia bogata literatura apokryficzna. Anna pochodziła z rodziny kapłańskiej z Betlejem. Od IV wieku do dzisiaj pokazuje się przy Sadzawce Owczej w Jerozolimie miejsce, gdzie stał dom Anny i Joachima. Obecnie wznosi się na nim trzeci z kolei kościół. Wybudowali go krzyżowcy. Św. Anna jest patronką diecezji opolskiej, miast, m.in. Hanoveru, oraz kobiet rodzących, matek, wdów, położnic, ubogich robotnic, górników kopalni złota, młynarzy powroźników, żeglarzy Św. Joachim czczony był w dawnej Polsce jako "protektor Królestwa". Oboje patronują małżonkom.
Apokryficzna "Protoewangelia Jakuba" z II wieku podaje, że Anna i Joachim byli bezdzietni. Joachim w podeszłym wieku udał się na pustynię, gdzie przez 40 dni i nocy modlił się oraz pościł, prosząc o potomstwo. Anna zaś błagała Boga w swoim domu o zdjęcie z niej piętna niepłodności. Zostali wysłuchani. Anioł zapowiedział im narodzenie się dziecka. Po urodzeniu się Maryi, spełniając uprzednio złożony ślub, oddali swą jedynaczkę na służbę w świątyni. Według jednej z legend Annie przypisuje się "trinubium" - po śmierci Joachima miała wyjść jeszcze dwukrotnie za mąż.

W IKONOGRAFII św. Anna ukazywana jest w scenach z apokryfów oraz obrazujących życie Maryi. Przedstawiana jako starsza kobieta z welonem na głowie. Od XIV wieku pojawia się nowy motyw ikonograficzny, tzw. Anna Samotrzecia - ukazujący Annę z Maryją i Dzieciątkiem Jezus. Ulubionym tematem jest św. Anna ucząca czytać Maryję.
Niektóre Jej atrybuty: palec na ustach, księga, lilia.

Św. Joachim ukazywany jest jako starszy, brodaty mężczyzna w długiej sukni lub w płaszczu. Występuje w licznych cyklach mariologicznych oraz z życia św. Anny.
Jego atrybutami są: anioł, Dziecię Jezus w ramionach, dwa gołąbki w dłoni, na zamkniętej księdze lub w małym koszyku, jagnię u stóp, laska, kij pasterski, księga, zwój.

27
Sobota
Julii Natalii Inocentego Marii-Magdaleny Celestyna Aurelego Tomisławy Dionizego Rudolfa Aureliusza
Dzień powszedni
Św. Joahima ojca NMP
W diecezji opolskiej i gliwickiej (WO)
Św. Innocentego I, papieża (V w.) • św. Antuzy m. († VIII w.) • bł. Bertolda op. († 1142) • św. Celestyna I pp. († 432)
św. Feliksa († 852) • śwśw. Jerzego dk., Aureliusza z żoną Natalią i Feliksa z żoną Liliosą, mm. († 852)
śwśw. Hermolausa kpł. oraz braci Hermippusa i Hermokratesa, mm. († 305) • bł. Marii Magdaleny Martinengo zk. († 1737)
św. Maura bpa i Sergiusza, mm. († pocz. II w.) • bł. Novellona zk. († 1280) • św. Pantaleona lekarza m. († ok. 305)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Podobni Bogu

Jak bardzo byśmy chcieli, żeby wszystko wokół było idealne, a nasza wspólnota nie miała żadnych braków, żeby była doskonała. Tak się nie stanie - mówi Jezus. I nie ma sensu tego oczekiwać. Bóg uczynił człowieka na obraz i podobieństwo swoje. Nikt z nas klonem Boga nie jest i nie będzie. A zło? Czyż dzięki niemu nie dostrzegamy wyraźniej, że jedynie Bóg jest dobry?

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Innocenty I

Św. Innocenty I, papież (V w.). pochodził zAlbano. Kościołem rządził w latach 401-417. Dokonał wielu rozstrzygnięć w dziedzinie doktryny, liturgii i duszpasterstwa. Łagodził konflikty Prowadził rokowania z Alarykiem. Interweniował w sporach episkopatu afrykańskiego, które powstały wskutek potępienia herezji pelagianizmu. Działał energicznie, aby zażegnać niebezpieczeństwo nestorianizmu.

