Not seeing a Scroll to Top Button? Go to our FAQ page for more info. Kalendarz - Czerwiec
Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł! Do you want to support owner of this site? Click here and donate to his account some amount, he will be able to use it to pay for any of our services, including removing this ad.
Parfia Rzymskokatolicka w Pustkowie Osiedlu
Miesiące 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Miesiąc poprzedniMiesiąc bieżącyMiesiąc następny   
INTENCJE - Czerwiec 2019  
 PAPIESKA OGÓLNA
Za kapłanów, aby poprzez skromność i pokorę życia angażowali się w czynną służbę wobec najbiedniejszych.
 RYCERSTWA NIEPOKALANEJ
Aby cały Lud Boży czuł się zaangażowany w pracę misyjną i charytatywną Kościoła.
KALENDARZ - Czerwiec 2019  
1
Sobota
Justyna Anieli Konrada Gracjany Gracjana Jakuba Fortunata Świętopełka
Św. Justyna, męczennika (WO)
bł. Alfonsa de Mena († 1622) • bł. Alfonsa Navarette zk. m. († 1617) • św. Enekona op. († ok. 1600)
śwśw. Felina i Gracjana, mm. († ok. 250) • św. Firmusa m. († III w.) • św. Fortunata kpł. († IV/V w.)
św. Ischyriona żołnierza m. († III w.) • św. Justyny, św. Konrada († 1066) • św. Kaprazego op. († ok. 430)
św. Krescencjana żołnierza m. († III w.) • śwśw. Pamfila kpł., Walensa dk., Pawła, mm. († ok. 309) • św. Prokula m. († III w.)
św. Symeona z Syrakuz (†1035) • św. Tespezego m. († 230)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "O cokolwiek prosilibyście Ojca, da wam w imię moje".

I ja, Panie, chcę iść do Boga - mojego Ojca w niebie. Tęsknię za Nim i bardzo jestem ciekawy, jak wygląda Jego królestwo. Powtarzam za psalmistą: "Pan (...) jest wielkim Królem nad całą ziemią" (Ps 47, 3) i wiem, że tak jest, tylko... czasem czuję się, jakbym zgubił szlak... Proszę, Jezu, prowadź mnie do Boga Ojca, zawróć mnie z drogi, która rani Jego Serce. Spraw, by moja radość była pełna - radość z odnalezienia Bożej miłości; radość ze schowania się w Jego Sercu; radość z tego, że jest... moim Ojcem. Kocham Cię, Tato!

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Justyn męczennik

Św. Justyn, filozof i męczennik (+ ok. 165). Urodził się we Flavia Neapolis (dzisiejszy Nablus w Samarii), w pogańskiej rodzinie. Po upadku Jerozolimy w 70 roku miasto było jednym z ważniejszych centrów kultury greckiej i rzymskiej na terenie Palestyny. Uczęszczał do szkoły filozoficznej. w swoich poszukiwaniach religijnych dociera do Biblii i chrześcijaństwa. w wieku 33 lat przyjmuje chrzest. Staje się gorliwym wyznawcą. Justyn to najważniejszy apologeta chrześcijaństwa w II wieku. Pragnąc wyjaśniać i bronić wiary, udaje się do Rzymu, gdzie zakłada własną szkołę. w tym czasie wydaje dwie apologie - do cesarza i senatu rzymskiego oraz "Dialog z Żydem Trytonem".
Podczas prześladowań chrześcijan za czasów Marka Aureliusza zostaje aresztowany i z wyroku sądu ścięty mieczem w 165 roku. w swoich pismach podjął pierwsze próby zbliżenia nauki chrześcijańskiej i filozofii greckiej.

"Tylko nieprawy porzuca prawdę dla fałszu."

Św. Justyn

W IKONOGRAFII Święty przedstawiany jest w chwili, gdy wręcza swoją "Apologię" cesarzowi Hadrianowi.

2
Niedziela
Marcelina Piotra Erazma Sadoka Marianny
VII NIEDZIELA WIELKANOCNA WNIEBOWSTĄPIENIE PAŃSKIE (UROCZYSTOŚĆ)
Św. Marcelina i Piotra, męczenników (WD)
Błogosławionych męczenników Sadoka i Towarzyszy
W Sandomierzu (WO)
Matki Bożej Łaskawej
W diecezji legnickiej (WO)
ROCZNICA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA KATEDRALNEGO W RZESZOWIE
w diecezji rzeszowskiej (Święto)
św. Abla († 50) • św. Blandyny m. († 177) • św. Erazma bpa m. († 303) • św. Eugeniusza I pp. († 657) • Marianny de Flores († 1645)
św. Mikołaja Pielgrzyma († 1094) • św. Nicefora bpa Konstantynopola († 829)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "W imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów".

Wznoszę oczy ku górze, patrząc na Ciebie, Panie, z tęsknotą, ale i z nadzieją, że nie zostanę sam. Ześlesz mi Pocieszyciela - Ducha Świętego i otrzymam Jego moc. To On przypomni mi Twoje słowa i każdego dnia będzie mnie uczył kochać. I to On - Duch Prawdy - pomoże mi wytrwać pod krzyżem, gdy nadejdzie cierpienie. Chcę zatem patrzeć ku górze, w niebo, gdzie Twoja chwała, Panie. I gdzie miejsce dla mnie przygotowane. Obym umiał z tęsknotą czekać tam na spotkanie z Tobą w wieczności.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

Wniebowstąpienie

„[Jezus] siadł po prawicy Ojca. Nie masz u Pana Boga ani lewice, ani prawice, bo bezcielesny jest i nieogarniony; ale się tymi ludzkimi słowy wyraża moc, państwo i chwała wielka, którą Panu naszemu dał Ojciec na niebie (...). Panie, słabiśmy na taką drogę, wielkiej nam pomocy trzeba. Ta droga pełna rozbójników i duchów złych, którzy nas bardzo straszą; pełna błota i złej drogi grzechów, i nieczystości, i chęci złych; pełna (...) hardości próżnej (...). Opatrzże, nas, Panie, a z tamtego królestwa bogatego poślij dostatki” - mówił o. Piotr Skarga w uroczystość Wniebowstąpienia do ojców naszych.

PATRON DNIA
Św. Marceli

Św. Marceli (n) i św. Piotr, męczennicy (+299/304?). Marceli był kapłanem, Piotr miał święcenia mniejsze - egzorcysty Ponieśli śmierć w Rzymie podczas prześladowań za czasów Dioklecjana. Według św. Damazego papieża - który w napisanym epitafium stwierdza, że dzięki nim został chrześcijaninem - kazano im wykopać grób, potem ścięto i do niego wrzucono. Doznawali wielkiej czci. Ich imiona zostały włączone do kanonu Mszy św. Nad ich grobem przy Via Labicana wzniesiono bazylikę.

Błogosławiony Sadok

W IKONOGRAFII św. Marceli przedstawiany jest w ornacie, św. Piotr w tunice. Ich atrybutami są: kielich i hostia, księga, krzyż, miecz, palma, zwój.

Bł. Sadok, kapłan, męczennik. Być może, był uczniem św. Dominika. Działał na Węgrzech w Lorch. Przeor dominikanów w Zagrzebiu i w Sandomierzu. w zimie 1259/1260? roku podczas drugiego najazdu Tatarów na Polskę najeźdźcy podstępem zdobyli Sandomierz. Zginęło wtedy wielu mieszkańców. Część z nich wraz z przeorem i 49 dominikanami została wymordowana w kościele św. Jakuba, dokąd się schroniła. Kult bł. Sadoka i jego towarzyszy został zatwierdzony w 1807 roku.

W IKONOGRAFII bł. Sadok przedstawiany jest z towarzyszami w dominikańskich habitach czyta im z otwartej księgi; niekiedy ukazywany jest w scenie męczeństwa przeszywany strzałami.

3
Poniedziałek
Karola Leszka Klotyldy Jana Tamary Pauli
Św. Karola Lwangi i Towarzyszy, męczenników (WO)
Św. Klotyldy, królowej, wdowy • bł. Andrzeja kpł. († 1254) • św. Cycyliusza kpł. († III w.) • św. Dawina († 1051)
św. Izaaka mn. m. († 851) • bł. Jana Grande zk. († 1600) • śwśw. Laurentego i Pergentyna, mm. († III w.) • św. Lifarda kpł. († VI w.)
błbł. Piotra Sanz bpa, Franciszka Serano bpa, Jana Alcober, Joachima Royo, Franciszka Diaz, mm. w Chinach († 1747 - 1748)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Ja zwyciężyłem świat".

Dzisiaj przychodzisz do mnie, Panie, i pragniesz mnie przekonać, że nie jestem sam. Ojciec jest ze mną zawsze. Przynosi mi odwagę i moc Ducha Świętego. I choć jeszcze wiele razy w swoim życiu upadnę, wiem, że Twoja miłość podniesie mnie na nowo i przemówi do mojego serca. Wyszedłeś od Boga, Panie, i chcesz obdarzyć mnie pokojem, by moja dusza wraz z psalmistą umiała śpiewać Bogu (por. Ps 68, 5). Pragniesz prowadzić mnie ku lepszemu życiu; ku życiu, które jest zanurzone w miłości Ojca. Proszę, Panie mój, zmieniaj moje serce, bym umiał w to wierzyć każdego dnia.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Karol Lwanga

Św. Karol Lwanga, męczennik. Do VIII wieku Afryka Północna wydała wielu świętych. Afryka Czarna Środkowa i Południowa zetknęła się z Kościołem w połowie XIX wieku. Do Ugandy chrześcijaństwo dotarło w latach dziewięćdziesiątych. w 1879 przybyli tam "biali ojcowie", którzy spotkali się z przychylnością mieszkańców. Jednak w kilka lat później razem z anglikańskimi misjonarzami byli zmuszeni przez króla Mtera do opuszczenia kraju. Kiedy po jego śmierci wstąpił na tron Mwanga, rozpoczęło się krwawe prześladowanie chrześcijan. Ofiarą padli neofici katoliccy wśród nich dworzanie króla. 3 czerwca 1886 roku w Rubaga spalono owiniętego w trzcinową matę Karola Lwanga wodza plemienia Nagweya, który był przełożonym królewskich paziów. Miał 25 lat. w tym dniu razem z nim poniosło śmierć 12 towarzyszy. w 1920 roku beatyfikował ich Benedykt XV Kanonizował Paweł VI (1964). Św. Karol jest patronem młodzieży i Akcji Katolickiej w Afryce.

4
Wtorek
Franciszka Kwiryna Lutomiły Pacyfika Karola Aleksandra Teodora
Dzień powszedni
Św. Franciszka Caracciolo, kapłana, zakonnika • św. Klateusza bpa Brescii m. († poł. I w.) • św. Kwiryna bpa z Sisak († 309)
św. Metrofanesa bpa († ok. 325) • św. Optata bpa w Mileve († 400) • św. Pacyfika z Nawarry zk. († 1482)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga".

I ja przychodzę dzisiaj do Ciebie, Panie, by poznawać Cię i na nowo odkrywać wolę Boga w moim życiu. Przynaglany przez Ducha Świętego, pragnę uczyć się słuchania Twoich słów. A Ty wstawiasz się za mnie do Ojca, bym stawał się do Ciebie podobny i umiał jak Ty zanurzyć się w miłości Boskiego Taty. Niech Pocieszyciel z nieba otwiera moje serce i pobudza co dzień do większej miłości Boga i drugiego człowieka. Bym mógł powtórzyć za św. Pawłem: "Służyłem Panu z całą pokorą wśród łez i doświadczeń" (Dz 20, 18). Niech tak się stanie.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Franciszek Caracciolo

Św. Franciszek Caracciolo, kapłan, zakonnik. Urodził się 13 października 1563 roku w Villa Sancta Maria (królestwo Neapolu). Pochodził ze znakomitej rodziny. Studiował teologię na uniwersytecie w Neapolu. Po przyjęciu święceń kapłańskich w 1587 roku podjął pracę duszpasterską wśród więźniów i galerników. Następnie razem z genueńczykiem Janem Adorno zakłada nowy zakon opiekujący się biednymi, chorymi i więźniami Kanoników Regularnych Mniejszych. Mając 26 lat składa śluby i w miejsce dotychczasowego: Askaniusz, przyjmuje nowe imię zakonne Franciszek. w 1591 roku zostaje generałem zakonu. Zakłada domy zakonu we Włoszech i Hiszpanii. Odznaczał się gorliwością, umartwieniem oraz nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu. Po kilku latach złożył urząd. Umarł, pielgrzymując do sanktuarium Matki Bożej w Loreto, 4 czerwca 1608 roku w Anconie. Pochowano go w kościele Matki Bożej Większej w Neapolu. Beatyfikowany w 1769 roku, kanonizowany w 1807. Jest patronem tego miasta.

