ŚW. ROZALIA – PATRONKA W CZASACH ZARAZY

Patronka w czasach zarazy

W wielu kościołach diecezji rzeszow­skiej często odmawiana jest Litania do św. Rozalii o ustanie pandemii i uzdrowienie zakażonych.

Kim była średniowieczna mieszkanka Sycylii, która dziś jest świętą Kościoła katolickiego, patronką chroniącą od zarazy i chorób zakaźnych?


Św. Rozalia, rzeźba z kolekcji Muzeum Etnograficznego im. F. Kotuli w Rzeszowie

Rozalia urodziła się w Palermo ok 1130 r., jako córka księcia Sinibalda, służącego królowi Normanów Rogerowi II. Według legendy imię Rozalia zostało przekazane jej matce „nakazem z nieba” jeszcze przed narodzinami dziecka.

Dziewczynka dorastała w zamożnym domu, ale posiadanie majątku i bogactwa nie było najważniejszą rzeczą w jej życiu. Jako młoda dziewczyna oddawała się życiu modlitewnemu, ascezie i surowym praktykom pokutnym. Z upływem lat coraz bardziej odczuwała niebiański smak miłości do Boga. W tajemnicy przed rodziną poświęciła się Bogu składając śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.

Nie chcąc wyjść za mąż, do czego skłaniała ją rodzina, podjęła decyzję o ucieczce. Legenda głosi, że na dzień przed zaślubinami Rozalia zobaczyła w lustrze twarz Chrystusa. To utwierdziło ją w przekonaniu, że Bóg jest jedynym i prawdziwym źródłem miłości.

Po opuszczeniu zamku podjęła życie pustelnicze w jaskini na górze w pobliżu Palermo. Ogromu cierpień przysporzyło jej słabe zdrowie. Według zapisów zmarła 4 września 1160 r. w wieku 31 lat. Podania głoszą, że na kilka dni przed śmiercią Rozalia kazała się zamurować.

Po śmierci Rozalia nie dała jednak o sobie zapomnieć. Kiedy w 1624 r. na Sycylii wybuchała epidemia dżumy, ukazała się pewnej kobiecie. Opisując miejsce swojego spoczynku poprosiła, aby przenieść jej szczątki do Palermo w uroczystej procesji. 22 lutego 1625 r. ciało św. Rozalii powróciło do miasta.

Od tego momentu zaraza przestała się rozprzestrzeniać. Zafascynowany żywotem Rozalii papież Urban VIII wpisał jej imię do Martyrologium Rzymskiego w 1630 r. Kult św. Rozalii jest bardzo silny na Sycylii. Od XVI I wieku szczątki świętej są umieszczone w relikwiarzu w katedrze w Palermo.

W Rzeszowie znajduje się zabytkowa rzeźba z 1850 r. przedstawiająca św. Rozalię. Przechowywana jest obecnie w Muzeum Etnograficznym im. F. Kotuli. Rzeźba datowana jest na 1850 r. i pochodzi z zabytkowej kapliczki w Albigowej. Już wtedy wzywano pomocy świętej z Palermo. Ówcześni mieszkańcy prosili nie tylko o zdrowie i oddalenie chorób, ale o siły duchowe. W dobie pandemii COVID-19 wierni szczególnie wzywają wstawiennictwa św. Rozalii i proszą o ochronę przed chorobą.

Natalia Janowiec

ŚW. ROZALIA – PATRONKA W CZASACH ZARAZY


StyczeńLutyMarzecKwiecieńMajCzerwiecLipiecSierpieńWrzesieńPaździernikListopadGrudzień

WRZESIEŃ ▪ 123456789101112131415161718192021222324252627282930

 

Bł. męczennice z Nowogródka – Maria Stella i Towarzyszki

1 sierpnia 1943 r. w Nowogródku (obecnie Białoruś) poniosło śmierć męczeńską z rąk nazistów 11 sióstr ze zgromadzenia nazaretanek. Swoje życie złożyły w ofierze za aresztowanych członków polskich rodzin i za kapłana. Ich beatyfikacji dokonał 5 marca 2000 r. Jan Paweł II.