28
Niedziela
Sarbeliusza Wiktora Innocentego Melchiora Walentego Marceli Aidy Nazariusza
XVII NIEDZIELA ZWYKŁA
Św. Sarbeliusza Makhluf, Kapłana (WD)
Św. Wiktora I, papieża • św. Akacjusza m. († ok. 310) • bł. Alfonsy od Niepokalanego Poczęcia, Muttathupadam zk. († 1946)
bł. Antoniego delia Chiesa zk. († 1459) • bł. Melchiora Garda Sampedro bpa m. w Indochinach († 1858)
śwśw. Nazariusza i Celsa, mm. († III w.) • św. Samsona bpa w Bretanii († 565) • bł. Urbana II pp. († 1099)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Ojciec

Bóg nie jest odległy jak kosmiczna galaktyka, ani niedostępny dla każdego niczym Mount Everest. On jest Ojcem dobrym, wspaniałomyślnym, zatroskanym. To On na swoich dłoniach, jak mówi prorok Izajasz, wyrył imię każdego z nas. Owszem, jest wymagający, ale zawsze otwarty dla wszystkich, zawsze obecny, zawsze skory do pomocy, o ile tylko chcemy do Niego przyjść, o ile chcemy, by przy nas był, o ile szukamy u Niego wsparcia.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Sarbeliusz Makhluf
Św. Wiktor I

Św. Sarbeliusz Makhluf, kapłan XIX w. Urodził się w miejscowości Biga Kafra w Libanie w roku 1828. Po wstąpieniu do zakonu libańskich maronitów przyjął imię Sarbeliusz. Wyświęcony na prezbitera, pragnąc żyć w ścisłej samotności i osiągnąć wyższą doskonałość, z klasztoru w Annaja odszedł na pustynię, gdzie służył Bogu przez niezwykle surowe życie, nieustanne posty i modlitwy. Zmarł 24 grudnia 1898 roku.

Św. Wiktor I, papież. Według "Liber Pontificalis" pochodził z Afryki Północnej; według św. Hieronima z południowej Italii. Jego pontyfikat trwał 10 lat (189-198). Rozpoczynający się wtedy proces tzw. latynizacji Kościoła przejawił się w sporze o datę Wielkanocy. Na Wschodzie świętowano dzień zbieżny z datą żydowskiej Paschy, na Zachodzie pamiątkę Zmartwychwstania obchodzono w niedzielę. Wiktor I zaangażował się w ten spór na tyle energicznie, że groziło to odłączeniem się gmin chrześcijańskich Azji Mniejszej od Rzymu. Sytuację załagodził św. Ireneusz z Lyonu. Papież występował przeciwko ówczesnym herezjom gnozie i monarchizmowi. Nie wiadomo, jaką zmarł śmiercią, mimo że "Liber Pontificalis" zwie go męczennikiem. Pochowany na Watykanie.

29
Poniedziałek
Marty Ludmiły Olafa Lupusa Feliksa Olgi Beatryczy
Św. Marty (WO)
śwśw. Feliksa, Symplicjusza, Faustyna, Beatrycze, Rufina, mm. († 304) • św. Lupusa bpa Troyes († 478)
śwśw. Lucylli, Flory, Eugeniusza, Teodora, Antonina, mm. († poł. III w.) • św. Olafa II króla († 1030)
św. Prospera bpa Orleanu († V w.) • św. Serapii dz. m. († pocz. II w.) • św. Wilhelma bpa Saint-Brieuc († 1234)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Małe staje się potęgą

Wszystko zaczyna się od drobiazgu, od maleńkiej rzeczy, sprawy, decyzji. I nie jest ważne, że jesteśmy słabi, pogmatwani, zmienni, niezdecydowani, że ulegamy nastrojom, sytuacjom, obowiązującym trendom. On w nas wierzy. On z nas nie rezygnuje. On nas chce.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Marta