5
Środa
Bonifacego Bogumiła Łukasza Walerii Waltera Doroteusza Juliana Ferdynanda
Św. Bonifacego, biskupa i męczennika (WO)
św. Doroteusza kpł. m. († ok. 362) • bł. Ferdynanda Portugalskiego († 1443) • bł. Jakuba Salomoniusza zk. († 1314)
św. Sancheza m. († 851)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Uświęć ich w prawdzie".

Dzisiaj, Panie, modlisz się i za mnie. Nie chcesz, bym ani na krok odszedł od miłości Boga i pragniesz, by w moim sercu nie panowało zło. Przekazałeś mi swoje słowo i pewność, że ja nie jestem ze świata ciemności i zła, ale światła, prawości i miłości. Pragniesz, Panie, bym ukochał prawdę; by była dla mnie drogą do Serca Boga i lekarstwem na "smutki" mojej duszy. Chcesz uświęcić mnie w prawdzie i przekonać, że Twoje słowo jest balsamem dla duszy i busolą w duchowym życiu. Obym, Panie, nigdy nie zwątpił w Twoją miłość.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Bonifacy

Św. Bonifacy Winfryd, mnich, biskup, męczennik. Urodził się około 673 roku w królestwie Wessex. Benedyktyn w Exeter. Przyjął święcenia kapłańskie w wieku 30 lat. w roku 719 udał się na misje do Fryzji. Trzy lata później otrzymał sakrę biskupią z rąk papieża Grzegorza VII. w 732 został arcybiskupem misyjnym, w sześć lat później legatem papieskim na Frankonię i Niemcy. Założył biskupstwa w Bawarii, Almanii, Hesji, Turyngii. Mając 80 lat, powtórnie udał się na misje do Fryzji.
5 czerwca 754 roku wraz z 54 towarzyszami został zamordowany w Dokkum (teren dzisiejszej Holandii). Ciało Świętego sprowadzono do Fuldy, gdzie spoczywa do dzisiejszego dnia. Św. Bonifacy jest patronem Niemiec, diecezji w Fuldzie, Erfurcie, Moguncji, łomżyńskiej, archidiecezji warmińskiej, także kasjerów, krawców, księgarzy, piwowarów.

W IKONOGRAFII św. Bonifacy jest przedstawiany w biskupim stroju - w ornacie, paliuszu, mitrze lub jako benedyktyński mnich.
Jego atrybutami są: kruk, lis, krzyż z podwójnym ramieniem - symbolizujący legata papieskiego, księga Ewangelii przebita mieczem (taką bowiem znaleziono przy nim po męczeńskiej śmierci).

6
Czwartek
Norberta Marcelina Laurentego Bogumiła Hortencji Łucji Pauliny
Dzień powszedni
Św. Norberta, biskupa (WD)
Bł. Marii Karłowskiej, zakonnicy
W diecezji toruńskiej (WD)
św. Aleksandra bpa Fiesole m. († IX) • śwśw. Artemiusza, żony Kandydy, córki Pauliny, mm. († 304) • św. Cylicji m. († III/IV w.)
św. Eustorgiusza II bpa Mediolanu († 518) • św. Filipa dk. († I w.) • św. Klaudiusza opata bpa († 703)
Marcelego Józefa Champagnat kpł. zk. († 1840) • bł. Wawrzyńca z Villamagna kpł. zk. († 1535)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Aby wszyscy stanowili jedno".

Pragniesz mnie dziś prosić, Panie, by w moim sercu gościła jedność. Jedność, którą Ty dzielisz z Ojcem; jedność, która przynosi pokój sercu i pewność drogi do domu Ojca. Chcesz być w moim sercu Gościem wyczekiwanym, bym zasiadł z Tobą do stołu i posilił się Chlebem z nieba. Tylko Tobie ufam, Panie. Dlatego z ufnością proszę, byś strzegł mnie i budził w moim sercu od nowa pragnienie zespolenia się z Tobą w miłości Ojca w Duchu Świętym. Niech to pragnienie stanie się "melodią" mojego serca.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Norbert

Św. Norbert, biskup, urodził się około 1080 roku w Nadrenii. Był subdiakonem i kanonikiem w Xanten. Przebywając na dworze arcybiskupa Kolonii Fryderyka II i cesarza Henryka V, prowadził życie świeckie. w 1115 roku podczas burzy omal nie zginął od pioruna. Wydarzenie to spowodowało zmianę jego życia. Wstąpił do benedyktynów podejmując pokutę. Wyrzekł się godności i majątków kościelnych. Po przyjęciu święceń kapłańskich zaczął pracować jako wędrowny kaznodzieja. w 1120 roku założył zakon według reguły św. Augustyna w Prémontré (norbertanów). Od 1126 roku był arcybiskupem Moguncji, gdzie pracował nad odnową Kościoła. Wypełniał także obowiązki kanclerza Rzeszy Zasadniczość i surowość biskupa Norberta stały się powodem rozruchów, a w konsekwencji opuszczenia przez niego miasta. "Na tle gorliwej i owocnej pracy dla Kościoła cieniem kładzie się jego stosunek do Polski" pisze Henryk Fros SJ. Wychowany w ideologii świętego cesarstwa rzymskiego, z którym tak łatwo utożsamiano dobro Kościoła, wysuwał roszczenia jurysdykcyjne wobec diecezji polskich, nie uznając metropolii gnieźnieńskiej. Umarł 6 czerwca 1134 roku. Kanonizowany w 1582 roku. Jest patronem Pragi, zakonu norbertanów, sióstr norbertynek oraz wszystkich wspólnot jego imienia.

W IKONOGRAFII ukazywany jest św. Norbert w stroju biskupim, w mitrze, z krzyżem w dłoni. Jego atrybutami m. in. są: anioł z mitrą, diabeł u stóp, gałązka palmy, kielich, model kościoła, monstrancja, pająk.

7
Piątek
Roberta Wiesława Wiesławy Antoniego Ariadny Jarosława
Dzień powszedni
Św. Roberta, opata • bł. Anny od św. Bartłomieja zk. († 1626) • św. Antoniego Marii Gianelli bpa († 1846)
św. Pawła bpa Konstantynopola m. († ok. 350) • bł. Teresy de Soubiran zk. († 1899)
śwśw. Piotra kpł., Wallabonsa dk., Sabiniana, Wistremunda, Habencjusza, Jeremiasza, mm. w Kordobie († 851)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?".

Znów wraca pytanie o moją miłość do Ciebie, Panie. Nie znajduję słów, by odpowiedzieć, bo nie umiem wyrazić moich pragnień i tęsknot. I znów wstyd mi przyznać się przed Tobą, że choć chcę Cię kochać i nosić w sercu, często upadam i gubię się w labiryntach grzechu. Potem nie umiem podnieść wzroku, by spojrzeć, Panie, w Twe miłosierne oczy. Dzisiaj jednak odważnie pragnę powtarzać za św. Piotrem: "Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham" (J 21, 17) i po każdym upadku szukać Cię, by wiernie przemieniać swoje serce na wzór Twojego, Panie.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Robert, Opat

Św. Robert, Opat. Urodził się w końcu XI wieku w Anglii. Studiował w Paryżu. Po przyjęciu święceń kapłańskich wstąpił do benedyktynów, a następnie w 1135 roku przeszedł do cystersów w opactwie Fountains. w trzy lata później założył nowe opactwo w Newminster, z którego powstało kilkanaście innych. Opat Robert był człowiekiem pokuty i wielkiej modlitwy. Odmawiał codziennie cały psałterz 150 psalmów. Zmarł 7 czerwca 1159 roku. Święty miał szczególną moc nad złymi duchami. Wyleczył wielu opętanych.

W IKONOGRAFII przedstawia się go, gdy trzyma na łańcuchu szatana i poskramia złego ducha wzniesionym krzyżem.

8
Sobota
Jadwigi Maksyma Seweryna Medarda Jakuba Wyczesława Marii Wilhelma Elżbiety Pacyfika
Dzień powszedni
Św. Jadwigi królowej (WO)
Św. Medarda, biskupa († 560) • św. Herakliusza bpa († VI w.) • bł. Jakuba Berthieu m. na Madagaskarze († 1896)
św. Klodulfa bpa Metzu († ok. 660) • bł. Marii Droste zu Vischering zk. († 1899) • św. Seweryna bpa († VI w.)
św. Wilhelma bpa Yorku († 1154)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Ty pójdź za Mną!".

Pragniesz, Panie, bym szedł za Tobą. I dobrze wiesz, że tak jak w św. Piotrze, tak i we mnie rodzi się wiele pytań, ale Ty oczekujesz ode mnie jednego - bym szedł za Tobą. W każdej chwili mego życia mam kierować wzrok ku Tobie, głosić królestwo Boże i mówić o Tobie nie tylko słowem, lecz także życiem. Jesteś Panem, który kocha sprawiedliwe i prawe serca otwierające się na moc Twojej miłości. Chcę iść za Tobą, nasłuchiwać Twoich kroków i co dnia zmieniać swoje serce na wzór Twojego; chcę stawać się podobny do Ciebie.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Jadwiga

Św. Jadwiga, królowa, urodziła się 18 lutego 1374 roku jako córka Ludwika, króla Węgier i Polski, oraz Elżbiety Bośniackiej. Po ojcu odziedziczyła tron Polski. w wieku 10 lat została koronowana 16 października 1384 roku. Ze względów dynastycznych w wieku 4 lat została zaręczona z Wilhelmem, synem cesarza Leopolda. Ustalenia te anulowano. Jednak Wilhelm pojawił się w Krakowie, pragnąc poślubić Jadwigę. Mimo życzliwości i uczucia, jakim darzyła go młodziutka królowa, musiał jednak opuścić Kraków. w związku z zaistniałą sytuacją polityczną, a także wobec dalekosiężnych planów polskich rozważano możliwość unii Polski z Litwą. Stała się ona faktem dzięki małżeństwu królowej Jadwigi z Władysławem Jagiełłą, wielkim księciem Litwy. Ceremonia zaślubin, poprzedzona chrztem Jagiełły (15 lutego), odbyła się w katedrze królewskiej 18 lutego 1386 roku. Jadwiga miała wtedy 12 lat, a Jagiełło 35. Królowa stała się spraw czynią i uczestniczką chrystianizacji Litwy. Biorąc czynny udział w rządzeniu państwem, prowadziła głębokie życie religijne. Wojciech Jastrzębiec, arcybiskup gnieźnieński, który przez pewien czas był kanclerzem królowej, zapisał: "Z doświadczenia wiemy, że spełniała przeróżne uczynki miłosierdzia, cierpliwości, postów, czuwań oraz innych niezliczonych dzieł pobożnych." Poprzez akt fundacyjny i testamentalny zapis na rzecz Akademii Krakowskiej uchodzi za współzałożycielkę Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zmarła, wkrótce po połogu, 17 lipca 1399 roku w Krakowie. 8 czerwca 1979 roku w katedrze na Wawelu Jan Paweł II odprawił po raz pierwszy Mszę św. ku czci błogosławionej królowej Jadwigi, wynosząc ją tym samym na ołtarze. Kanonizował ją w 1997 roku.

"Przy budowie kościoła NMP na Piasku, który istnieje do dziś, królowa Jadwiga sama doglądała robót. Pewnego dnia jej czujne oko dojrzało kamieniarza, który był smutny i robota <<leciała mu z rąk>>. Kiedy zapytała o powód, odpowiedział, że w domu zostawił ciężko chorą żonę, boi się, że go zostawi z drobnymi dziećmi, a nie ma pieniędzy na lekarza. Królowa, nie namyślając się, oderwała ze swego bucika złotą klamrę, wysadzaną drogimi kamieniami, i oddała ją robotnikowi, aby zapłacił lekarza. Nie zauważyła tylko, że stopę położyła na kamieniu oblanym wapnem. Odbity ślad bucika wdzięczny kamieniarz obkuł dokoła i wraz z kamieniem wmurował w zewnętrzną ścianę świątyni. Do dzisiaj można go oglądać."

Wincenty Zaleski, "Święci na każdy dzień"

W IKONOGRAFII Jadwiga przedstawiana jest w stroju królewskim. Jej atrybutem są buciki.

9
Niedziela
Efrema Felicjana Anny Józefa Felicjana Pelagii Dominika Sławoja
NIEDZIELA ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO
Św. Efrema, diakona i doktora Kościoła (WD)
ROCZNICA POŚWIĘCENIA BAZYLIKI METROPOLITALNEJ W WARSZAWIE
W archidiecezji warszawskiej (Święto)
ROCZNICA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA METROPOLITALNEGO W LUBLINIE
W archidiecezji lubelskiej (Święto)
bł. Anny Marii Talgi mężatki († 1837) • błbł. Cecylii i Amaty zk. († 1290) • śwśw. Felicjana i Pryma, mm. († 297)
św. Józefa Anchiety zk. († 1591) • św. Kolumba kpł. op. († 597) • św. Maksymiana bpa Syrakuz (†594)
św. Ryszarda bpa Andrii († XII w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "On was wszystkiego nauczy".

"Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi", powtarza moje serce i z utęsknieniem czeka na Parakleta, który wszystkiego mnie nauczy i przypomni mi Twoje słowa, Panie. Przyjdź, Duchu Święty, i zamień pustynię mojej duszy w życiodajny ogród Twojej łaski. Przyjdź, Duchu Święty, i obmyj we mnie to, co jest nieświęte, ulecz ranę serca zadaną przez grzech i daj siedmiorakie dary Twojej mocy. Przyjdź, Duchu Święty, i zamieszkaj w moim sercu na zawsze. Przyjdź, Duchu Święty.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

Zesłanie Ducha Świętego

„Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi! Amen” - wołał 2 VI 1979 r. Ojciec Święty Jan Paweł II w pamiętnej homilii na pl. Zwycięstwa w Warszawie.
Otwórzmy nasze serca na działanie Ducha Świętego. Niech napełnia je żywą wiarą i rozpala w nich ogień miłości.

PATRON DNIA
Św. Efrem

Efrem, diakon, doktor Kościoła, urodził się około 306 roku w Nisibis (Mezopotamia). Jako nauczyciel przyjął święcenia diakonatu. Gdy w roku 363 miasto zdobyli Persowie, wyemigrował do Edessy. Był wybitnym egzegetą, kaznodzieją. Jego spuścizna literacka - pieśni, poematy, hymny, komentarze - wskazująca na rozległą kulturę teologiczną, jest ogromna. w wielu tekstach wyraża przywiązanie i cześć do Matki Bożej. Nazwano go "harfą Ducha Świętego". z utworów pełnych żarliwości i poetyckiego natchnienia wyłania się osobowość wrażliwa, ciepła, o urzekającej pobożności. Jest największym poetą syryjskim, jednym z największych poetów chrześcijańskich.
Zmarł 9 czerwca 373 roku. Jest patronem Asturii.

W IKONOGRAFII św. Efrem przedstawiany jest w stroju mnicha lub diakona.
Jego atrybutem jest księga lub zwój oraz krowa.
Rzadko występuje w sztuce religijnej zachodniej.

10
Poniedziałek
Bogumiła Małgorzaty Piotra Maksyma Edgara Jana Diany
NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY, MATKI KOŚCIOŁA (Święto)
W archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej oraz w diecezji drohiczyńskiej i ełckiej - głównej patronki archidiecezji i diecezji (UROCZYSTOŚĆ)
Bł. Bogumiła, biskupa (WO)
W archidiecezji gnieźnieńskiej, poznańskiej i w diecezji włocławskiej - patrona diecezji (Święto)
św. Asteriusza bpa († IV w.) • św. Aureliusza m. († poł. II w.) • św. Censuriusza bpa Auxerre († V w.) • bł. Diany Andalo zk. († 1236)
śwśw. Getuliusza, Cerealisa, Amancjusza, Prymitywa, mm. († pocz. II w.) • bł. Henryka z Trevisio († 1315)
bł. Jana Dominici bpa kard. († 1419) • św. Maksyma bpa Neapolu m. († IV w.) • św. Tymoteusza bpa Bitynii m. († poł. IV w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i Jego braćmi.

Dzisiaj pragnę modlić się do Ciebie, Panie, razem z Maryją. Twoja Matka zawsze była obecna w Twoim życiu i w każdej chwili nosiła Twoje sprawy w swoim Sercu. Dziś zachęca mnie, bym czynił wszystko, cokolwiek mi powiesz; w każdej sytuacji mojego życia mam słuchać Twojego głosu i ufnie trzymać dłoń Matki w swojej dłoni. A Ty nie opuścisz mnie ani nie pozostawisz. Przybiegając do Maryi, mogę ufnie schować się w Jej czułych ramionach i słuchać, jak mówisz do mnie, Panie, przez Jej Serce. Maryjo, strzeżesz we mnie Ducha Twojego Syna, Jezusa Chrystusa.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

Maryja Panna - Matka Kościoła

„Na chwałę Matki Bożej, ku naszemu pokrzepieniu, ogłaszamy Najświętszą Maryję Pannę Matką Kościoła, to jest Matką Ludu Bożego - zarówno wiernych, jak i pasterzy, którzy nazywają Ją najukochańszą Matką. Pragniemy, by pod tym najmilszym tytułem od tej chwili Dziewica - Matka była jeszcze bardziej czczona i wzywana przez lud chrześcijański” - mówił Paweł VI, który w 1964 r. ogłaszał Maryję Matką Kościoła.
Zwróćmy się do Maryi, aby otaczała Kościół swojego Syna nieustanną opieką, broniła od wszelkich niebezpieczeństw, a w spełnianiu jego zbawczej misji obdarzała wolnością i pokojem.

PATRON DNIA
Bł. Bogumił Piotr II

Bł. Bogumił Piotr II, biskup, urodził się w Rozminie (Wielkopolska). Informacje o Błogosławionym są nikłe. Jest utożsamiany z arcybiskupem Piotrem II, cystersem. w 1167 roku został mianowany arcybiskupem gnieźnieńskim. w trzy lata po nominacji abp Bogumił rezygnuje z urzędu i przenosi się do pustelni koło Dobrowa. Tam prowadzi życie pełne umartwienia i modlitwy. Dobra rodzinne przeznaczył na misje wśród pogańskich Prusów. Umarł 10 czerwca 1183 roku. Jest patronem archidiecezji gnieźnieńskiej, gdańskiej, poznańskiej, wrocławskiej; diecezji włocławskiej. Orędownikiem odbywających rekolekcje i skupienia. Zwracano się do niego o szczęśliwe połowy ryb.

W IKONOGRAFII bł. Bogumił przedstawiany jest w pontyfikalnym stroju biskupim z krzyżem w ręku. Czasami ukazywany, gdy przechodzi suchą nogą przez rzekę. Atrybutem jego jest ryba.

11
Wtorek
Barnaby Pauli Feliksa Radosława Benedykta
Św. Barnaby, apostoła (WO)
ROCZNICA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA KATEDRALNEGO - w diecezji radomskiej (Święto)
św. Feliksa i Fortunata, mm. († 296) • bł. Flory z Beaulieu († 1347) • św. Jana od św. Fakunda zk. († 1479)
św. Paryzjusza mn. († 1267) • św. Pauli Frassinetti dz. zk. († 1882) • św. Remberta bpa Hamburga († 888)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Bliskie już jest królestwo niebieskie".

Panie, dzisiaj przypominasz mi o tym, że królestwo Boga jest blisko. Pragniesz, bym innym opowiedział o Twojej miłości, jak robił to św. Barnaba. Najbardziej jednak pragniesz, Panie, by moje życie stało się nienapisaną jeszcze piątą Ewangelią; by Twoje słowa tak głęboko wyryły się w moim sercu, by stały się motorem mojego działania, myślenia, moich relacji. Proszę, Panie, bym stawał się człowiekiem dobrym i pełnym Twojego Ducha, zakochanym w Twoim dobrym Sercu, podążającym za Tobą z mocą i pewnością drogi. Niech tak się stanie. Amen.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Barnaba

Św. Barnaba, Apostoł (+ ok. 60). pochodził z Cypru. Przyjąwszy chrześcijaństwo całą swoją majętność przekazał Apostołom, co odnotowują Dzieje Apostolskie: Józef, nazwany przez Apostołów Barnabas, to znaczy Syn Pocieszenia, lewita rodem z Cypru, sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp Apostołów (4,3637). Po raz pierwszy wprowadził św. Pawła do chrześcijańskiej gminy w Jerozolimie. Był człowiekiem dobrym, pełnym Ducha Świętego i wiary (Dz 11,24). Wysiany do Antiochii Syryjskiej, aby kierował i umacniał chrześcijan, odszukał św. Pawła w Tarsie i razem z nim pracował przez rok (42 r.). Był towarzyszem Apostoła Narodów w jego pierwszej podróży misyjnej w Azji Mniejszej (Dz 13,1-14,27). Według tradycji po Soborze Jerozolimskim (Dz 15,2 n) powrócił na Cypr, gdzie prowadził działalność apostolską jako pierwszy biskup i pasterz tej wyspy. Miał działać w Rzymie, Aleksandrii, Mediolanie. Według tradycji około 60 roku w Salaminie poniósł śmierć męczeńską przez ukamienowanie. Patron Florencji i Mediolanu, w którym według opowieści nauczał. Orędownik podczas kłótni, sporów, smutku oraz burz gradowych.

W IKONOGRAFII św. Barnaba przedstawiany jest jako starszy mężczyzna z długą brodą w tunice i płaszczu albo w szatach biskupich, czasami jako kardynał. Jego atrybutami są: ewangeliarz, zwój pergaminu, gałązka oliwna, halabarda, model kościoła.

12
Środa
Marii Leona Onufrego Janiny Placyda Jana Jerzego Kacpra
Dzień powszedni
Błogosławionych męczenników Antoniego Nowowiejskiego, biskupa i Towarzyszy (WD)
Błogosławionych męczenników Ludwika Rocha Gietyngiera i Maksymiliana Binkiewicza, prezbiterów i Towarzyszy
W archidiecezji częstochowskiej (WD)
Błogosławionych męczenników Jana Nepomucena Chrzana, prezbitera i Towarzyszy
W archidiecezji gnieźnieńskiej (WO)
Błogosławionych męczenników Mariana Góreckiego, prezbitera i Towarzyszy
W archidiecezji gdańskiej (WO)
Błogosławionych męczenników Emila Szramka i Józefa Czempiela, prezbiterów i Towarzyszy
W archidiecezji katowickiej (WO)
Błogosławionych męczenników Władysława Gorala, biskupa, Kazimierza Gostyńskiego, prezbitera, Antoniego Zawistowskiego, Prezbitera, i Stanisława Mysakowskiego, prezbitera
W archidiecezji lubelskiej (WO)
Błogosławionych męczenników Władysława Błądzińskiego, prezbitera, i Towarzyszy
W diecezji świdnickiej (WD)
Błogosławionych męczenników Romana Sitko i Towarzyszy
W diecezji tarnowskiej (WO)
Błogosławionych męczenników Antoniego Nowowiejskiego, biskupa i Towarzyszy
W diecezji toruńskiej (WO)
Błogosławionych męczenników Antoniego Nowowiejskiego, biskupa i bł. Leona Wetmańskiego, biskupa i Towarzyszy
W diecezji płockiej (WO)
Św. Barnaby, apostoła - W diecezji radomskiej (WO)
Św. Onufrego Wielkiego, pustelnika • św. Amfiona bpa Cylicji († IV w.) • św. Antoniny m. († 304)
śwśw. Bazylidesa, Cyryna, Nabora, Nazariusza, żołnierzy, mm. († poł. II w.) • św. Bernarda z Mentone zk. († 1081)
bł. Gwidona z Cortony kpł., zk. († 1250) • św. Kaspra Bertoni zk. († 1853) • św. Leona III pp. († 816) • św. Olimpiusza bpa († IV w.)
bł. Stefana Bandelli zk. († 1450)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić".

Panie, dzisiaj proszę o Twojego Ducha, Dawcę nadziei i Ożywiciela mojego życia. To Duch przypomni mi o wierności Twojemu prawu, otworzy mnie na modlitwę, nauczy pokładać ufność w Bogu i Jego mocy. Niech moc Twojego Ducha ożywi moje serce, by pełne miłości i pokoju zasłuchało się w Twoje słowo. Twoje słowo poprowadzi mnie również w prawdzie Twoich pouczeń i przygotuje na spotkanie z Tobą w wieczności. Proszę, Panie, bym umiał nosić słowa Boga w sercu, jak Twoja Matka, i abym wypełniał je swoim życiem; bym chodził zawsze Twoimi ścieżkami, Panie.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Onufry Wielki

Św. Onufry Wielki, pustelnik, żył w Egipcie na przełomie IV i V wieku. Po edukacji w klasztorze w Hermopolis przez ponad 60 lat przebywał samotnie na pustyni w pobliżu Tebaidy. Według podania całym jego okryciem były długie włosy i broda sięgająca do kolan. Jest patronem mnichów, dorożkarzy, pielgrzymów, tkaczy. Szczególnie czczony w Kościołach Wschodu.

W IKONOGRAFII św. Onufrego przedstawia się z długimi włosami i brodą. Jego atrybutami są: anioł z hostią, czaszka, grota przy źródle, dwa lwy kopiące mu dół, korona, kruk z chlebem w dziobie, krzyż w dłoni; duży, stojący krzyż, łańcuch wokół go opasujący.