Pierwsze siostry przybyły do Nowogródka we wrześniu 1929 r. Zajęły się tam wychowaniem religijnym i edukacją dzieci i młodzieży. Najpierw założyły internat, następnie szkołę powszechną. Otwarte na potrzeby ludzi w czasie pokoju, tym bardziej gorliwie służyły innym podczas okupacji wojennej. Po zajęciu tych ziem przez Niemców nastąpiła masowa eksterminacja mieszkającej tam ludności żydowskiej oraz Polaków. 18 lipca 1943 r. Niemcy aresztowali ponad 120 osób. Nazaretanki ze wspólnoty Chrystusa Króla w Nowogródku podjęły wówczas decyzję o ofiarowaniu swego życia w zamian za przeznaczonych na rozstrzelanie Polaków. Wobec swojego kapelana gotowość poniesienia ofiary zadeklarowała w imieniu sióstr błogosławiona Maria Stella.

Większość z aresztowanych wywieziono ostatecznie na roboty do Rzeszy. Zagrożony egzekucją był jednak jedyny kapłan w tej okolicy, ks. Aleksander Zienkiewicz. Siostry ponowiły swą gotowość do oddania życia w jego obronie, mówiąc: „Ks. Kapelan jest bardziej potrzebny ludziom niż my, toteż modlimy się teraz o to, aby Bóg raczej nas zabrał niż Księdza, jeśli jest potrzebna dalsza ofiara.”

31 lipca 1943 r. wieczorem siostry otrzymały wezwanie na komisariat. Tego samego dnia siostry zostały wywiezione za miasto. Nie mogąc znaleźć dla nich miejsca na egzekucję, okupanci zabrali siostry z powrotem na komisariat i zamknęli w jego piwnicach. Następnego dnia, w niedzielę, 1 sierpnia 1943 r., rozstrzelali je w lesie nieopodal miasta. Najstarsza z sióstr (bł. Maria Stella) miała 55 lat, najmłodsza – 27. Zarówno ks. Zienkiewicz, jak i pozostali uwięzieni ocaleli.

Św. Rozalia, dziewica, pustelnica

łac. rosa róża i lilium lilia

Św. Rozalia, dziewica, pustelnica (ok. 1130-1165/1170?). Była pustelnicą, żyjącą w grocie na Sycylii. Do dnia dzisiejszego jest czczona w świątyni wybudowanej na miejscu jej życia, modlitwy, śmierci. Według starej opowieści urodziła się na zamku Olivella w pobliżu Pergamo, jako córka księcia służącego królowi Normanów Rogerowi II. Przed jej urodzeniem matka otrzymała polecenie we śnie, aby nazwała ją Rozalia, będzie bowiem najpiękniejszym kwiatem rodu i wyspy Ponieważ rodzice przynaglali ją do małżeństwa, uciekła z pałacu na pobliską górę i tam zamieszkała, prowadząc życie pełne pokuty i wyrzeczeń. Na ścianie groty wyryła napis: „Ja, Rozalia, córka Sinibalda, postanowiłam żyć w tej grocie dla miłości mego Pana, Jezusa Chrystusa”. Po pewnym czasie przeniosła się w okolice Monte Pellegrino koło Palermo. Nie przyzwyczajona do surowego życia zmarła młodo.

W 1624 roku, podczas zarazy nękającej Palermo i okolicę, zdarzył się cud. Święta Rozalia ukazała się pewnej kobiecie i powiedziała, gdzie należy szukać jej relikwii. Kazała przenieść je do Palermo i przejść z nimi w uroczystej procesji przez miasto. W opisanej grocie znaleziono kości kobiety. Po wykonaniu polecenia Rozalii zaraza zakończyła się. Od tego momentu rozpoczął się kult Rozalii. Do Martyrologium Rzymskiego wpisał ją papież Urban VIII w 1630 roku.

Od 1642 roku jest patronką Palermo. Zastąpiła m.in. św. Oliwę. Jest również orędowniczką chroniącą od zarazy.

W IKONOGRAFII św. Rozalia przedstawiana jest z postacią, która pisze na ścianie jej imię. Atrybutem Świętej są: czaszka, grota, w której mieszkała, wieniec z róż.


Inni patroni dnia

śwśw. Ammiana, Juliana, Oceana, Teodora mm. († 303)
św. Bonifacego I pp. († 422)
św. Idy wdowy († 825)
św. Katarzyny z Racconigi tercjarki († 1547)
błbł. Ludwika-Józefa Francois, Jana-Henryka Gruyer mm. podczas Rewolucji Francuskiej († 1792)
św. Marcelego m. († II w.?)
św. Maryna dk. m. († IV w.)
św. Mojżesza prawodawcy i proroka; św. Tamela m († II w.)


℗ Bł. męczennice z Nowogródka – Maria Stella i Towarzyszki ℗ Św. Rozalia, dziewica, pustelnica