Św. Marta (+ I w.). Pochodziła z Betanii. Siostra Marii i Łazarza, których Chrystus darzył swą przyjaźnią. Wiele razy gościła Go w swoim domu. Św. Łukasz opisuje szczegółowo jedno ze spotkań (Łk 10,38-42). Martę wspomina w Ewangelii św. Jan, odnotowując wskrzeszenie Łazarza. Wyznała ona wtedy wiarę w Jezusa jako Mesjasza i Syna Bożego (J 11,1-45). Ewangelista Jan opisuje także wizytę Jezusa u Łazarza na sześć dni przed wieczerzą paschalną, gdzie posługiwała Marta (J 12,1-11).
Św. Marta jest patronką gospodyń domowych, hotelarzy kucharek, sprzątaczek, właścicieli zajazdów. Legenda prowansalska głosi, że po Wniebowstąpieniu Jezusa Żydzi wprowadzili Łazarza, Marię i Martę na statek bez steru i tak puścili ich na Morze Śródziemne. Dzięki Opatrzności wszyscy wylądowali szczęśliwie na wybrzeżu Francji, niedaleko Marsylii. Łazarz miał zostać pierwszym biskupem tego miasta, Marta założyła w pobliżu żeński klasztor, a Maria pokutowała w niedalekiej pustelni.

W IKONOGRAFII św. Marta przedstawiana jest w skromnej szacie z pękiem kluczy za pasem. Czasami we wspaniałej sukni z koroną na głowie. Są prezentacje, w których prowadzi smoka na pasku lub kropi go kropidłem. Nawiązują one do legendy, iż pokonała potwora Taraska.
Jej atrybutami są: drewniana łyżka, sztućce, księga, naczynie, różaniec.

30
Wtorek
Piotra Juliana Leopolda Julity Aldony Bogdana Ludmiły
Dzień powszedni
Św. Piotra Chryzologa, biskupa i doktora Kościoła (WD)
śwśw. Abdona i Sennena, mm. († III w.) • śwśw. Maksymy, Donatelli, Sekundy, mm. († 304) • bł. Mannesa zk. († 1230)
św. Ursusa bpa († VI w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Siew i sierp

My mamy wzrastać - radzić sobie także pośród chwastów, a nie biegać z sierpem po Bożym poletku. Bo jeżeli zaczniemy się zajmować nie tym, do czego jesteśmy powołani, to nami się zajmą - i to dość skutecznie - anielscy żeńcy.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA
Św. Piotr Chryzolog

Św. Piotr Chryzolog, biskup, doktor Kościoła. Urodził się około 380 roku w miasteczku Imola. W roku 431 został arcybiskupem Rawenny, wówczas stolicy Zachodniego Cesarstwa. Był doradcą cesarzowej Galii Placydii i jej synów. Wytrawny dyplomata. Budowniczy kościołów. Gorliwy duszpasterz. Wybitny kaznodzieja. Wygłaszane mowy zjednały mu przydomek "Ztotousty" - po grecku "Chryzolog".
Umarł 31 lipca 450 roku.
Jest patronem diecezji i miasta Imoli.

31
Środa
Ignacego Lubomira Heleny Justyny Ernestyny Igi
Św. Ignacego z Loyoli, kapłana (WO)
bł. Fabiusza m. († ok. 303) • św. Firmusa bpa w Tagaście († III/IV w.) • św. Heleny m. w Szwecji († poł. XII w.)
św. Germana bpa († 448) • św. Jana Columbini zk. († 1367) • św. Justyna de Jacobis bpa m. w Abisynii († 1855)
św. Kalimeriusza bpa m. († II w.) • św. Leopolda Mendic z Castelnovo († 1942)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Bezcenność dziecka Bożego

Bóg i sposób na nasze życie, który On nam proponuje, są bezcenne. Sprawia bowiem, że śmierć nie kojarzy się nam z kresem naszej drogi, z ciałem opakowanym w drewnianą skrzynię bądź prochami w kamionkowym naczyniu, ale z finałem sensu życia: wieczność w ramionach Ojca, na uczcie Baranka, w miłości Ducha.