13
Czwartek
Antoniego Lucjana Grzegorza Gracji Hermana Gerarda
CHRYSTUSA NAJWYŻSZEGO I WIECZNEGO KAPŁANA (Święto)
Św. Antoniego z Padwy, Kapłana i Doktora Kościoła (WO)
św. Akwiliny dz. m. († III/IVw.) • św. Fandilasa kpł. mn. m. († ok. 852) • bł. Gerarda zk. († 1138)
św. Grzegorza Barbarigo bpa kard. († 1697) • św. Peregryna bpa m. († ok. 600) • św. Tryfiliusza bpa Cypru († ok. 370)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Nie proszę, byś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego".

Przychodzę dzisiaj do Ciebie, Panie, Najwyższy i Wieczny Kapłanie, po dar nowego serca; serca zanurzonego w Twojej miłości. Wiem, że prosisz za mnie Ojca, by ustrzegł mnie od złego i by moja wiara nie ustała (por. J17,15). Żeby tak się stało, potrzebuję nowego serca dotkniętego mocą z wysoka. Nie chcę się już bać, uciekać od Ciebie, ale zanurzyć się w Twojej obecności i poznać Cię, bym mógł zmieniać się na Twój obraz, Panie. Bądź moim Pasterzem, z którym niczego mi nie braknie; który wiedzie mnie po właściwych ścieżkach i opiekuje się mną każdego dnia.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA

Św. Antoni z Padwy, kapłan, doktor Kościoła. Ferdynand Bulonne urodził się w Lizbonie w 1195 roku. w młodym wieku wstąpił do kanoników regularnych w Coimbrze, gdzie na uniwersytecie zdobył gruntowne wykształcenie teologiczne. Przyjął imię Antoni. Później przeszedł do franciszkanów, aby głosić Ewangelię w Afryce. Skierowano go jednak do pracy w Europie. Apostołował jako kaznodzieja ludowy we Włoszech i Francji. Wielki dar wymowy, połączony z ascezą i duchowym żarem, gromadził wokół niego tłumy. Działał na rzecz ubogich i pojednania. Obdarzony wielu charyzmatami miał dar bilokacji, czytania w ludzkich sumieniach, proroctwa. Wykładał filozofię na uniwersytecie w Bolonii. w 1230 roku przybył do Padwy. Zmarł w tym mieście 13 czerwca 1231 roku. w niespełna rok później został kanonizowany przez Grzegorza IX. Pozostawił po sobie dorobek pisarski, m.in. zbiór kazań "Sermones". w 1946 roku Pius XII ogłosił go doktorem Kościoła. Jest patronem zakonów: franciszkanów, antoninek oraz wielu bractw; Padwy Lizbony, Padeborn, Splitu; dzieci, górników, małżeństw, narzeczonych, położnic, ubogich, podróżnych, ludzi i rzeczy zaginionych. Na miejscu grobu II Sancto św. Antoniego wznosi się potężna bazylika, jedno z najbardziej popularnych sanktuariów w Europie. Przeprowadzone w 1981 roku badania szczątków Świętego ustaliły, że miał 190 cm wzrostu, twarz pociągłą, włosy ciemnobrązowe. Na kolanach wykryto cienkie pęknięcia, spowodowane zapewne długim klęczeniem.

Widzę. Idziesz po niebie.
    Popatrz, gdziem się zapodział,
    Bom zgubił sam siebie.
    Niech się święci chwała Twoja,
    Niech się znajdzie zguba moja. Amen.

Jan Lechoń, "Święty Antoni"

W IKONOGRAFII Antoni przedstawiany jest w habicie franciszkańskim; nieraz głosi kazanie, czasami trzyma Dziecię Jezus, które mu się ukazało. Jego atrybutami są: księga, lilia, serce, ogień symbol gorliwości, bochen chleba, osioł, ryba.

14
Piątek
Michała Elwiry Rufina Walerego Metodego Ryszarda Bazylego Elzy Elżbiety
Bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika (WO)
W diecezji bydgoskiej - głównego patrona diecezji (UROCZYSTOŚĆ)
Św. Metodego Wyznawcy, patriarchy •  bł. Alojzego Marii Palazzola kpł, zk. († 1886)
śwśw. Anastazego kpł., Feliksa mn., mm. († 852) • św. Elizeusza proroka, św. Eteriusza bpa († VII w.)
św. Kwinkcjana bpa Rodez († ok. 526) • św. Marcjana bpa m. († I w.) • śwśw. Rufina i Walerego, mm. († III w.)
bł. Ryszarda op. († 1046)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Nie cudzołóż".

Twarde jest dzisiaj Twoje słowo, Panie. Twarde i trudne. Wiem jednak, że troszczysz się o mnie i pragniesz ratować moje serce, by nigdy nie upodobało sobie w grzechu, nie cieszyło się nim. Grzech oddala mnie od Ciebie i zamyka na Twoją miłość. Nie chcę tak, Panie. Wolałbym "wyłupić i odrzucić od siebie" wszystko, co sprzeciwia się Twojej woli; chciałbym umieć być Tobie posłusznym i ukochać Ciebie ponad wszystko. Byś Ty był dla mnie wszystkim, co mam.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Michał Kozal, biskup

Bł. Michał Kozal, biskup, męczennik (1893-1943). Urodził się w 1893 roku w rodzinie chłopskiej, w Nowym Folwarku pod Krotoszynem. Wyświęcony na kapłana (1918), pracował jako wikariusz, katecheta w Bydgoszczy, ojciec duchowny, a następnie rektor seminarium duchownego w Gnieźnie. 12 czerwca 1939 roku mianowany biskupem pomocniczym we Włocławku. 7 listopada tegoż roku wraz z duchowieństwem został aresztowany przez Niemców i osadzony w więzieniu włocławskim. Następnie internowany w Lądzie nad Wartą. w kwietniu 1941 wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau. Tam wspomagał towarzyszy niedoli i podtrzymywał ich na duchu. Pielęgnując chorych zachorował na tyfus.
Zmarł 26 stycznia 1943 roku zabity śmiercionośnym zastrzykiem. Beatyfikowany przez Jana Pawła II w 1987 roku.

W IKONOGRAFII bł. Michał przedstawiany jest w stroju biskupim lub w pasiaku więziennym.
Jego atrybutami są: mitra, fioletowy trójkąt i numer obozowy 24 544.

15
Sobota
Jolanty Wita Wioli Witosława Bernarda Modesta Witolda Germany Germana
Bł. Jolanty, zakonnicy (WO)
W archidiecezji gnieźnieńskiej - patronki archidiecezji (WO)
Bł. Jolanty, Księżnej Kaliskiej, zakonnicy - W diecezji kaliskiej (WO)
Św. Wita, męczennika • Św. Bernarda, zakonnika († 1081) • św. Abrahama z Auvergne († 477) • św. Adelajdy († 1250)
św. Benildy m. († 853) • św. Germany Cousin dz. († 1601) • św. Hezychiusza żołnierza, m. († III w.)
śwśw. Leonisy, Liby, Eutropii, mm. († IV w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie".

Bardzo pragnę, Panie, w Tobie stać się "nowym stworzeniem" (por. 2 Kor 5, 17), w którym odbija się przejrzystość i prawość Twojej Ewangelii. Chcę po każdym grzechu przybiegać do Ciebie i przebywać w Twoich miłosiernych ramionach, jednając się z Tobą i lecząc ranę, którą zadał mojemu sercu grzech. Pragnę, by Twoja miłość, Panie, pobudzała mnie do dobrego życia i trwania w Twojej nauce. Jesteś łaskawy i pełen miłosierdzia; cierpliwy i wierny słowom nadziei i miłości zapisanym w Ewangelii. Niech moja mowa, moje oczy i moje uczynki będą odbiciem Twojej miłości, Panie, która mnie zmienia i porządkuje moje życie.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Bł. Jolanta

Bł. Jolanta, księżna, wdowa, zakonnica (ok. 1244-1298). Córka węgierskiego króla Beli IV i Marii z cesarskiego rodu Laskarisów. Jako kilkuletnia dziewczynka przybyła do Krakowa na dwór swej siostry bł. Kingi, żony Bolesława Wstydliwego, i tu wychowywała się. Mając 17 lat poślubiła księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego. Wzorowa żona i matka trojga dzieci. Swoją postawą wywierała wielki wpływ na otoczenie. Opiekowała się biednymi i chorymi. Wraz z mężem była fundatorką klasztorów i kościołów. Po śmierci męża w 1279 roku wstąpiła wraz z siostrą Kingą do klasztoru klarysek w Starym Sączu. Po śmierci Kingi przeniosła się do klarysek w Gnieźnie.
Tam zmarła w opinii świętości. Beatyfikowana przez Leona XII w roku 1827. Jest patronką archidiecezji gnieźnieńskiej oraz miasta Kalisza.

W IKONOGRAFII bł. Jolanta przedstawiana jest w habicie klaryski. Czasami klęczy obok bł. Kingi.

16
Niedziela
Aliny Anety Benona Tychona Lutgardy Justyny Haliny Julity
NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY (UROCZYSTOŚĆ)
Św. Lutgardy, dziewicy (1182 - 1246) • św. Aureliana bpa Arles († 549) • śwśw. Aureusa bpa, jego siostry Justyny, mm. († ok. 460)
św. Benona bpa († 1106) • śwśw. Ferreola kpł., Ferucjona dk., mm. († ok. 212) • św. Jana Franciszka Regisa zk. († 1640)
śwśw. Kwityka, jego matki Julity, mm. († IV w.) • św. Symiliana bpa Nantes († IV w.) • św. Tychona bpa († V w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Wszystko, co ma Ojciec, jest moje".

Trójco Przenajświętsza, Ojcze, Synu i Duchu Święty, prowadź mnie ścieżką miłości i trwania przy Bożym Prawie. Niech Twoja miłość, Boże Ojcze, pomaga mi wzrastać każdego dnia w dążeniu do świętości. Niech Twoja obecność, Synu Boga, dodaje pewności moim krokom na drogach życia Bożymi przykazaniami. Niech Twoja moc, Duchu Święty, rozpala we mnie pragnienie trwania w nieustannym miłosnym dialogu z Bogiem i doprowadzi mnie do całej prawdy. Chcę wychwalać przedziwne imię Twoje, Trójco Przenajświętsza, i uwielbiać Cię w Bogu Ojcu, w Synu Bożym, w Duchu Świętym. Amen.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

Trójca Święta

„Boże mój, wierzę w Ciebie, Ojcze, Synu i Duchu Święty! Jak tylko mogłem z Twoją pomocą, szukałem Ciebie, mój Boże. Pragnąłem pojąć rozumem to, w co wierzyłem. Uczyłem się Ciebie w trudzie. Panie, mój Boże, Nadziejo moja jedyna, wysłuchaj mnie! (...) Niech o Tobie pamiętam. Niech Ciebie pojmuję. Niech Ciebie pokocham. Pomnażaj we mnie te trzy Twoje dary, aż mnie do cna otworzysz. Amen” - wyznawał swą wiarę w Trójcę Przenajświętszą św. Augustyn.
Prośmy Boga w Trójcy Świętej jedynego, aby udzielał nam daru wytrwałości w czynieniu dobra do końca naszego ziemskiego życia, abyśmy zasłużyli na oglądanie Boga twarzą w twarz i żyli z Nim na wieki.

PATRON DNIA
Św. Lutgarda

Św. Lutgarda, dziewica (1182-1246) urodziła się w Tongres na terenie Belgii. Mając 18 lat złożyła profesję zakonną u sióstr benedyktynek. w pięć lat później została przeoryszą. Następnie przeniosła się do cystersek. w 1235 roku straciła wzrok. Słynęła z daru uzdrawiania chorych i nawracania grzeszników. Mistyczką. Prekursorka nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego. Jej relikwie spoczywają w BassIttre. Jest patronką Belgii.

IKONOGRAFIA przedstawia Świętą podczas modlitwy przed Chrystusem Ukrzyżowanym.

17
Poniedziałek
Alberta Laury Teresy Laury Marcjana
Św. Alberta - Adama Chmielowskiego, zakonnika (WO)
W diecezji sosnowieckiej - głównego patrona diecezji (UROCZYSTOŚĆ)
Św. Aliny z Forest, męczennicy († 640) • św. Antydiusza bpa m. († ok. 411) • św. Awita kpł, († ok. 530)
św. Bessariona ps. († IV w.) • św. Hipacego († ok. 446) • św. Montana żołnierza, m. († pocz. II w.)
śwśw. Nikandra i Marcjana, mm. († kon. III w.) • św. Rajnera z Pizy († 1160) • św. Teresy Portugalskiej księżniczki (†1250)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Jeśli cię ktoś uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi".

