StyczeńLutyMarzecKwiecieńMajCzerwiecLipiecSierpieńWrzesieńPaździernikListopadGrudzień

SIERPIEŃ ▪ 12345678910111213141516171819202122232425262728293031

 

Imieniny: Józefa Luizy Patrycji Ludwika Grzegorza

Św. Ludwik IX, król

germ. hlud sławny, głośny; wig walka, bitwa, wojna

Św. Ludwik IX, król (1214-1270). Był synem Ludwika VIII i Blanki Kastylijskiej. Mając 12 lat wstąpił na tron. Przez pewien czas sprawowała w jego imieniu rządy regencyjne królowa matka. W 1230 roku ożenił się z Małgorzatą, córką hrabiego Prowansji. Ludwik był wybitną osobowością. Wzorowy mąż i opiekun licznej rodziny Jako polityk zręczny i rozważny Francję doprowadził do rozkwitu. Powołał parlament. Zreformował administrację, sądownictwo oraz system monetarny Zakazał wojen prywatnych i pojedynków oraz lichwy. Odegrał poważną rolę w fundacji Sorbony Był mecenasem sztuki, co najbardziej upamiętnia sławna kaplica Sainte-Chapelle w Paryżu. Popierał i ufundował wiele instytucji charytatywnych. Sam opatrywał chorych i niejednokrotnie gościł ubogich u swego stołu. Żył skromnie, prowadząc życie religijne, pełne surowej ascezy, czym ściągnął na siebie zarzut, że jest “królem mnichów”. Ludwik brał dwukrotnie udział w wyprawach krzyżowych. Podczas siódmej wyprawy w latach 1248-1254 przez Cypr dotarł do Egiptu. W trakcie jednej z walk dostał się do niewoli. Po złożeniu okupu przebywał w Palestynie, gdzie prowadził układy w sprawie państwa krzyżowców. W 1270 roku podjął na nowo wyprawę krzyżową. Podczas niej zmarł na tyfus u bram Tunisu 25 sierpnia 1270 roku.
Kanonizowany przez Bonifacego VIII (1297).
Jest patronem kilku żeńskich zgromadzeń zakonnych noszących jego imię; drukarzy fryzjerów, hafciarek, introligatorów, kamieniarzy krawców, piekarzy pielgrzymów, niewidomych, rybaków, tkaczy, uczonych.

W IKONOGRAFII św. Ludwik przedstawiany jest w stroju królewskim z koroną na głowie.
Jego atrybutami są m. in.: gwóźdź, korona cierniowa, korona cierniowa i wokół gwoździe, lilia, trzy lilie na tarczy miecz, obrączka, sokół, wieniec laurowy.

Św. Józef Kalasanty, kapłan

hebr. jasaf przydać; Joseph lub Jehoseph „niech Bóg pomnoży”

Św. Józef Kalasanty, kapłan (1556-1648). Urodził się w rodzinie szlacheckiej, w Paralta de la Sal na terenie Aragonii (Hiszpania). Po studiach teologicznych przyjął święcenia kapłańskie (1583), następnie podjął pracę duszpasterską oraz w administracji kościelnej. W kilka lat później towarzyszył kardynałowi Markowi Colonnie w podróży do Rzymu. W Wiecznym Mieście uderzyła go wielkomiejska nędza, a zwłaszcza zaniedbane bezdomne dzieci. Z myślą o nich otworzył na Zatybrzu pierwszą powszechną, bezpłatną szkolę w Europie (1597). Chcąc kontynuować tę pracę oraz tworzyć nowe placówki, założył razem ze współpracownikami zgromadzenie Kleryków Regularnych dla Chrześcijańskich Szkół – zwane pijarami. Otrzymawszy aprobatę Piusa V (1617), zaczęto ono rozwijać się w Italii, na Morawach, w Czechach i  w Polsce. W 1621 roku Józef został generałem zgromadzenia. Jego następne lata wypełniły cierpienia fizyczne i duchowe. Przyjmował je cierpliwie i pokornie. Pozostawił po sobie około 5000 listów, będących bogatym źródłem wiedzy o Świętym i jego dziele. Jego relikwie znajdują się w kościele św. Pantaleona w Rzymie.
Beatyfikowany przez Benedykta XIV (1748). Kanonizował go Klemens XIII w 1767 roku. Jest patronem pijarów oraz szkół katolickich.

W IKONOGRAFII Święty przedstawiany jest w habicie zgromadzenia.
Jego atrybutami są: lilia, księga, mitra i kapelusz kardynalski jako znak odmówionych godności, pióro pisarskie.

Inni patroni dnia

Św. Józefa Kalasantego, kapłana († 1648)
śwśw. Euzebiusza, Peregryna, Poncjana, Wincentego († II w.)
św. Genezjusza m. († ok. 303)
św. Grzegorza bpa Utrechtu († 775)
św. Juliana z Syrii m. († IV w.)
św. Menny bpa w Konstantynopolu († 552)
bł. Michała Carvalho kpł. m. w Japonii († 1624)
św. Tomasza bpa w Herford († 1282)

℗ Św. Ludwik IX, król ℗ Św. Józef Kalasanty, kapłan