Różaniec 7-8/2019   Komentarz: KS. DR HAB. TOMASZ SZAŁANDA  

PATRON DNIA

Św. Ignacy z LoyoliŚw. Ignacy z Loyoli, kapłan. Inigo Lopez de Loyola urodził się w roku 1491 w kraju Basków, jako trzynaste dziecko w zamożnym rycerskim rodzie. Otrzymał staranne wychowanie. Był paziem ministra skarbu króla hiszpańskiego, następnie służył jako oficer w wojsku wicekróla Nawarry W czasie walk hiszpańsko-francuskich znalazł się w oblężonej Pampelunie. Zraniony poważnie w nogę, został przewieziony do rodzinnego zamku. Rekonwalescencja była dla niego okresem łaski i gruntownej przemiany Po powrocie do zdrowia zawiesił oręż przed cudownym obrazem Matki Bożej w opactwie benedyktyńskim Montserrat i zamieszkał w grocie pod Manrezą. Tu, w oparciu o dzieło opata Garcii de Cisneros, napisał szkic sławnych "Ćwiczeń duchownych". W 1523 roku przez Rzym, Wenecję udał się do Ziemi Świętej. Chciał tam pozostać do końca życia, dopiero w wyniku nalegań tamtejszego legata papieskiego wrócił do kraju. Uczył się, a następnie studiował w Barcelonie, Alcala, Salamance, Paryżu. Tam 15 sierpnia 1534 roku wraz z sześciu przyjaciółmi złożywszy śluby ubóstwa, czystości oraz wierności Kościołowi, a zwłaszcza Ojcu Świętemu, dał początek nowemu zakonowi, zwanemu Towarzystwem Jezusowym. W 1537 roku Ignacy przyjął święcenia kapłańskie. Papież Paweł III zatwierdził nową wspólnotę w 1540 roku. Wkrótce potem św. Ignacy został wybrany przełożonym generalnym, urząd ten piastował do śmierci. Pozostawił po sobie 7 tysięcy listów, zawierających nieraz cenne pouczenia duchowe, "Opowiadanie pielgrzyma" oraz "Dziennik duchowy" - świadectwo ignacjańskiej mistyki. W ewolucji chrześcijańskiej duchowości mają szczególne znaczenie jego "Konstytucje" zakonu, w których zniósł obowiązek wspólnego odmawiania oficjum, przestrzegania reguły klasztornej, nakazując w zamian praktykowanie codziennej modlitwy myślnej, liturgię jako źródło życia duchowego, oraz "Ćwiczenia duchowne" - pierwowzór rekolekcji. W swoim nauczaniu przypominał, że człowiek musi dokonać pewnego wysiłku, aby współpracować z Bogiem. Św.
Ignacy zmarł 31 lipca 1556 roku, przepowiedziawszy datę swej śmierci. Beatyfikowany przez Pawła V (1609), kanonizowany przez Grzegorza XV (1622). Jest patronem trzech diecezji w kraju Basków; zakonu jezuitów; dzieci, matek oczekujących dziecka, kuszonych, skrupulantów, żołnierzy oraz rekolekcji. Jego relikwie spoczywają w rzymskim kościele Di Gesu. Zakon jezuitów odegrał w naszej Ojczyźnie szczególną rolę. Wydał między innymi takie postaci, jak: św. Stanisław Kostka, św. Andrzej Bobola, św. Melchior Grodziecki oraz Jakub Wujek (tłumacz pierwszej drukowanej "Biblii" w Polsce), Piotr Skarga Pawęski (wybitny kaznodzieja). Maciej Sarbiewski (poeta zwany polskim Horacym), Franciszek Bohomolec (ojciec komedii polskiej), Adam Naruszewicz (biskup, historyk, poeta), Franciszek Kniaźnin (poeta), Jan Woronicz (arcybiskup, prymas Królestwa Polskiego, poeta), Grzegorz Piramowicz (sekretarz Komisji Edukacji Narodowej), Jan Beyzym (apostoł trędowatych na Madagaskarze).

W IKONOGRAFII św. Ignacy przedstawiany jest w sutannie i birecie lub w stroju liturgicznym z imieniem IHS na piersiach. Niekiedy w stroju rycerskim i w szatach pielgrzyma.
Jego atrybutami są: księga; globus, który popycha nogą; monogram Chrystusa - IHS; napis AMDG - "Ad maiorem Dei gloriam" - "Na większą chwałę Boga"; krucyfiks, łzy, serce w promieniach, smok, sztandar, zbroja.



Św. Stanisław
MENU GŁÓWNE