Nie chcesz, Panie, bym na próżno przyjmował Twoją łaskę. Cieszysz się bardzo, gdy z Tobą współpracuję; gdy na Tobie buduję własne życie. Pragniesz również, bym w relacjach z braćmi zawsze kierował się Twoim miłosierdziem. Zapraszasz moje serce do cierpliwego wsłuchiwania się w Twoje słowo oraz do pogodnego znoszenia utrapień dnia codziennego. Nawet wtedy, gdy nie mam nic, mam wszystko, boś Ty moim skarbem. Niech nigdy nie zapomnę tej prawdy: w Tobie mam wszystko, czego potrzebuje moje serce. W Tobie mam wszystko.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Albert

Św. Albert, zakonnik. Adam Hilary Chmielowski urodził się 17 czerwca 1845 roku w Igołomii pod Krakowem. Uroczystość chrztu "z wody" dopełniono w kościele Nawiedzenia Panny Marii na Nowym Mieście w Warszawie. Pochodził z zubożałej rodziny ziemiańskiej. Kiedy miał 8 lat, umarł mu ojciec. w Warszawie skończył gimnazjum. Studia podjął w Instytucie Rolniczo-Leśnym w Puławach. Przerwał je, aby wziąć udział w powstaniu styczniowym. Miał wtedy 17 lat. Ciężko ranny w bitwie, stracił nogę. Wobec groźby zesłania na Sybir zorganizowano mu wyjazd za granicę. Podjął studia malarskie w Paryżu i Monachium. Po ogłoszeniu amnestii w 1865 roku powraca do kraju. w 1880 roku następuje duchowy zwrot w jego życiu. Zostaje tercjarzem franciszkańskim, a w jego artystycznej twórczości dominuje tematyka religijna. Religijne obrazy Adama Chmielowskiego przyniosły mu miano "polskiego Fra Angelico". w 1884 roku przenosi się do Krakowa. Tutaj zajmuje się nędzarzami i bezdomnymi, widząc w ich twarzach sponiewierane oblicze Chrystusa. z myślą o nich założył zgromadzenie braci (1888) i sióstr (1890). Rezygnacja z pędzla była dla niego ciężką ofiarą. Był człowiekiem rozmodlonym, pokutnikiem. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność.
Zmarł w przytułku, który założył dla mężczyzn, 25 grudnia 1916 roku w Krakowie. Jan Paweł II beatyfikował go w 1983 roku, kanonizował w 1989. Jest patronem zakonów albertynek i albertynów, w Polsce artystów plastyków.

W IKONOGRAFII św. Albert przedstawiany jest w szarobrązowym płaszczu zakonnym. Ramieniem otacza ubogiego.

18
Wtorek
Elżbiety Marka Amandy Amanda Grzegorza Drogomysła Pauli Leoncjusza Efrema Marcina Hosanny
Dzień powszedni
Św. Elżbiety z Schönau, dziewicy, zakonnicy • św. Amanda bpa Bordeaux († pocz.V w.) • św. Eteriusza m. († IV w.)
bł. Hosanny Andreasi († 1505) • św. Klaogera ps. († 485) • śwśw. Leoncjusza żołnierza, Hipacego trybuna, Teodula, mm. († IV w.)
śwśw. braci Marka i Marcelina, mm. († 287)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Miłujcie waszych nieprzyjaciół".

Dzisiaj proponujesz mi trudną drogę miłości. Chcesz, bym stawał się taki jak Ty, Panie. Twoje słońce wschodzi nad dobrymi i złymi, a deszcz zsyłasz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Zachęcasz mnie dzisiaj do miłości do każdego, ale szczególnie wobec tego, który mi wyrządził krzywdę. Sam nie umiem kochać tak ofiarnie, dlatego z ufnością przychodzę do Ciebie, byś uczył mnie miłości do nieprzyjaciół. W Twoim słowie chcę szukać siły. Wiem, że dla Ciebie nie ma rzeczy niemożliwych, dlatego proszę, wychowuj moje serce do miłości aż po krzyż.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Elżbieta z Schónau

Św. Elżbieta z Schónau, dziewica, zakonnica. Elżbieta urodziła się około 1129 r. zapewne w niemieckim Bonn. Pochodziła ze znakomitej rodziny. Była jeszcze dzieckiem, kiedy pobożni rodzice zwyczajem ówczesnym oddali ją na naukę i wychowanie do klasztoru benedyktynek w Schönau nad Renem. Tu pozostała na zawsze. w roku 1147 jako 18-letnie dziewczę przywdziała welon zakonny, by niedługo potem złożyć śluby. Po 10 latach została wybrana na mistrzynię nowicjatu, a potem na przełożoną.

W pięć lat po wstąpieniu do klasztoru Elżbieta zapadła na ciężką chorobę, którą znosiła przez 12 lat z heroiczną cierpliwością. Kiedy cierpienia się wzmagały i nie mogła chodzić o własnych nogach, wykorzystywała cenny czas na słodką modlitwę z Bogiem. Obdarzona darem wysokiej kontemplacji doznawała daru objawień Pana Jezusa, Matki Bożej i świętych Pańskich. Obdarzył ją także Pan Bóg darem proroczym. Jej wizje miały wpływ na mariologię i religijność średniowiecza. Kiedy umierała 18 czerwca 1164 r., miała 35 lat. Do "Martyrologium Rzymskiego" wpisał ją w 1584 r. papież Grzegorz XIII. w roku 1632 relikwie Elżbiety zostały w czasie wojny trzydziestoletniej sprofanowane i zniszczone przez protestanckich Szwedów. Zachowała się jedynie szczęśliwie relikwia głowy św. Elżbiety.

Święta zostawiła po sobie bogatą korespondencję. Naglona nadprzyrodzonymi wizjami pisała do biskupów w sprawie reformy Kościoła. Jej listy zebrał starannie i opublikował jej brat, Ekbert.

19
Środa
Romualda Gerwazego Protazego Modesta Julianny Rudolfa Bonifacego
Dzień powszedni
Św. Romualda, opata (WD)
Św. Gerwazego i św. Protazego, męczenników († 386) • św. Bonifacego bpa m. († 1009)
śwśw. Gaudentego bpa, Kulmacjusza dk., mm. († IV/V w.) • św. Juliany Falconieri dz. zk. († 1341) • bł. Michaliny wdowy († 1356)
św. Ursycyna m. († I w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie".

Zachęcasz mnie dzisiaj do życia w cieniu Twojej miłości - abym to, co robię dla Ciebie, wykonywał w ciszy i pokorze, pamiętając, że wszystko zawdzięczam Tobie. Bóg Ojciec to widzi, ale Jego Serce szczególnie wzruszają: ciche trwanie w miłości, bezgraniczna ufność i wiara, która choć maleńka, daje siłę, by iść za Tobą. Obym wszystkie czyny pokutne umiał czynić tak, by podobały się Tobie, a nie ludziom. Niech Twoje zdanie, Panie, ma w moim życiu największe znaczenie. Proszę o to w cichej modlitwie, w ukryciu.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Romuald z Camaldoli
Święty Romuald na fresku Fra Angelico

Św. Romuald z Camaldoli, opat. Pochodził z Rawenny, z możnej rodziny diuków Onesti. Miał 20 lat, kiedy wstąpił do benedyktynów w Ciasse (972). Po kilku latach, spragniony doskonalszego skupienia, podjął życie pustelnicze. Po powrocie zreformował wiele wspólnot pustelniczych na północy Italii i we Francji. w Camaldoli dał początek kongregacji kamedułów, która prowadzi życie wspólne i pustelnicze. Silną osobowością fascynował wielu współczesnych sobie.
Umarł w klasztorze Val di Castro, niedaleko Ankony, 19 czerwca 1027 roku, mając 75 lat. Patron kamedułów.

W IKONOGRAFII św. Romuald przedstawiany jest jako stary człowiek w białym, długim habicie kamedulskim. Czasami w stroju opata. a także, jak we śnie widzi tajemniczą drabinę, sięgającą nieba, po której białe postacie jego duchowych synów opuszczają ziemię.
Jego atrybutami są: czaszka, otwarta księga, kij podróżny, laska.

20
Czwartek
Benigny Bogny Tomasza Florentyny Wincentego Sylweriusza Bogumiły Jana
NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA (UROCZYSTOŚĆ)
Św. Alojzego Gonzagi, zakonnika
W diecezji opolskiej i świdnickiej(WO)
Bł. Benigny, dziewicy, męczennicy • św. Florentyny dz. († VII w.)
śwśw. Franciszka Pacheco zk., Jana Chrzciciela Zoli zk., Baltazara de Torres zk., mm. w Japonii († 1626)
św. Jana z Matera op. († 1139) • św. Makarego bpa w Petry († IV w.) • św. Sylwera pp. m. († 537)
bł. Tomasza Whitebreada zk. m. († 1679) • św. Wincenty Geroza dz. († 1847)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Jedli i nasycili się wszyscy".

Pragniesz, Panie, bym rozkochał się w Twojej świętej Eucharystii. Chcesz, by była dla mnie pokarmem w drodze do Twojego królestwa. Dzisiaj idąc za Tobą, Panie, ulicami miast, chcę pamiętać, że Twoim największym pragnieniem jest zbawić moją duszę i karmić ją Najświętszym Ciałem oraz poić Najświętszą Krwią. Ten święty Pokarm pozwoli mi już tutaj, na ziemi, upodobnić się do Ciebie, Panie, i da mi siłę, bym jeszcze z większym oddaniem szedł drogami Twojej Ewangelii. Bardzo o to proszę, Panie.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

Dziś podczas procesji publicznie wyznajemy naszą wiarę w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie i oddajemy Mu należną cześć i uwielbienie. „Można powiedzieć, że pierwszą procesję Bożego Ciała odprawiła Maryja, gdy udała się z Nazaretu do swej krewnej Elżbiety, niosąc w łonie Jezusa, krótko po Jego poczęciu. Oby Kościół, kontemplując tę ewangeliczną ikonę, pospieszył na spotkanie współczesnego człowieka, aby z odnowioną miłością głosić mu Dobrą Nowinę zbawienia" - mówił Ojciec Święty 14 VI 1998 r.
Niech dzisiejsza uroczystość będzie dla nas stosowną okazją do powzięcia postanowienia częstszego nawiedzania Najświętszego Sakramentu. Przechodząc obok świątyni, wstąpmy - choćby na krótką chwilę - i podczas cichej adoracji uwielbiajmy Pana. On czeka na nas...

PATRON DNIA
Św. Alojzy Gonzaga

Bł. Benigna, dziewica, męczennica. Była mniszką klasztoru cysterskiego w Trzebnicy(?). Zginęła podczas najazdów tatarskich w 1241 roku. Stare przekazy liturgiczne wspomnienie jej śmierci wiążą z dziewictwem bronionym za cenę życia. Jej kult był szczególnie rozwinięty na Kujawach i we Wrocławiu.

21
Piątek
Alojzego Alicji Rajmunda Marty Rudolfa
Św. Alojzego Gonzagi, zakonnika (WO)
Najświętszej Maryi Panny Opolskiej
W diecezji opolskiej (WO)
Najświętszej Maryi Panny Przyczyny Naszej Radości
W diecezji świdnickiej (WO)
św. Albana m. († 450) • św. Euzebiusza bpa z Samosaty m. († 380) • św. Leutfryda op. († 738)
św. Rajmunda bpa Barbadro († 1126) • św. Terencjusza bpa Ikonium m. († I w.)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje".

Bardzo bym chciał, Panie, byś był dla mnie największym skarbem. Dobrze jednak wiem, jak na co dzień wygląda moje życie. Ty jednak przez słowa św. Pawła: "Będę się chlubił z moich słabości" (2 Kor 11, 30) pokazujesz, że tam, gdzie jest słabość, zło i grzech, wylewasz szczodrze swoją łaskę, bym umiał trwać przy Tobie mimo różnych przeciwności. Zrobię więc wszystko, byś Ty był moim "wszystkim". Zgromadzonych w niebie skarbów nic nie zniszczy, będą świecić ku Twojej chwale i pomogą mi dostać się do Twojego domu. Proszę, Panie, byś stawał się dla mnie co dnia skarbem najdroższym.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Alojzy Gonzaga

Św. Alojzy Gonzaga, zakonnik, urodził się w roku 1568 koło Mantui. Najstarszy syn margrabiego Ferdynanda di Castiglione. Będąc paziem na dworach w Mantui, Florencji i Madrycie odznaczał się umiłowaniem modlitwy, czystością i umartwieniem. Jako siedemnastoletni młodzieniec wstąpił do zakonu jezuitów w Rzymie, gdzie pogłębił w sobie ducha pokuty, pokory, posłuszeństwa. w 1590 roku ukończył studia teologiczne.
Umarł jako kleryk 21 czerwca 1591 roku, zaraziwszy się dżumą przy pielęgnowaniu chorych. Beatyfikowany w roku 1605, kanonizowany w 1726. Jest patronem Mantui oraz młodzieży zwłaszcza studiującej.

