StyczeńLutyMarzecKwiecieńMajCzerwiecLipiecSierpieńWrzesieńPaździernikListopadGrudzień

SIERPIEŃ ▪ 12345678910111213141516171819202122232425262728293031

 

Imieniny: Hipolita Jana Diany Kasjana Maksyma Poncjana

Najświętszej Maryi Panny Kalwaryjskiej

akkad. mariam napełnia radością; egip. merijam ukochana przez Boga; hebr. Mirjam pani. Ze względu na cześć wobec Matki Bożej używa się imienia Maryja; kobiety, które przyjęty Jej imię, używają formy: Maria.

Kalwaria Zebrzydowska – miasto w woj. bielskim. Miasto założone przez Mikołaja Zebrzydowskiego w XVII w. dla obsługi pielgrzymów, przybywających do sanktuarium. Rozwój rzemiosła, stolarstwa w XIX w. Zespół klasztorny Bernardynów z XVIII-XIX w.

Parafia św. Józefa erygowana w 1942 r. Kościół, od powstania, pod opieką Bernardynów. Bazylika pw Matki Bożej Anielskiej z początku XVII w., rozbudowana w XVII/XVIII w., barokowa, murowana, jednonawowa z trzema kaplicami i wieżą. Bazylika Mniejsza od 1979 r. W kaplicy w ołtarzu z 1947 r. obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem; obok setki wot.

Pomiędzy górą Żary, na której znajduje się bazylika Matki Bożej Anielskiej, a górą Lanckoroną założona na początku XVII w. na wzór dróg jerozolimskich, Kalwaria. Obejmuje ona rozłożone na 6 km. 42 kościoły i kaplice, w tym 26 z XVII w., poświęcone nabożeństwu do Męki Pańskiej oraz kultowi Matki Bożej.

Największe po Jasnej Górze sanktuarium polskie. Szczególne nabożeństwo do Męki Pańskiej od początku XVII w. i gorący kult Matki Bożej od połowy XVII w. W XVII w. miejsce to słynęło cudami na cały, kraj. Ściągały tu niezliczone rzesze z bliska, i z daleka, z Lublina, Warszawy, Litwy, Prus, Podola, Wołynia, Śląska, również z Moraw i Węgier, przybywali też pątnicy z Niemiec. Modlili się tu królowie. W kronice klasztornej i w księdze łask notowano i notuje się podziękowania za niezliczone wysłuchane tu modlitwy. Kult wyjątkowo żywy do czasów obecnych. W ciągu roku przybywa tu 600-900 tys. pielgrzymów i setki zorganizowanych grup z południowej Polski i ze Śląska oraz indywidualnie z całego kraju. Modlą się na specjalnych, nabożeństwach Dróżkach Pana Jezusa, Dróżkach Maryjnych i Dróżkach za zmarłych.Szczególną rolę odgrywają Chwalebne Misteria Pańskie w Wielkim Tygodniu i Misterium Pogrzebu i Triumfu Matki Bożej we Wniebowstąpienie NMP. Było to od najmłodszych lat ulubione miejsce modlitwy Karola Wojtyły papieża, Jana Pawła II. Jest wiele pieśni do Matki Bożej Kalwaryjskiej, od .XVII w. wydawane są modlitewniki. Obraz koronowany 15 sierpnia 1887 r. przez biskupa krakowskiego Albina Dunajewskiego, w obecności 200 tysięcy wiernych.

Odpusty: Wielki Tydzień (do Wielkiego Piątku), Zesłania Ducha Świętego, Matki Bożej Anielskiej, Wniebowzięcia NMP (3 dni), Narodzenia i Niepokalanego Poczęcia NMP.


Zobacz wydawnictwa Poczty Polskiej ►►►

Św. Maksym Wyznawca

łac. maximus bardzo duży, największy

Św. Maksym Wyznawca urodził się w 580 r. w Konstantynopolu, w dość wpływowej rodzinie. Podjął karierę polityczną, był pierwszym sekretarzem cesarza Herakliusza. Zrezygnował z tego urzędu i zapukał do bramy klasztornej w Chrysopolis. Tam przywdział habit mnicha. Zasłynął wiedzą i świętością. Gdy pojawiła się groźba najazdu perskiego, udał się na Kretę, a następnie przez Cypr do Afryki.