W IKONOGRAFII św. Alojzy przedstawiany jest w sutannie jezuickiej, w białej komży z szerokimi rękawami.
Jego atrybutami są: czaszka. Dziecię Jezus w ramionach, mitra książęca u stóp, krzyż, lilia, czaszka.

22
Sobota
Paulina Jana Tomasza Flawiusza Innocentego
Dzień powszedni
Św. Paulina z Noli, biskupa (WD)
Św.Św. Jana Fishera, biskupa i Tomasza More'a, męczenników (WD)
św. Albana m. († 287) • św. Eberharda († 1164) • św. Flawiusza Klemensa konsula m. († I w.) • bł. Innocentego V pp. († 1276)
św. Jana bpa Neapolu († ok. 432)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość".

Dobrze wiesz, Panie, ile noszę w sercu trosk, zmartwień i trudnych dla mnie sytuacji. Martwię się i planuję, zapominając często, że to Ty jesteś Panem czasu. Mówisz do mnie dzisiaj: "Dosyć ma dzień [każdy] swojej biedy" (Mt 6, 34) i próbujesz mnie przekonać, bym zaufał do końca Twojej Boskiej Opatrzności. Nie bacząc na moje słabości, mówisz, że ilekroć niedomagam, tylekroć jestem mocny Twoją mocą. Każdego dnia ucz mnie, Panie, zaufania i nadziei pokładanej w Tobie i Twojej miłości. Niech moje serce pamięta, że jesteś Panem dobrym i miłosiernym, że chcesz zaspokoić każdą moją potrzebę, bym spotkał się z Tobą w Twoim domu.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Jan Fisher, biskup, i Tomasz More

Tomasz More, (1478-1535) urodził się w Londynie 7 lutego 1478 r. jako syn poważanego mieszczanina. Kiedy miał lat 12, umieszczono go na dworze kardynała Mortona, który sprawował równocześnie urząd królewskiego kanclerza. z kolei zapisał się na studia na uniwersytecie w Oksfordzie. Jednak ojciec wolał mieć syna prawnika. To bowiem otwierało przed nim drogę do kariery urzędniczej. Dlatego szesnastoletni Tomasz został umieszczony w Inns of Law. Kiedy w 1499 roku Erazm z Rotterdamu nawiedził po raz pierwszy Anglię, zaprzyjaźnił się serdecznie z młodszym od siebie o 11 lat Tomaszem. Po ukończeniu studiów Tomasz został biegłym i wziętym adwokatem.
Wkrótce wybrano go posłem do parlamentu. Tutaj zaraz na początku naraził się królowi Henrykowi VIII tym, że przeforsował w parlamencie sprzeciw wobec wniosku króla postulującego nałożenie osobnego podatku na poddanych. Dla poznania świata wyjechał do Francji, gdzie zwiedził uniwersytety: w Paryżu i w Lowanium. Kiedy powrócił do Anglii, zrzekł się wszelkich stanowisk i wstąpił do kartuzów. Po czterech latach pobytu w klasztorze przekonał się, że to jednak nie jest jego droga. Ożenił się z siedemnastoletnią Jane Colt i zamieszkał z nią w wiejskim domku w Bucklersbury pod Londynem. Były to najszczęśliwsze lata w jego życiu. Sielanka trwała krótko. Ukochana żona zmarła niebawem, zostawiając Tomaszowi czworo drobnych dzieci. Był zmuszony ożenić się po raz drugi. Alicja Middleton była od niego o siedem lat starsza.
W 1510 roku objął Tomasz urząd sędziego do spraw cywilnych. Jako specjalista został wysłany do Flandrii dla zawarcia traktatu pokojowego. w 1521 roku pełen sławy ze swojej pracy i dzieł został przez króla podniesiony do godności szlacheckiej. Król upodobał sobie w zręcznym urzędniku i mianował go przewodniczącym sądu oraz tajnym radcą. Szybko zaczęły sypać się na Tomasza kolejne wyróżnienia i godności: zarządcy uniwersytetu oksfordzkiego i łowczego królewskiego, wreszcie godność najwyższa w państwie - kanclerza państwa.
Tomasz stanowić może doskonały wzór do naśladowania dla świata urzędniczego. Był w pracy swojej zdecydowanie sumienny. Powiedziano o nim, że gdyby pewnego dnia stawił się przed nim własny ojciec i diabeł, przyznałby rację szatanowi, jeśliby na nią zasługiwał. Kiedy otrzymał nominację na sędziego, zastał całe sterty zakurzonych teczek z aktami, które od lat czekały na rozpatrzenie. Rychło je załatwił, aby sprawy szły odtąd na bieżąco. Wszystkich traktował życzliwie. Przekupstwo czy kumoterstwo nie miały do niego przystępu. Nosił włosiennicę. Na modlitwę poświęcał dziennie po kilka godzin. Przy stole czytał Pismo święte i książki ascetyczne. Unikał pokut dawnych ascetów, wiedząc, że siły są mu potrzebne do wykonywania swoich codziennych obowiązków. Rekompensował ten brak szczególnych pokut cierpliwym znoszeniem codziennych kłopotów, rzetelnym wypełnianiem swoich obowiązków, zachowaniem przykazań Bożych i kościelnych. Nawet jako kanclerz państwa chętnie usługiwał do Mszy świętej i śpiewał w chórze kościelnym.
Kiedy Henryk VIII w roku 1531 ogłosił się najwyższym zwierzchnikiem Kościoła katolickiego w Anglii, Tomasz na znak protestu zrzekł się urzędu kanclerza. Pomimo nalegań, nie wziął udziału ani w ślubie, ani też w koronacji kochanki króla, Anny Boley. Wreszcie nie podpisał aktu supremacji, ani też nie złożył królowi przysięgi jako głowie Kościoła w Anglii. Uznano to za zdradę stanu. 1 lipca 1535 roku nad aresztowanym odbył się sąd. Kiedy sędziowie zapytali Tomasza, czy ma jeszcze coś do powiedzenia, ten odparł żartobliwie: "Nie mam, moi Panowie, nic więcej do powiedzenia, jak tylko przypomnieć, że chociaż do najżarliwszych wrogów św. Szczepana należał Szaweł, pilnujący szat kamienujących go oprawców, to jednak obaj są ze sobą w zgodzie w niebie. Mam nadzieję, że i my razem tam się zobaczymy". Tego dnia sąd najwyższy skazał Tomasza na śmierć. Egzekucję wykonano publicznie na jednym z pagórków, otaczających Londyn. Zanim Tomasz położył głowę pod topór kata, powiedział do otaczającego go w milczeniu tłumu: "Módlcie się, abym umarł wierny wierze katolickiej. Aby także król wierny tej wierze umarł". Kiedy zaś kat zawiązywał mu oczy, prosił go, by swój obowiązek odważnie wypełnił.
Egzekucja odbyła się 6 lipca 1535 roku. Podobnie jak św. Jana Fishera, tak i głowę św. Tomasza Moro wystawiono na widok publiczny, wbitą na pal na moście Tamizy. Sterczała tam miesiąc, aż ją potem wrzucono do morza. Jednak jego córka, Małgorzata, wydobyła ją i pochowała w krypcie kościoła św. Dunstana w Canterbury. Ciało zaginęło - straż więzienna zakopała je w nieznanym miejscu. Wieść o ohydnym mordzie, dokonanym na św. Tomaszu Moro, obiegła lotem błyskawicy cały cywilizowany świat, wywołując powszechne oburzenie. Aby jednak nie drażnić Kościoła anglikańskiego, proces kanoniczny św. Tomasza odbył się późno. Do chwały błogosławionych wyniósł go bowiem dopiero papież Leon XIII w roku 1886. Uroczystej kanonizacji dokonał papież Pius XI w 1935 roku. Pozostawił po sobie szereg pism. Wśród nich największą sławę zdobyła mu Utopia, w której usiłował nakreślić projekt idealnego państwa i systemu społecznego. Cenny jest jego Dialog o pociesze w ciężkiej próbie. Zostawił także poematy łacińskie i piękne listy, pozwalające wejść w głąb jego duszy i rzucające też światło na wypadki publiczne. Jest patronem prawników.

W IKONOGRAFII św. Tomasz przedstawiany jest w stroju lorda.
Jego atrybuty to czaszka, krzyż, łańcuch.

Św. Jan Fisher, biskup, męczennik (1469-1535). Był studentem, a potem profesorem i kanclerzem uniwersytetu w Cambridge. Wielki humanista. Jako biskup Rochester odznaczał się duchem pokuty oraz gorliwością w obronie wiary katolickiej. Został uwięziony, bowiem odmówił uznania zwierzchnictwa Henryka VIII nad Kościołem w Anglii. w więzieniu mianowany kardynałem przez papieża Pawła III. Ścięty z rozkazu królewskiego. Patron prawników.

23
Niedziela
Wandy Zenona Józefa Prospera
XII NIEDZIELA ZWYKŁA
Św. Józefa Cafasso, kapłana (1811 - 1860) • św. Agrypiny dz. m. († III w.)
śwśw. Arystoklesa, Atanazego, Demetriana, mm. († II w.) • św. Edeltrudy królowej dz. († 679)
św. Jana m. († poł. IV w.) • bł. Marii z Nivelles zk. († 1213) • bł. Piotra z Juilly († 1136) • śwśw. Zenona i Zenasa, mm. († 304)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "A wy za kogo Mnie uważacie?".

Dzisiaj znowu pytasz mnie, za kogo Cię uważam, kim jesteś dla mnie. Schylam głowę przed Tobą i szukam odpowiedzi w sercu. I wiem, że jesteś Panem, Zbawicielem, dla którego pragnę zaprzeć się samego siebie i wziąć swój krzyż, by Cię naśladować. Chcę "tracić" swoje życie dla Ciebie, by zyskać je na wieczność w Twoim królestwie. Pragnę do Ciebie należeć, wsłuchiwać się w Twój głos i iść za Tobą - Chrystusem, Mesjaszem i Panem mojego serca. Przytulam się do Twojego Serca, Panie, i trwam przy Tobie, ucząc się życia w Twojej łasce.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Józef Cafasso

Św. Józef Cafasso, kapłan (1811-1860). Józef Cafasso urodził się w Castelnuovo d'Asti w Piemoncie 15 stycznia 1811 r. Wychowany w duchu żywej wiary, po ukończeniu szkoły średniej w Chieri udał się do miejscowego niższego seminarium, a potem na studia teologiczne do Turynu. 22 września 1833 r. został wyświęcony na kapłana, mając wówczas zaledwie 22 lata. Nie piastował żadnych urzędów, był zawsze kapłanem cichym, a jednak miał wpływ na cały kler piemoncki. Zdrowie miał wątłe, ale w jego czarnych oczach bił żar apostolski.

Nie piastował żadnych urzędów, był zawsze kapłanem cichym, a jednak miał wpływ na cały kler piemoncki. Zdrowie miał wątłe, ale w jego czarnych oczach bił żar apostolski. Kapłani uczyli opuszczoną młodzież prawd wiary, chodzili do więzień dla nieletnich i dla dorosłych, nawiedzali szpitale, a także towarzyszyli skazanym na śmierć w ostatnich chwilach ich życia. Po śmierci założyciela Instytutu, Józef objął stanowisko rektora. W swojej pracy spotkał m.in. Jana Bosko. w gorących czasach (rewolucja Garibaldiego, koronacja Wiktora Emanuela) Józef Cafasso nie dał się ponieść wirowi politycznemu. Zachęcał kapłanów, aby pilnowali swojego posłannictwa, a nie angażowali się w ruch rewolucyjny.

Po krótkiej chorobie Józef pożegnał ziemię 23 czerwca 1860 r. w wieku zaledwie 49 lat. Najlepiej scharakteryzował go Jan Bosko w jednym z przemówień po jego śmierci: "Był modelem życia kapłańskiego, nauczycielem kapłanów, ojcem ubogich, pocieszycielem chorych, doradcą wątpiącym, pociechą konającym, dźwignią dla więźniów, zbawieniem dla skazanych, przyjacielem wszystkich, wielkim dobroczyńcą ludzkości". Pius XI z okazji beatyfikacji w 1925 r. nazwał Józefa Cafasso "perłą kleru Italii". Pius XII dokonał jego uroczystej kanonizacji w 1947 roku. w roku 1948 tenże papież ogłosił św. Józefa Cafasso patronem więzień i więźniów.

24
Poniedziałek
Jana Danuty Symplicjusza
NARODZENIE Św. JANA CHRZCICIELA (UROCZYSTOŚĆ)
św. Rumolda bpa m. († 775) • św. Symplicjusza bpa Autun († 350) • św. Teodulfa bpa († 776)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• I mówił, wielbiąc Boga.

Pragnę, Panie, wielbić Cię za Twojego sługę. Jest nim Jan Chrzciciel. Głos wołającego na pustyni, człowiek pokorny i prosty, który głosił przyjście Mesjasza. Jan, który powtarzał: "Trzeba, by On wzrastał, a ja żebym się umniejszał" (J 3, 30), pokazuje mi obraz prawdziwej pokory. I jak Zachariasz cieszący się z narodzin syna, pragnę dzisiaj wyśpiewać Tobie chwałę. Nawiedziłeś mnie i wyzwoliłeś. Przynosisz pokój i miłość, i nigdy nie zostawisz mnie samego. Pragniesz mojego szczęścia tu na ziemi i w wieczności. Św. Janie Chrzcicielu, prowadź mnie do Jezusa.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Jan Chrzciciel
Św. Jan Chrzciciel
obraz Tycjana

Św. Jan Chrzciciel (+ ok. 32), Urodził się w Judei, według tradycji w Ain Karim, jako syn kapłana Zachariasza i Elżbiety (Łk 1,5-80). Był krewnym Jezusa Chrystusa. W młodym wieku udał się na pustynię, gdzie podjął życie ascety. Na przełomie 28/29 roku nad Jordanem, w pobliżu Jerycha, rozpoczął publiczne nauczanie o nadchodzącym Królestwie Bożym oraz udzielał chrztu pokuty Wskazał na Jezusa jako oczekiwanego Baranka Bożego (J 1,29 nn) i nazwał Go Mesjaszem (J 1,20-34). Uchodził za proroka, ale Chrystus określił go jako kogoś więcej niż proroka (Mt 11,9 nn), posłańca przed Bogiem. Wystąpił przeciw królowi Herodowi Antypasowi, potępiając jego kazirodcze małżeństwo z Herodiadą, bratową. Został przez niego aresztowany i uwięziony w twierdzy Macherontu (Mt 11,2-6), a następnie ścięty (Mk 6,17-28). Miał wtedy trzydzieści kilka lat. w Janie Chrzcicielu uderza jego świętość, życie pełne ascezy i pokuty, siła charakteru, bezkompromisowość. Był pierwszym świętym czczonym w całym Kościele. Jemu dedykowana jest bazylika rzymska św. Jana na Lateranie, przy której przez prawie 1000 lat mieli swoją siedzibę papieże.
Jest patronem Austrii, Francji, Holandii, Malty, Niemiec, Prowansji, Węgier; Akwitanii, Aragonii; archidiecezji warszawskiej i wrocławskiej; Amiens, Awinionu, Bonn, Florencji, Frankfurtu nad Menem, Kolonii, Lipska, Lyonu, Neapolu, Norymbergi, Nysy, Wiednia, Wrocławia; jest patronem wielu zakonów, m. in. joannitów (Kawalerów Maltańskich), mnichów, dziewic, pasterzy i stad, kowali, krawców, kuśnierzy, rymarzy; abstynentów, niezamężnych matek, skazanych na śmierć. Jest orędownikiem podczas gradobicia, w chorobach epilepsji.

W IKONOGRAFII św. Jan przedstawiany jest jako dziecko, młodzieniec lub mąż ascetyczny, ubrany w skórę zwierzęcą albo płaszcz z sierści wielbłąda.
Jego atrybutami są: Baranek Boży baranek na ramieniu, na księdze lub u stóp, baranek z kielichem, chłopiec bawiący się z barankiem, głowa na misie, krzyż. w tradycji wschodniej, zwłaszcza w ikonach, ukazywany jest jako zwiastun ze skrzydłami.

25
Wtorek
Doroty Wilhelma Maksyma Łucji Alberta
Dzień powszedni
Bł. Doroty z Mątowów
W archidiecezji warmińskiej (WO)
W diecezji elbląskiej - patronki diecezji (WO)
W archidiecezji gdańskiej (WD)
Najświętszej Maryi Panny Świętogórskiej z Gostynia
W archidiecezji poznańskiej (WO)
św. Adelberta († 714) • św. Maksyma bpa Turynu († 423) • św. Prospera bpa († V/VI w.) • św. Sozypatra († I w.)
św. Wilhelma z Vercelli op. († 1142)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby. (...) Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia".

Pragniesz mi powiedzieć dzisiaj, że droga do Twojego Królestwa nie będzie prosta. Mówisz to, wierząc, że się nie wystraszę i będę tą drogą szedł za Tobą. Bo innej drogi nie znajdę. Twoja miłość, Panie, skłania mnie do wysiłku, by być świętym i choć trochę do Ciebie podobnym. To Ty jesteś światłością świata, Ty dajesz światło życia idącym za Tobą i to Ty prawych zaprosisz do Twojego domu. Proszę, Panie, byś na tej wąskiej drodze miłości zawsze był obok mnie.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Bł. Dorota z Mątowów

Bł. Dorota z Mątowów, wdowa, urodziła się w 1347 roku w Mątowach Wielkich koło Malborka. Była córką osadników holenderskich. w młodości rodzice wydali ją za gdańskiego płatnerza Adalberta. Dorota urodziła dziewięcioro dzieci. z nich ośmioro umarło podczas kolejnych epidemii. Będąc gospodynią domu, dążyła do chrześcijańskiej doskonałości. Po śmierci męża udała się do Kwidzyna siedziby biskupa pomezańskiego, aby korzystać z duchowego kierownictwa teologa Jana. Za jego zgodą zamurowała się w celi przylegającej do prezbiterium katedry, podejmując bezustanną modlitwę i pokutę. Była stygmatyczką. Zmarła 25 czerwca 1394 roku. Bł. Dorota jest patronką Pomorza; kobiet, matek, odlewników.

W IKONOGRAFII Błogosławiona przedstawiana jest ze stygmatami. Jej atrybutem wieża, w której poleciła się zamurować.

26
Środa
Jana Pawła Wirgiliusza Maksencjusza
Dzień powszedni
Św. Zygmunta Gorazdowskiego, prezbitera (WD)
Św. Cyryla Aleksandryjskiego, Biskupa i Doktora Kościoła
W diecezji pelplińskiej (WD)
Św. Jana i św. Pawła, męczenników (+ 362) • św. Antelma op. bpa (+ 1178) • św. Dawida ps. (+ ok. 540)
bł. Josemarii Escriva de Belaguer (+ 1975) • św. Maksencjusza kpł. (+ 515) • św. Pelagiusza m. (+ 925)
śwśw. Salwiusza bpa i Superiusza (+ VIII w.) • św. Wigiliusza bpa Trydentu (+ 405)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Poznacie ich po ich owocach".

Pragnę trwać w Tobie, Panie, i przynosić dobre owoce moich czynów, ale mam poranione serce i czasem trudno mi uwierzyć, że potrafię. Pokazujesz mi dzisiaj przez postać Abrahama, jak ważna w moim życiu powinna być postawa zawierzenia Tobie i zaufania do końca. Tak jak Abrahamowi obiecałeś sowitą nagrodę, tak i do mnie przychodzisz z obietnicą wiecznego życia z Tobą. Chcę ufać i wierzyć Tobie, oddawać Ci moją pracę i trud, abyś Ty przemieniał je w dobre owoce Twojej łaski i miłości. Panie, "uczyń serce moje według Serca Twego".

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA
Św. Jan i św. Paweł

Św. Jan i św. Paweł, męczennicy (+362). Byli braćmi. Zajmowali wysokie stanowiska na dworze Konstantyny, córki cesarza Konstantyna Wielkiego. Wyrażając sprzeciw wobec prześladowań chrześcijan, nie przyjęli zaproszenia przesłanego im przez cesarza Juliana Apostatę. Przymuszeni do złożenia ofiary Jowiszowi, odmówili, za co zostali potajemnie zgładzeni w nocy, w ich własnym domu. Ich imiona wymieniano w kanonie rzymskim Mszy świętej.

27
Czwartek
Cyryla Joanny Włodzisława Władysława Maryli
Św. Cyryla Aleksandryjskiego, Biskupa i Doktora Kościoła (WD)
NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY NIEUSTAJĄCEJ POMOCY
W diecezji toruńskiej - głównej patronki (UROCZYSTOŚĆ)
W diecezji pelplińskiej (WO)
św. Anekta m. († III/IV w.) • bł. Bonawentury z Gubbio zk. († 1232) • św. Jana kpł. († VI w.)
błbł. Marii Magdaleny Fontaine, Marii Franciszki Lanel, Teresy Fantou, Joanny Gerard, mm. w Cambrai († 1794)
św. Sampsona kpł. († 560)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony".

Dzisiaj przychodzę, Panie, uczyć się od Ciebie miłości. Jeżeli będę Cię kochał, dom swojego życia zbuduję na skale Twojej obecności i pewności, że w każdej chwili wyciągniesz do mnie rękę i że żadne deszcze, wezbrane rzeki czy wichry niepokojów nie będą dla mnie straszne. Jeżeli będę Cię miłować, odkryję Twoje cuda schowane w mojej codzienności i moje serce będzie się uczyć wdzięczności za wszystko, co daje mi Twoja miłość. Jeżeli będę Cię kochać, zaprowadzisz mnie do Ojca i zamieszkam już na wieki w Twoim królestwie.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

Wzywamy Maryję imieniem "Nieustającej Pomocy", wierząc, że zawsze pomaga Ona swoim dzieciom. Matka Najświętsza wspiera nas, kiedy nuży nas podążanie drogą zbawienia, kiedy gaśnie w nas zapał i kiedy zaczynamy zbaczać z drogi wyznaczonej przez Ewangelię. Rozumiemy dobrze, dlaczego Matka Boża odbiera pod tym tytułem tak wielką cześć, że w niemal wszystkich kościołach Msza wieczorna jest poprzedzona przez specjalne nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy. Doświadczenie wiary mówi nam, że Maryja otwiera swe macierzyńskie Serce szczególnie dla tych, którzy są słabi i grzeszni i potrzebują Jej pomocy. A przecież takimi jesteśmy właśnie my, bo to my często tracimy zapal i gorliwość, zbaczamy na ścieżki grzechu... Potrzebujemy pomocy Maryi, a Ona jest gotowa nieustannie nad nami czuwać. Dziś dziękujemy Jej za opiekę, troskę i pomoc we wszystkich naszych potrzebach.

PATRON DNIA
Św. Cyryl Aleksandryjski

Św. Cyryl Aleksandryjski, biskup, patriarcha, doktor Kościoła, urodził się w Aleksandrii w 370 roku. Przez jakiś czas przebywał wśród mnichów na pustyni. W 412 roku został biskupem. Popierany przez papieża, skłonił cesarza Teodozjusza II do zwołania soboru, który odbył się w Efezie (431). Podczas obrad Cyryl przyczynił się do zdefiniowana nauki katolickiej, iż dwie natury: boska i ludzka, są złączone w jednej osobie Jezusa Chrystusa, oraz do ogłoszenia dogmatu, że Najświętsza Maryja Panna jest prawdziwą Matką Boga (Theotokos). Św. Cyryl zmarł 27 czerwca 444 roku. Pozostawił po sobie obfitą spuściznę teologiczną. Leon XIII ogłosił go doktorem Kościoła.

W IKONOGRAFII św. Cyryl ukazywany jest w stroju biskupim rytu bizantyjskiego z charakterystycznym kapturem zdobionym krzyżykami, a także w scenie, gdy Matka Boża ukazuje się Świętemu. Atrybutem gołąb na ramieniu, czasami kodeks.

28
Piątek
Ireneusza Argymira Leona Marceli Wincentego
NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA
Św. Ireneusza, biskupa i męczennika (WO)
św. Argymira m. w Kordoble († 856) • św. Pawła I pp. († 767)
śwśw. Plutarcha, Serena, Heraklidesa, Herona, Raisy, Potamieny, Marceli, mm. († 202)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła".

Przytulam się dzisiaj do Twojego Najświętszego Serca, Dobry Pasterzu, i pragnę już nigdy więcej się nie zgubić. W moim sercu jest pewność, że jeżeli tylko usłyszysz moje wołanie o pomoc, zawsze będziesz mnie szukał i wyciągniesz z każdej ciemnej doliny mojego życia. Nigdy nie zostawisz mnie samego. Troszczysz się o mnie jak najczulsza matka. Dziękuję, Panie, że Twoje dobre i pokorne serce chce bić dla mnie i przynosi mi nieustannie zdroje łask miłosierdzia i przebaczenia. Serce Jezusa, Królu i zjednoczenie serc wszystkich, módl się za nami.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

 Najświętsze Serce Pana Jezusa i Maryi

Serce Jezusa, gorejące ognisko miłości, objawia nam wieczną Miłość, która nigdy nie gaśnie, oświeca mroki i rozgrzewa ludzkie serca. „Przy Sercu Jezusa - uczy Jan Paweł II - serce człowieka uczy się poznawać, jaki jest prawdziwy i jedyny sens jego żyda i jego przeznaczenie, przy Sercu Jezusowym serce człowieka nabiera zdolności miłowania”.
Maryjo, która jesteś najbliżej Serca Jezusowego, bo Ono zostało ukształtowane w Twoim tonie przez Ducha Świętego, zjednocz się z nami w Jego uwielbieniu.
Jezu cichy i pokornego Serca, uczyń serca nasze według Serca Twego.