Maksym był inspiratorem wielu synodów afrykańskich. Po powrocie do Rzymu zainicjował synod, na którym potępiono herezje monofizytyzmu i monoteletyzmu, po stronie których zaangażowali się cesarze bizantyjscy. Dlatego też wraz z papieżem Marcinem I został aresztowany w 653 r. na rozkaz Konstansa II i wywieziony do Konstantynopola. Oskarżonego o zdradę stanu, zesłano do Bizji w Tracji. Tam wyrwano mu język i odrąbano prawą rękę.

Umarł 13 sierpnia 662 r. w twierdzy Schemarion. Za męczeńskie wyznanie wiary potomność nadała mu zaszczytny tytuł “Wyznawcy”.

Maksym był największym uczonym i mistykiem chrześcijańskim VII wieku. Pozostawił po sobie olbrzymią spuściznę pisarską. Ujmował w niej syntetycznie dotychczasową naukę soborów, teologię, ascetykę, filozofię.

Św. Poncjan, papież

łac. Pontianus człowiek pochodzący z Pontu

Św. Poncjan, papież, został biskupem Rzymu 21 lipca 230 roku. W cztery lata później, za panowania Maksyma Traka, został zesłany do kamieniołomów na Sardynię. Zrzekł się urzędu.

Wyczerpany przymusową ciężką pracą, umarł na wygnaniu w 235 roku. Ciało jego sprowadzono do Rzymu i pochowano na tutejszym cmentarzu. W 1909 roku w katakumbach św. Kaliksta, w “krypcie papieży”, znaleziono grób św. Poncjana z napisem: “Poncjan, biskup, męczennik.”

Bł. Marek z Aviano, prezbiter

łac. pochodzi od rzymskiego boga wojny Marsa; Marcus należący do Marsa, związany z Marsem

Bł. Marek z Aviano (Karol Dominik) przyszedł na świat 17 listopada 1631 roku w Aviano koło Wenecji. Wzrastał w rodzinie bogatych mieszczan, ale bogactwo nie stało się dla niego celem życia. Wybrał drogę doskonałości w zakonie kapucynów, który już wówczas w swym gronie miał wielu świętych mężów. W 1648 roku Karol wstąpił do klasztoru, przyjmując imię Marek. Siedem lat później przyjął święcenia kapłańskie. Jako kaznodzieja wędrował po wielu krajach, głosił słowo Boże w Tyrolu, Niderlandach, Szwajcarii, Francji, Austrii i Hiszpanii. Wielkim zaufaniem darzyli go papieże, dlatego wysyłali go często w charakterze legata na dwory królewskie. Był wędrownym kaznodzieją, spowiednikiem i powiernikiem władców.

Za jego przyczyną dochodziło do wielu nawróceń i uzdrowień, które szybko przyniosły mu sławę w całej Europie. Sam określał się mianem “duchowego lekarza Europy”. Został mianowany przełożonym klasztorów w Bellono (1672-1674) i Oderzo (1674-1675).

Marek z Aviano należał do najwybitniejszych kaznodziedziejów XVII-wiecznych. Jemu właśnie przypisuje się zjednoczenie chrześcijańskich wojsk pod Wiedniem. Odegrał tam rolę duchowego przywódcy. Przed decydującą bitwą odprawił Mszę świętą w namiocie króla Jana III Sobieskiego, gdzie znajdował się wielki obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Na zakończenie Mszy skierował do króla przemówienie, w którym zachęcał do zaufania Bogu. O zwycięstwie ojciec Marek poinformował papieża, kończąc słowami: “Przybyliśmy, zobaczyliśmy, Bóg zwyciężył!”

Marek zmarł 13 sierpnia 1699 roku w Wiedniu. Do grona błogosławionych włączył go dopiero św. Jan Paweł II w dniu 27 kwietnia 2003 r., w niedzielę Bożego Miłosierdzia.

Inni patroni dnia

Św. Benilda brata zk. († 1862)
Św. Jana Berchmansa kleryka († 1621)
Św. Kasjana m. († 300)
Św. Radegundy królowej († 587)
Św. Wigberta kpł. († 738)

℗ Najświętszej Maryi Panny Kalwaryjskiej ℗ Św. Maksym Wyznawca ℗ Św. Poncjan, papież ℗ Bł. Marek z Aviano, prezbiter