PATRON DNIA
Św. Ireneusz

Św. Ireneusz, biskup, męczennik, urodził się w Smyrnie około 130 roku. Był uczniem tamtejszego biskupa, św. Polikarpa - ucznia św. Jana Apostoła. Apostołował w Galii. Stamtąd w 177 roku został wysłany przez chrześcijan do papieża Eleuteriusza z misją. Po powrocie do Lugdunum (Lyon) Ireneusza wybrano na stolicę biskupią, na miejsce umęczonego biskupa Potyna. Jako wybitny teolog zwalczał w swoich pismach gnostyków, wykazując, że tylko Kościół przechował wiernie tradycję otrzymaną od Apostołów.
Poniósł śmierć męczeńską w Lyonie w 202 roku. Jest patronem diecezji w Lyonie.

W IKONOGRAFII jest przedstawiany w stroju biskupa rytu rzymskiego z mitrą i pastorałem.

29
Sobota
Piotra Pawła Emmy Iwety
NIEPOKALANEGO SERCA NMP
Św.Św. PIOTRA I PAWŁA (UROCZYSTOŚĆ)
W diecezjach gliwickiej i legnickiej głównych patronów diecezji (UROCZYSTOŚĆ)

św. Benedykty dz. († III w.) • św. Emmy wdowy († 1045) • św. Kasjusza bpa Nami († 558) • św. Marii († I w.)
bł. Rajmunda m. na Majorce († 1316) • św. Syrusa bpa Genui († ok. 330)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "Ty jesteś Piotr - Opoka".

Panie, dzisiaj stawiasz przed moimi oczami dwóch Twoich uczniów: św. Piotra i św. Pawła. Tych, którzy pomimo przeciwności szli za Tobą, ufając Twoim słowom. Chcę podążać ich śladem, wierząc, że i mnie wyprowadzisz z "więzienia" moich grzechów. Że zrzucisz z moich rąk kajdany zła i uwolnisz od nieprawości moje serce, bo wiem, że pragniesz dla mnie tylko dobra. Chcę i ja za św. Piotrem powtórzyć: "Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego" (Mt 16, 16). I nie tylko powtarzać, lecz także życiem pokazać prawdę o Tobie, Panie. Święci Piotrze i Pawle, wstawcie się za mną u Syna Boga żywego i módlcie się za mnie.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

 Najświętsze Serce Pana Jezusa i Maryi

Wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny następuje w sobotę, dzień po Uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa. Święto Serca Maryi zapoczątkował św. Jan Eudes w 1643 r. i wyznaczył je dla swoich rodzin zakonnych na 8 lutego. Pius VII (+1823) zatwierdził święto Najświętszego Serca Maryi dla niektórych diecezji i zakonów jako święto lokalne. Pius IX (+1878) zatwierdził teksty mszy św. i oficjum brewiarza dla tego święta. Pius XII wprowadził święto Niepokalanego Serca Maryi dla całego Kościoła 4 maja 1944 roku. Reforma liturgiczna po Soborze Watykańskim II przesunęła je na sobotę po uroczystości Najświętszego Serca Jezusowego

Dziękujmy Bogu za Apostołów Piotra i Pawła, filary Kościoła; za ich owocne posługiwanie apostolskie, natchnione przepowiadanie, które ciągle nas karmi i będzie karmiło do końca czasów, za ich życie całkowicie poświęcone Panu i wspólnotom chrześcijańskim przez nich założonym, za to, że swoją misję przypieczętowali świadectwem męczeństwa.
Św. Piotrze, któremu Chrystus powierzył klucze do królestwa Bożego, i św. Pawle, Apostole Narodów, uczcie nas odważnego wyznawania wiary wobec współczesnego świata. Miejcie w opiece Benedykta XVI i wszystkich biskupów złączonych z wami w posłudze apostolskiej.

PATRON DNIA

Św. Piotr, Apostoł (+ 67). Syn rybaka Jony z Betsaidy Galilejskiej. Nosił imię Szymon. Mieszkał w Kafarnaum. Chrystus powołał go wraz z jego bratem, Andrzejem, na swojego ucznia. w ewangelicznej relacji o ustanowieniu grona Dwunastu otrzymał od Jezusa nowe imię - Piotr. Należał do Jego najbliższego grona. Obecny podczas przemienienia na górze Tabor; składa wyznanie, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Boga (Mt 16,16 nn); kroczy po wodzie ku Jezusowi; jest przy Nim w Ogrójcu; podczas aresztowania Mistrza broni Go, atakując sługę arcykapłana (J 18,10). Po zmartwychwstaniu Chrystus ukazuje się Piotrowi, przekazując mu władzę pasterską (J 21,15-17). Po Zesłaniu Ducha Świętego wygłasza mowę misyjną do Żydów, stając na czele uczniów i wyznawców Chrystusa. Duszpasterską działalność prowadzi poza Jerozolimą - w Samarii, Liddzie, Jaffie, Cezarei Nadmorskiej. Wędruje do Antiochii, następnie do Azji Mniejszej, a potem do Rzymu. Tutaj zakłada gminę chrześcijańską i zostaje jej pierwszym biskupem. Po śmierci Heroda (+44) wrócił do Jerozolimy. w roku 48/49 przewodniczy Soborowi Jerozolimskiemu, po czym wraca do Rzymu. Ewangelie ukazują jego szczególną pozycję w gronie apostołów. Pisma Nowego Testamentu wymieniają go 150 razy. Podczas prześladowania chrześcijan przez Nerona w latach 64-67 św. Piotr zostaje aresztowany i ukrzyżowany głową w dół. Jest autorem dwóch listów należących do Nowego Testamentu. Nad jego grobem wzniesiono w 320 roku kościół, który ostateczną formę przybrał w postaci bazyliki Watykańskiej.
Św. Piotr, pierwszy papież, jest patronem m. in. diecezji w Rzymie, Berlinie, Lozannie; miast: Awinionu, Biecza, Duszników Zdroju, Frankfurtu nad Menem, Genewy, Hamburga, Nantes, Poznania, Rygi, Rzymu, Trzebnicy; a także blacharzy, budowniczych mostów, kowali, kamieniarzy, marynarzy rybaków, zegarmistrzów. Wzywany jako orędownik podczas epilepsji, gorączki, febry, ukąszenia przez węże.

Św.Piotr i Paweł

W IKONOGRAFII św. Piotr ukazywany jest w stroju apostoła, jako biskup lub papież w pontyfikalnych szatach. Od IV w. (medalion z brązu - Watykan, mozaika w S. Clemente) ustalił się typ ikonograficzny św. Piotra - szerokie rysy twarzy, łysina lub lok nad czołem, krótka, gęsta broda. Od XII wieku przedstawiany jest jako siedzący na tronie.
Atrybutami Księcia Apostołów są: anioł, kajdany, dwa klucze symbolizujące klucze Królestwa Bożego, kogut, odwrócony krzyż, księga, łódź, zwój, pastorał, ryba, sieci, skata - stanowiące aluzje do wydarzeń w jego życiu, tiara w rękach.


Św. Paweł, Apostoł (+67). Apostoł Narodów. Autor 13 listów do gmin chrześcijańskich, włączonych do ksiąg Nowego Testamentu. Książę mistyków. Szaweł urodził się w Tarsie około 5-10 roku po Chrystusie. Pochodził z żydowskiej rodziny silnie przywiązanej do tradycji. Byli niewolnikami, którzy zostali wyzwoleni. Szaweł odziedziczył po nich obywatelstwo rzymskie. Uczył się rzemiosła - tkania płótna namiotowego. Później przybył do Jerozolimy, aby studiować Torę. Być może był uczniem Gamaliela. Gorliwość w strzeżeniu tradycji religijnej sprawiła, że mając około 25 lat stał się zdecydowanym przeciwnikiem i prześladowcą Kościoła. Uczestniczył jako świadek w kamienowaniu św. Szczepana. Około 35 roku z własnej woli udał się z listami polecającymi do Damaszku (Dz 9,1); (Gal. 1,15-16), aby tam ścigać chrześcijan. U bram miasta "olśniła go nagle światłość z nieba. a gdy upadł na ziemię, usłyszał głos: <Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz? > - <Kto jesteś, Panie?> - powiedział. a On: <Jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam d powiedzą, co masz czynić.>" (Dz 9,3-6). Po nawróceniu nagłym, niespodziewanym i cudownym przyjął chrzest i zmienił imię na Paweł. Po trzech latach pobytu w Damaszku oraz krótkim pobycie w Jerozolimie odbył trzy misyjne podróże: pierwszą - w latach 44-49: Cypr - Galacja, razem z Barnabą i Markiem; drugą w latach 50-53: Filippi - Tesaloniki - Berea - Achaia - Korynt, razem z Tymoteuszem i Sylasem; trzecią w latach 53-58: Efez - Macedonia - Korynt - Jerozolima. W Palestynie został aresztowany, przesłuchiwany przez prokuratorów Feliksa i Festusa. Dwa lata przebywał w więzieniu w Cezarei. Gdy odwołał się do cesarza, został deportowany drogą morską do Rzymu. Dwa lata przebywał w więzieniu o dość łagodnym regulaminie. Uwolniony, udał się do Efezu, Hiszpanii (?) i na Kretę. Tam aresztowano go po raz drugi (64 r.). w Rzymie oczekiwał na zakończenie procesu oraz wyrok.
Zginął śmiercią męczeńską przez ścięcie mieczem w tym samym roku - 67 - co św. Piotr. w Rzymie w IV wieku szczątki Pawła Apostola złożono w grobowcu, nad którym wybudowano bazylikę św. Pawła za Murami. Jest patronem licznych zakonów, Awinionu, Berlina, Biecza, Frankfurtu nad Menem, Poznania, Rygi, Rzymu, Saragossy oraz marynarzy, powroźników, tkaczy.

W IKONOGRAFII przedstawiany jest w długiej tunice i płaszczu.
Jego atrybutami są: baranek, koń, kość słoniowa, miecz.

30
Niedziela
Emilii Emiliany Lucyny Ernesta Rajmunda Lucylii Jana
XIII NIEDZIELA ZWYKŁA
Św. Pierwszych Męczenników Św. Kościoła Rzymskiego (WD)
Św. Władysława, króla (1040 - 1095) •  św. Bazylidesa m. († ok. 202) • św. Jana Hagioryty zk. († 1065)
śwśw. Marcjalisa bpa, Alpiniana, Austrikliniana († III w.) • św. Teobalda kpł. ps. († 1066)
Czytania - cykl niedzielny C - cykl ferialny I >>

• "A Ty idź i głoś królestwo Boże".

"Mów, Panie, bo sługa Twój słucha" (1 Sm 3, 9). Wyswobodziłeś mnie ku wolności i pragniesz, bym wybrał Cię i co dnia słuchał Twojego głosu. Chcesz wlać w moje serce pragnienie służby wobec tych, którzy mnie potrzebują. Chcesz, bym otrzymaną wolność dobrze wykorzystał, zamieniając ją w miłość do Ciebie, ludzi i siebie samego. Niech moje serce pozwoli prowadzić się Twojemu Duchowi. Tylko wtedy odkryję, że Ty jesteś dla mnie Drogą, Prawdą i Życiem. Niech Twoje Słowo, Panie, staje się lampą dla moich stóp (por. Ps 119, 105) i rozgrzewa moją duszę do większej miłości wobec Ciebie i tych, którzy są obok mnie.

Różaniec 06/2019   Komentarz: Ks. MAREK CHRZANOWSKI FDP  

PATRON DNIA

Z różnych i poważnych przyczyn Kościół reformując kalendarz liturgiczny wykreślił z niego wiele imion dawnych męczenników. Zamiast tego obchodzi się obecnie w dniu następującym po uroczystości św. Piotra i Pawła święto pierwszych męczenników chrześcijańskich, którzy ponieśli śmierć w cyrku rzymskim w czasie prześladowań za panowania Nerona w roku 64.
Cokolwiek było prawdziwą przyczyną pożaru, który wybuchł na Palatynie od strony wzgórza Celius i niszczył miasto przez sześć dni i siedem nocy, niegodziwy cesarz obciążył odpowiedzialnością za to chrześcijan. Większość z nich rekrutowała się spośród niewolników, wyzwoleńców i przybyszów z innych krain. Zastosowano wobec nich okrutne represje i bezlitosne prześladowania. Ofiary rzucano dzikim zwierzętom na pożarcie lub palono jak żywe pochodnie. Wywołało to w końcu oburzenie nawet wśród pogan, co stwierdził w swoich pismach Tacyt. Od roku 1923 święto męczenników chrześcijańskich było obchodzone 27 czerwca w Rzymie.



Św. Stanisław
MENU GŁÓWNE